Me ouders maken vaak ruzie en ik vraag me af wat ik moet doen als ze ruzie maken.

Hallo, mijn ouders gaan scheiden en ik wil alleen bij mijn vader wonen de gehele week. Ik heb vernomen dat ik hierover mag "beslissen" of een mening mag geven als ik 12 of ouder ben. Mijn moeder is het niet eens met mijn besluit en zegt mij dat ik mag beslissen vanaf mijn 16de. Nu heb ik de vraag vanaf welke leeftijd ik nou daadwerkelijk mag kiezen.

Mijn ouders zijn sinds december gescheiden dus ongeveer een half jaar. Ik ben opeens super emotioneel wat ik nooit geweest ben. Voorheen huilde ik letterlijk nooit om muziek of films nu ineens wel. Ook als iemand iets vraagt over mijn ouders moet ik soms bijna huilen. Als ik afleiding heb op school of op training gaat het goed, maar daarna is het soms weer heel naar. Ik weet niet hoe ik hier vanaf kan komen. Heeft iemand tips?

Beste mensen van Villa Pinedo, Mijn ouders zijn al een tijd gescheiden en ik ben er redelijk aan gewend. Om het weekend ga ik naar mijn vader en de andere dagen woon ik bij mama. Met haar heb ik een goede band, met mijn vader is het altijd wat moeizamer geweest. Ik hou wel van hem hoor, maar hij begrijp sommige dingen gewoon niet. Hij is hertrouwd en daar heb ik moeite mee, zij is best oké maar kan ook echt naar doen. Ze controleert hem, alles wat hij zegt komt eigenlijk van haar. Dat is best lastig, vooral als mijn ouders weer eens ruzie hebben dan loopt zij een beetje te stoken. Nu is er telkens ruzie over de vakanties. Vroeger plande mijn moeder de vakanties en dan ging mijn vader daar dan wel of niet mee akkoord. Nu is er alleen telkens ruzie omdat mijn vader niet genoeg vakantie dagen heeft maar mijn moeder ook even vakantie wil (wat ik heel goed begrijp, ze voedt ons al 6 jaar lang alleen op en daarnaast is mijn broertje autistisch en dus behoorlijk vermoeiend). Maar goed, nu zegt mijn vader dus dat we oud genoeg zijn om het maar zelf te regelen. Dat we maar gewoon moeten komen wanneer het ons uitkomt. Dat vindt mijn moeder niet fijn, die wil structuur en bovendien soms ook even vakantie. Ik wil het zelf ook niet regelen, ik vind niet dat dat mijn taak is: zij zijn gescheiden dus zij zoeken het ook maar uit. Wat moet ik doen? Ik wil eigenlijk dat ze het nog steeds lekker zelf uitzoeken, dat wil mijn moeder ook. Mijn vader begrijpt dat gewoon niet,ik heb het ook al twee keer gezegd dat ik dat niet wil. ik durf ook te wedden dat dit idee weer van mijn stiefmoeder komt. Hebben jullie een idee om dit op te lossen of om mijn vader over te halen? Daarnaast heb ik nog een vraagje: mijn broertje en ik voelen ons een beetje verwaarloosd. Dat was altijd al zo maar laats had hij 6 maanden geen werk en besteedde hij ineens wel aandacht aan ons. Dat was super fijn maar nu hij weer werkt besef ik me dat ik eigenlijk amper een band heb met mijn vader omdat we elkaar gewoon niet veel zien en ik niet met hem kan praten over dingen. Nu snap ik dat hij niet veel tijd heeft, maar waar ik me enorm door gekwetst voel is dat hij dus wel tijd maakt voor mijn stiefmoeder. Ze gaan weekendjes weg, ook als wij er zijn. Het is nu al voor de tweede keer dat ze vragen om weekenden te ruilen zodat zij samen weg kunnen, eigenlijk vragen ze ons dus gewoon op te rotten. Dat vind ik echt kwetsend, zeker omdat hij nooit zoiets voor ons doet. Ik voel me enorm in de steek gelaten. Wat kan ik doen om toch een betere band met hem te krijgen? Alvast bedankt!

waarom maken mijn ouders ruzie over niks? nou, dat vind ik teminse

waarom willen mensen schijden?

Hoe raak je het gevoel kwijt dat je je vader nooit meer mag zien?

Mijn stiefmoeder heeft mijn vader verandert , en toen ze gingen trouwen begon het . Femke (mijn stiefmoeder ) wou ons niet en dus ging ze ons straf geven op alles wat we deden. Maar dat was alleen als papa weg was naar een afspraak of boodschappen doen. Daarom vind ik dit lastig en rot *. Helaas zien we door haar mijn vader niet meer. 👹👺

Ik heb het gevoel dat mijn stiefmoeder teveel veranderd aan mijn Vader terwijl ik haar wel aardig vindt vindt ik dat echt heel stom hoe moet ik met dit gevoel en dit idee omgaan?

Mijn ouders zijn 2 jaar geleden gescheiden en mijn moeder heeft al een jaar een nieuwe vriend. Ik vind het heel moeilijk om bij hem in de buurt te zijn en met hem te praten omdat ik nog steeds heel verdrietig ben. Mijn moeder probeert mij soms te helpen maar ik vind het nog steeds moeilijk. Heeft iemand een tip?