Contact met papa

Hoi Anoniem, Goed dat je je verhaal hier deelt! Ik kan me goed voorstellen dat je niet zo goed weet hoe je tegen je moeder moet vertellen dat je weer contact hebt met je vader. Helemaal nu ze weer in scheiding zit. Vroeger heb ik ook weleens gehad dat ik mijn moeder dingen over mijn vader wilde vertellen, maar dat ik niet zo goed wist hoe. Toen mijn ouders net gescheiden waren gebeurden er namelijk weleens vervelende dingen in het weekend dat ik bij mijn vader was. Ik wilde haar niet nog meer zorgen geven, want die had ze al genoeg door de scheiding dacht ik. En ik was soms ook een beetje bang voor haar reactie. Wat nou als ze niet meer wilde dat ik naar mijn vader zou gaan? Toch heb ik altijd de moed bij elkaar geraapt om het eerlijk tegen haar te vertellen en eigenlijk heeft dat altijd alleen maar goed uitgepakt. Mijn moeder reageerde altijd heel goed, juist omdat ze het fijn vond dat ik zo eerlijk was. En onze moeders doen volgens mij niets liever dan voor ons klaarstaan, hoeveel zorgen ze ook hebben! Daarom denk ik dat het misschien het beste is om het gewoon rustig tegen haar te vertellen. Ik weet niet of je er misschien bang voor bent dat je moeder liever niet heeft dat je contact hebt met je vader? Maar ondanks dat er vervelende dingen gebeurden als ik bij mijn vader was, heeft mijn moeder mij mijn vader nooit willen ontnemen. Dus mocht dat zo zijn, dan denk ik dat dat bij jou ook wel goedkomt als je laat blijken dat jij graag contact wilt met je vader! Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Heel veel succes! Als je nog eens advies nodig hebt, plaats dan gerust nog een berichtje. Liefs, Mila

Hi Anoniem, Wat fijn dat jij weer contact heb met jouw vader en wat lastig dat je niet zo goed weet hoe je het moet vertellen. Ik heb dit (gelukkig) nooit meegemaakt, maar ik denk wel dat het belangrijk is dat je het je moeder verteld. Wat Mila hier ook zegt, moeders die willen graag dat je gelukkig en blij bent en hebben daarvoor vaak veel over, ook al hebben ze zelf ook wat problemen. Als je het niet zo goed durft te zeggen, kan je het natuurlijk ook opschrijven op een papiertje of in een brief. Heel veel succes en het gaat je lukken. Liefs, Sam

Beste anoniem, Goed dat je hier je vraag stelt. Fijn dat je weer contact hebt met je vader! Ik begrijp heel goed dat het, omdat ze nu in een scheiding zit, misschien wat gevoeliger ligt. Toch denk ik dat je het haar moet vertellen, en dat jij ook niet hoeft stil te houden dat je contact met hem hebt. Belangrijk is het moment waarop je besluit het te vertellen, zoek een moment op waarin ze niet gestressed is of dat ze een goed humeur heeft. Als je het idee hebt dat het te veel voor haar is of je vindt geen goed moment, dan zou je haar ook een brief kunnen schrijven. Hierin kun je uitleggen dat je weer contact met hem hebt en dat je dat fijn vindt, of je legt uit waarom het belangrijk is voor jou. Hopelijk begrijpt ze dan beter dat dit goed is voor jou. Ik wil benadrukken dat jij als kind niet voor je ouders hoeft te zorgen en dat jij het gevoel moet hebben dat je open mag zijn. Weer contact hebben met je vader is een grote stap vooruit en dat is belangrijk, dat mag je delen! Ik snap heel goed dat je voelt dat je lief wil zijn voor je moeder als ze het zwaar heeft. Dat gevoel heb ik zelf ook, mijn moeder zorgt al 11 jaar alleen voor ons en ze heeft geen baan. Ik weet dat ze het zwaar heeft en probeer haar niet te veel tot last te zijn. Mijn moeder merkte dat en toen hebben we erover gepraat. Ze vond het heel erg dat ik me zo voelde en we hebben toen afgesproken dat ik me geen zorgen hoef te maken over volwassen dingen. Ik mag altijd naar haar toe en ze wil graag dat ik open ben en niks op krop: daar is ze mama voor! Ik denk dat geen enkele mama wil dat haar kind het gevoel heeft dat je voor haar moet zorgen, want dat is niet jouw taak. Het is omgekeerd, jij mag naar jouw moeder toe met dingen waar je mee zit en je mag open zijn, en ik denk dat hoewel het misschien wel zwaar is voor haar om te horen dat je weer contact met hem hebt, dat ze het nog erger zou vinden als je daarover niets tegen haar durft te zeggen. Je zou ook met iemand uit je omgeving erover kunnen praten en misschien samen met diegene met je moeder in gesprek gaan. Hopelijk heb je hier wat aan, succes! Liefs, Amélie