Minder vaak

Lieve anoniem, Wat fijn dat jij je vraag hier durft te stellen. Ik weet heel goed hoe jij je voelt aangezien ik het laatst zelf ook nog heb meegemaakt. Ik wilde ook niet meer zo vaak naar mijn vader toe en dat is normaal. Je word ouder en je wilt andere dingen doen. Wat je kan doen is met je vader gaan praten, dat heb ik ook gedaan. Vertel hem dat je niet meer zo vaak wilt komen. Ik denk dat hij daar wel begrip voor heeft. Is er een rede waarom je niet meer wilt? Vertel die dan ook aan hem. Vertel hem ook hoe jullie het dan aan gaan pakken. Wil je niet meer verplicht zijn en komen wanneer je zelf wilt of wil je bijv één keer in de maand, praat met hem daar over. Als je het lastig vind om met je vader te praten zou je hem ook een brief kunnen schrijven, zodat je rustig over je woorden na kan denken. Ik hoop dat je wat aan dit advies hebt, laat je nog even weten hoe het is afgelopen? Liefs, Esmée

Beste anoniem, Bedankt voor je berichtje op het forum! Ik denk dat je het beste zelf kunt bepalen hoe vaak jij naar je vader wil, jij weet namelijk het beste wat goed voor je is en kunt dus het beste inschatten of het zinvol en leuk is om naar je vader te gaan. Er is geen goed of fout als het gaat om het bepalen van hoe vaak je naar je vader gaat. Je geeft aan dat je moeite hebt met het vertellen aan je vader dat je hem minder vaak wilt bezoeken. Ik denk dat het handig zou zijn om de reden waaróm je de bezoeken aan je vader wilt verminderen noemt in het gesprek met je vader. Op deze manier kan hij zich het beste inleven in jouw keuze en zal de kans groot zijn dat hij inziet dat het verminderen van de bezoeken aan hem het beste voor jou is. Als je liever geen face-to-face gesprek wilt voeren met je vader, zou je kunnen overwegen om dat, wat je tegen je vader wil zeggen, te verwerken in een brief en om die brief aan hem te geven. Op deze manier hoef je je niet zo kwetsbaar op te stellen als in een face-to-face gesprek. Ik hoop dat je iets zult hebben aan mijn verhaal. Heel veel succes met deze lastige situatie. Groetjes, Ruben.