Hij is zo veranderd

Hoi lieve anoniem, Ik vind het knap van je dat je je vraag hier durft te stellen! En ik kan me je situatie ook heel goed voorstellen. Het is sowieso vaak al lastig als je ouders uit elkaar gaan, en ook om dan je stiefouders te accepteren. Het is dan al helemaal lastig als je merkt dat je vader door haar verandert. Heb je al weleens geprobeerd hierover te praten met je vader? Het zou namelijk zomaar kunnen dat jouw vader zich hier niet bewust van is. Hetzelfde geldt voor je stiefmoeder, ook zij zal er heus niet bewust voor zorgen dat jij je zo voelt. Ik heb vroeger ook best wel even moeite gehad met mijn stiefmoeder. Lange tijd heb ik er niets van durven zeggen, maar ondertussen ging ik me wel steeds koppiger naar haar gedragen. Ik vond het niet fijn dat zij ineens allemaal regels voor mij had en dat ik naar haar moest luisteren. Maar doordat ik niets zei hierover, maar wel koppig gedrag liet zien, werd de band tussen ons nooit echt beter. Uiteindelijk heb ik toen besloten dat ik misschien maar beter een keer erover kon praten, want anders werd de situatie voor niemand beter. Omdat ik praten best eng vond, heb ik toen besloten alles wat ik dacht op te schrijven in een brief en die dan aan haar te geven. Doordat ik alles opschreef had ik de tijd en ruimte om goed na te denken over alles wat ik wilde opschrijven. En doordat zij de brief las toen ik er niet was, hoefde ik niet haar eerste reactie te zien, dat maakte het een stuk makkelijker dan praten. Ik had de brief ook naar mijn vader gestuurd. Uiteindelijk hebben we wel nog gepraat met zijn drieën. We hebben samen gekeken naar wat ik wel en niet fijn vond en hoe zij dingen graag willen. Zo heb ik bijvoorbeeld samen met mijn vader besloten om vaker met zijn tweeën dingen te doen om zo een betere band te krijgen. Doordat ik me had uitgesproken was mijn stiefmoeder zich meer bewust van wat haar gedrag mij voor gevoel gaf en kon ze daar rekening mee houden. Zo werd alles langzaam steeds iets fijner :) Mijn tip voor jou is dus om hierover te gaan praten, of in het echt of eerst via een brief. Schrijf alles wat je denkt en voelt op. Ik denk dat je vader dat alleen maar kan waarderen, ik denk dat hij niets liever heeft dan dat jij gelukkig bent, dus dat hij het fijn vindt om van jou te horen hoe je je voelt en hoe hij (en je stiefmoeder) er samen voor kunnen zorgen dat jij je nog wat fijner voelt. Ik hoop dat je hier iets aan hebt en ik wens je veel succes in deze lastige situatie! Liefs, Samantha

Ik heb dat ook bij mijn vader misschien moet je er met je vader over praten