Hoi Villa Pinedo. Mijn ouders zijn nu gescheiden voor een paar jaar. Ik ben om de week bij mijn vader en moeder. Mijn vader heeft een vriendin. Het ding is nu, dat ik het steeds minder leuk vind om naar mijn vader te gaan. Bij mijn moeder is het veel leuker en ik vind de vriendin van mijn vader ook helemaal niet aardig. Bij mijn vader voel ik me niet op mijn gemak en ook al woon ik daar al langer dan bij mijn moeder, het voelt niet als thuis. De vriendin van mijn vader speelt daar ook een grote rol in, ze is aardig, maar zodra je een week echt gesprekken voert en met haar optrekt, word ze heel "moeder achtig." Dat vind ik jammer want ik wil graag dat mijn vader gelukkig is maar voor mij is dit gewoon niet fijn. Ik wil mijn vader nog wel zien, maar het liefst blijf ik bij mijn moeder. Dit kan niet omdat mijn ouders (en die vriendin) het allemaal niet handig vinden. Die vriendin beslist ook over mij en mijn broertje (13) wat we willen en mogen, en wat niet. Ik baal ontzettend. Hopelijk hebben jullie tips. Liefs,

mijn papa en mama hebben alltijd ruzie sinds ze uit elkaar zijn.zijn ze niet meer aardig tegen elkaar en ook niet meer tegen mij mijn.broertje is niet ook meer aardig tegen mij en mijn ouders.k ben eigenlijk de enige die wel nog aardig kan doen onze situatie is onveilig want er wordt hierthuis ook na elkaar geslagen en zelfs heel soms moordnijgingen ik ben de enige die niet slaat en geen moordnijgingen heeft is er iemand die mij kan helpen

ik doe hier een werstuk over wat moet ik schrijven ik wil er kinderen mee helpen op school ik heb tips nodig voor scheidingen

heyy, ik heb een vraagje. mijn ouders hebben mij en mijn zus een maand geleden verteld dat ze gaan scheiden. Ik ben hier helemaal kapot van! mijn zus is 17 jaar en die kan hier goed mee omgaan maar ik niet. ik word nog niet verdrietig van het idee dat ze zometeen niet meer bij elkaar zijn maar ik denk alleen maar terug aan het moment dat ze het vertelde. Mijn ouders gaan scheiden omdat mijn moeder niet meer van mijn vader houdt. ik heb hier heel veel moeite mee. ik ga wel naar een psycholoog maar dat helpt niet. help mij aub!

Ik heb mijn vader al 10 jaar niet gezien. Er is een heleboel gebeurd met hem en de familie in het algemeen zo'n 10 jaar geleden. Het kwam er op neer dat hij mij en mijn broer niet meer wilde zien, omdat wij onze stiefmoeder niet mochten. Mijn vader is inmiddels gescheiden en begint weer contact te krijgen met mijn opa en mijn broer. Ik heb in overleg met mijn broer besloten dat ik mijn vader deze kerst weer zal zien. Maar wat moet ik doen? Ik ga sowieso huilen, omdat hij veel mentale en emotionele pijn heeft veroorzaakt toen ik nog jong was. Ik zal het hem proberen te vergeven, maar ga ik dat kunnen? Ik voel me nu al heel afstandelijk tegenover hem, omdat hij ruim de helft van mijn jeugd heeft gemist. Het wordt waarschijnlijk een heel ongemakkelijke situatie, waarin ik niet goed zal weten hoe ik het aan moet pakken. Heeft iemand misschien tips/support?

Beste Villa Pinedo, Mijn thuissituatie is op dit moment totaal niet leuk. Mijn ouders hebben constant ruzie en ik zit er samen met mijn broertje (11) midden in. Dit is helaas al een hele lange tijd zo (denk al zo'n 2/3 jaar), telkens denk ik na elke ruzie dat het wel weer goed zou komen en dat het ooit weer een keer gezellig word, maar helaas dringt het nu tot me door dat er niets meer te redden valt en dat ik haast "wil" dat mn ouders gaan scheiden, omdat het voor beide partijen gewoon beter is en ik zeker weet dat als mn ouders niet meer samenwonen, dat het dan veel beter en gezelliger wordt bij beide kanten. Er is nu al veel te lang ruzie in ons huis en daar ben ik echt klaar mee, en ik vind het heel vervelend om te zien dat als ik bij mijn vriend ben, dat het daar in huis een stuk gezelliger is. en dat het lijkt alsof er bij hun nooit ruzie ontstaat. (ieder huisje heeft zijn kruisje, dat is ook zo) Ook wil ik vertellen dat mijn vader vaak de boosdoener is van al deze ruzies. Mijn moeder krijgt veel commentaar over haar heen en ik zie dat het haar echt pijn doet. Ik heb werkelijk geen idee waarom mijn vader altijd zo hard naar mijn moeder toe is. Maar wat ik wel weet is dat het ons gezin sloopt en dat ik op deze manier niet meer thuis wil komen. Verder zit ik op stage en heb ik het hier ook totaal niet naar mijn zin (werkzaamheden zijn niet leuk en ik leer er niks, heb al veel gesprekken gehad die niet bepaald motiverend waren). Maar naast dat mijn stage niet leuk is irriteer ik me meer aan het feit dat ik het thuis ook niet leuk heb. Constant hoop ik thuis te komen in een huis zonder ruzie, maar helaas is dat bijna nooit zo. Altijd zit mijn vader te schreeuwen naar mijn moeder, terwijl ze nooit iets fout doet. Ik vind dit ontzettend storend en wil me echt weer beter en gelukkig gaan voelen, want niet alleen mijn ouders lijden hierdoor, maar mijn broertje en ik hebben hier helaas ook veel last van.... Hebben jullie tips, of heeft iemand dit ook weleens meegemaakt? Hoor graag van jullie Liefs.

Na een paar weken wisselen elke week heb ik toch gekozen om bij mijn moeder te gaan wonen. Reden: Ik heb het gevoel dat mijn vader het niet allemaal op een rijtje heeft( dingen zoals schoon maken gebeuren nauwelijks, genoeg eten is er ook niet altijd dat soort dingen). Maar nu voel ik me toch rot dat ik die keuze gemaakt heb. En ik vind het echt niet leuk om mijn vader zo te zien. Ik voel me er echt rot door

Ik wil graag als ik 12 ben een weekje bij papa en een weekje bij mama wonen. Nu woon ik altijd bij mama en dat vind ik niet eerlijk. Maar ikweet niet of dat mag en hoe ik dat tegen mama moet zeggen. Want mama wordt dan heel verdrietig en dan voel ik me schuldig. Hoe kan ik dit doen?? En kan dit wel als ik 12 ben??

Ik mag de vriendin van mijn vader niet maar ik weet niet of ik dat en hoe dat tegen mijn vader moet zeggen want mijn vader is nogal bot

hoi mijn vader is in staking om me te halen van school of thuis en op school gaat het niet zo heel goed met mijn cijfers door mijn gedachtes maar wat kan ik daar aan doen ? groetjes anoniem 10