mijn vader is heel streng tegen mij maar niet tegen mijn stiefbroertje heeft iemand hinds en tips

Mijn ouders zijn zo'n 3 a 4 jaar uit elkaar. Hier heb ik nooit echt heel veel moeite mee gehad. Het was voor mij ook een opluchting toen mijn vader verhuisde, er is nooit geschreeuwd of iets dergelijks, dus daar ben ik heel blij mee. Mijn ouders gaan nog altijd vriendschappelijk met elkaar om en vooral mijn moeder is zeer positief over hun vriendschappelijke relatie. Inmiddels heeft mijn vader een vriendin, mijn moeder had een vriend maar daarmee is het weer uit. Mede hierdoor heeft mijn vader besloten dat hij geen vriendschappelijk contact meer met mijn moeder wilt en dus alleen nog maar een goede ouder-rol vervullen samen. Het nodige contact hiervoor wilt hij wel gewoon behouden, gelukkig, en hij zal geen ruzie gaan maken zegt hij. Dit vertelde hij mij net, we/ik hadden nog het plan om voor mijn verjaardag met z'n drieën uit eten te gaan, maar dit wil hij dus niet meer. Ik heb het hier best moeilijk mee, mijn vader praat/praatte al vaker negatief over mijn moeder en naar aanleiding van een gesprek die ze hebben gehad (waar ik de details niet van weet) is dit eruit gekomen. Mijn vader weet dat ik het hier moeilijk mee heb. Mijn moeder kijkt altijd heel positief naar hun relatie, zo ben ik er dus ook naar gaan kijken, het leek allemaal alsof ze nog beste vrienden waren. Ik was hier enorm blij mee en vond het heerlijk om te kunnen zeggen "ja ik heb gescheiden ouders maar ze zijn nog heel goed bevriend" dat dit nu niet meer kan vind ik gewoon heel naar. Ik weet dat dit niet echt een vraag is, misschien dat iemand zich in zo'n zelfde situatie bevindt/bevond en zijn/haar ervaring zou willen delen. Groetjes Tes

mijn ouders zijn al meer dan 1o jaar gescheiden en mijn vader denkt dat hij nog steeds contact kan leggen met mijn moeder. maar na wat hij haar aan heeft gedaan wil mama dat voor geen goud, ik heb ook nooit het gevoel gehad dat ik een papa had omdat hij nooit naar mij en mijn zusje omkijjkt. ook kan hij niet stoppen met zeuren over het geld en de scheiding..... dat is al meer dan 10 jaar geleden so go on. ik was dit weekend was ik bij mijn papa samen met mijn zusje en mijn stiefmoeder want daar eten wij eens in de twee weken. het begon allemaal heel leuk totdat mijn zusje en ik begonnen te ouwehoeren net als altijd. mijn papa werd heel erg boos en viel mijn zusje met woorden aan waardoor ik heel boos werd en mijn zusje in bescherming nam. toen zijn we opgestaan en zijn we naar de deur gelopen maar die blokkeerde hij. papa was in Paniek, ik heb hem nog nooit zo gezien. toen wij overstuur naar buiten waren gerent bleven we maar rennen naar huis, bang dat hij ons achter aankwam en ons ging slaan. mijn papa heeft daarna ons zwart gepraat bij mijn tante en oma zodat het mijn moeders schuld leek. ik ben helemaal ten einde raad wat ik nu moet doen? heeft iemand een tip? xx Angelique

Hoi mijn ouders zijn al 5 jaar uit elkaar en ik heb het moeilijk met afscheid nemen heeft iemand tips??????? Vriendelijke groet Veerle (9)

heyy, ik vind het nogal lastig om dingen met mijn vader te bespreken. waarom? geen idee ik betrap me zelf er steeds op... wij hebben een regeling dat ik om het weekend bij mn vader ben en dan weer bij mn moeder enzo... maar ik ben dus in het weekend van oud en nieuw bij mn vader en wil dan graag oud en nieuw bij mn moeder vieren. mn vader heeft al meerdere malen aangegeven dat hij het leuk vind als ik er een keer ben op oudjaarsdag maar ik ben liever bij mn moeder, en nu al helemaal want mijn vader heeft heel lullig gedaan. hij heeft via de advocaat de alimentatie omlaag gezet terwijl hij ook gewoon bij mn moeder langs kon gaan en dan was alles beter opgelost. nu is het dus een heel gedoe en ik zit daar tussen in en ik wil echt mn moeder niet teleurstellen want dat heeft ze echt niet verdiend... en ik wil wel aangeven dat ik het lullig vind maar ook dat ik met oud en nieuw bij mn moeder wil zijn, hoe kan ik dit (het beste) doen? xx

wat moet ik doen om mezelf gerust te stellen ? omdat mijn ouders gaan scheiden

Hallo, Ik was 3 toen mijn ouders gingen scheiden en dit was een echte vechtscheiding. Ik woonde bij mijn moeder en zag mijn vader elke 2 weken een weekend en later 1 keer in de maand een weekend. Hoe mijn ouders over elkaar deden was niet erg gezellig en ik kreeg vooral van mijn moeder tehoren dat mijn vader een slechte man was etc. Toen ik 11 was zijn we verhuisd en heb ik mijn vader niet meer gezien. Door allerlei gedoe rondom de scheiding, rechtzaken etc., maar ook vanwege wettelijke dingen raadde mijn moeder dat altijd af. Wel stuurden we elkaar altijd nog een e-card voor de verjaardag. Een paar weken geleden stuurde ik hem een ecard en kreeg een reactie terug! Een voorzichtige vraag of ik eens bij wou praten. Ik vond dit bloedspannend want ik had die onbekende man (zo voelde hij op dat moment) al 13 jaar niet gezien. Na wat overwegen heb ik besloten toch te gaan bijpraten, dit was afgelopen dinsdag. Hartstikke nerveus kwam ik aan in het restaurant en gelukkig zag ik dat hij ook nerveus was. Het gesprek begon wat moeilijk maar uiteindelijk hebben we bijna 4 uur zitten kletsen over veel uiteenlopende zaken. Ik vond het erg bijzonder te zien dat mijn vader ook 'gewoon een mens' is, dat zou je bijna vergeten met al die dingen die in de scheiding en daarna verteld zijn. Afgelopen vrijdag is hij op mijn werk komen kijken en aankomende vrijdag gaan we weer uit eten om wat verder bij te praten. Ik vond het nog steeds erg spannend, ik heb het gevoel dat het om het minste geringste fout kan lopen en ik mijn vader weer verlies, of dat hij toch de slechte man blijkt te zijn zoals mijn moeder hem afschilderde en ik straks in een situatie verzeild raak waar ik niet uit kan komen. Heeft iemand ervaring met een dergelijke situatie? Hoe ging het bij jullie? Ik heb het mijn moeder nog niet verteld want ik ben bang voor haar reactie. Heeft iemand tips hoe dit aan te pakken? Ik wil de relatie die ik met mijn moeder heb niet om zeep helpen maar ik wil wel graag eerlijk zijn.

LEES DIT!!! Ik vind het moeilijk om gescheiden ouders te hebben. En ik vind het lastig om bij papa te slapen omdat ik daar veel minder vaak ben. Heeft iemand daar ervaring mee? Of een tip?

Help!! Ik haat maar dan ook echt haaaattt mijn stiefvader! En nu komt het ergste... Het gala waar ik al 3 weken naar uit keek met mijn vriendje ( Je moest een partner en wij waren partners) kwam vrijdag eindelijk! En toen we samen naar beneden liepen voor een drankje en fotos (mijn moeder maakte fotos nou geen probleem) ZAG IK MIJN STIEFVADER!!!!! Ik was zooo boos! Hij is het hele gala gebleven! Ook bij de dans vloer enzo! Hij heeft heel mijn avond verpest! Hij keek de hele tijd naar mij, mijn vriendinnen en nu het aller ergste mijn vriendje!!! Ik schaam me zo! Me vriendinnen vonden het ook creepy dat hij naar hun keek! En ik ook gelukkig hield me vader me op en zit ik nu lekker 20 min reiden van hun af! pfff iemand tips om niet boos te worden vanavond op me moeder (die hem had uitgenodigd) en me stiefvader? Thanks alvast.

Hii, mijn ouders zijn al 8 jaar uit elkaar en daar ben ik inmiddels wel aan gewend, maar een paar maanden geleden heeft mijn vader te horen gekregen dat hij ontslagen was. Hier heb ik veel moeite mee, omdat mijn vader altijd al moeilijk doet over geld. Mijn stiefmoeder heeft ook al geen werk, en ik word inmiddels gek van al dat gezeik over geld, ze doen zelfs moeilijk over boodschappen en de kleinste dingen. Laatst ben ik uitwisseling naar Portugal geweest en toen begonnen ze ook weer zo moeilijk te doen, het was zo erg dat ik een heel erg schuldgevoel kreeg en ik kreeg daardoor ook het gevoel dat het me niet gegund werd. In die tijd dat ik weg was zijn zij naar Madrid geweest en als ik in de zomervakantie bij mijn moeder zijn gaan ze altijd ver weg. Ik ben teleurgesteld en boos, maar ik durf dit niet te zeggen... Ik weet niet hoe ik hier om mee moet gaan, heeft iemand tips? Alvast heel erg bedankt.