Waarom is het allemaal zo lastig . Mijn ouders willen niks meer met elkaar doen maar wonen toch nog in het zelfde huis.

Mijn ouders zijn alle bijna 5 jaar uit elkaar en heb er vrede mee. Ze bebben gelukkig nooit ruzie gehad ofzo maar ze zijn nou niet echt bepaald vrienden ofzo. Maar nou ik heb ik volgende week mijn diploma uitreiking en ik wil heel graag dat mijn beide ouders er bij zijn is het raar om dat van ze te vragen??

Ik woon al 9 jaar bij mijn moeder en stiefvader nadat mijn pa vertrok naar het buitenland, nu heb ik van begin af aan al ruzie gehad met mijn stiefpa. Toen hij zelf een dochter kreeg, hadden we wel minder ruzie, maar naarmate ik ouder werd nam het toe. Hij (en mijn moeder trouwens ook) vindt dat ik niks te zeggen heb, geen eigen inbreng, ondanks dat ik zestien (bijna zeventien) ben. Vooral mijn stiefvader vindt dat hij het altijd bij het rechte eind heeft en omdat ik kind ben krijg ik nooit gelijk, hoe onredelijk het ook is. De situatie is al meerdere keren zo uit de hand gelopen dat ik het huis uit ben gezet en ergens anders overnacht heb. Nu heb ik sinds 4 maanden een hele leuke vriend die ik heel graag veel wil zien. Hij is zelf de jongste van drie (ik de oudste van drie) en heeft een stabiele opvoeding zonder ruzie gehad. Hij vindt de opvoeding van mijn ouders ook niet redelijk en heeft het niet zo op mijn stiefvader vanwege zijn karakter. Nu het zomervakantie is brengen we het liefst al onze vrije tijd met elkaar door (wat niet altijd kan vanwege mijn onregelmatige werk) en zijn we voornamelijk bij hem omdat het daar rustig is. Nu werd ik gister, toen ik weer thuiskwam van hem, door mijn moeder aangesproken op het feit dat we zoveel bij elkaar willen zijn (, ongeveer vier dagen per week). Ze zei dat het niet normaal is voor een meisje van zestien en ik de aankomende vier dagen hem niet mag zien en thuis moet blijven. Dat vind ik heel moeilijk te bekroppen omdat ik bij hem mijn geluk in het leven vind. Aankomend schooljaar gaat hij studeren ver weg en kan ik hem hooguit nog in het weekend zien, daarom willen we nu profiteren van elk moment dat we samen kunnen doorbrengen. Ik heb al zo vaak gepraat met mijn ouders wat ik onredelijk vind en hoe we het kunnen oplossen maar er komt niks uit. Met mijn stiefvader is de band helemaal verpest, door de jaren heen heeft hij zo'n wrokgevoel naar mij ontwikkeld dat het met geen mogelijkheid meer te herstellen is. Ook hebben mijn moeder en stiefvader zoveel ruzie over mij dat mijn moeder overweegt om ergens anders te wonen. Over twee jaar kan ik pas het huis uit, maar op deze manier houd ik die twee jaar met geen mogelijkheid vol. Ik weet niet zo goed wat ik nu moet doen, mijn ouders proberen me heel strak in de hand te houden maar ik ben het gewoon niet met hun eens. Ze kunnen me niet dwingen en dat gevoel hebben ze wel. Wat is de beste oplossing

hoi mijn rechten verminderen beetje bij beetje dan mag ik niet meer zelf weten wat ik eet dan doen ze alsof ik en klein kind ben die nog niet alles mag hier enz........ ik heb steeds minder rechten ik ben bang dat ik later tot mijn 18de niks meer zelf mag weten...... HELP groetjes Sem

hoi mijn stiefmoeder is leuk en aardig en ze past bij mijn vader ze zijn getrouwd enzo daar gaat het gwn leuk maar bij mijn moeder niet ze is nu verloofd met een irritante schreeuwende man hij is wel aardig maar hij doet alsof ik een hondje ben hij schreeuwt en praat dus niet normaal als hij probeert tefluisteren is het bijna gwn praten het is niet leuk meer zohij heeft al 3 kinderen die zijn wel hardstikke aardig en een tekel die ook leuk is maar hij dus niet en als ik een keer boos reageer is het ook niet goed nou weetje ik ben er klaar mee plzzzzzz helb me groetjes Sem

Ik ben misschien een rare vraag maar ik denk dat mijn moeder verliefd ofzo is op een andere man. Het is al 27 jaar haar “beste vriend” maar ze worden steeds kleffer lijk wel! Ze lijkt een verliefde puber, ze appt alleenmaar met hem en alle gesprekken gaan over hem en zijn gezin. Hij is zelf ook gewoon getrouwd maar dat staat ook op stuk lopen... ik ben zo bang dat er meer achter zit dan alleen vriendschap. Wat moet ik doen?

Is het normaal om te horen van je vader dat je een rotkind/b*tch en ga zo maar door bent?

waarom moet ik van mijn stiefmoeder doodvallen.

Mijn ouders zijn al gescheiden sinds mijn 7e maar mijn vader vertrouwd mijn moeder gewoon echt niet. Voor hem is er alleen maar wit of zwart en niks anders, bijvoorbeeld: ik ga in de zomer een weekje op zomerkamp met een vriendin, dit was heel erg last minute geregeld maar het valt in de weken dat ik bij mijn moeder ben. Mijn moeder had dus mijn vader gevraagt of ze het dan gezamenlijk konden betalen omdat ik gewoon hun kind ben. Hij zei dat het in haar weken vielen en dat het dus niet zijn probleem is, alsof mijn moeder er dan ook van zou profiteren ofzo. Hij heeft me hier heel erg mee gekwetst en dit soort dingen komen ook vaker voor. Alsof hij alleen maar voor me zorgt omdat dat moet. Ik wil hem hier graag op aanspreken omdat mijn moeder geen invloed meer op hem heeft maar hij kan heel snel heel boos worden, dus ik weet niet hoe ik dit dan onder woorden moet gaan brengen zonder dat hij weer heel boos wordt. Xxx anoniem

hoi allemaal. ik heb het gevoel dat ik geen aandacht krijg van mijn ouders door de scheiding. hierdoor ben ik bezig met foute dingen. wat kan ik het beste doen?