Ik mis mijn moeder heel erg

Hoi lieve Anoniem, Bedankt voor je berichtje. Wat goed dat je dan toch hier schrijft hoe het met je gaat en hoe je je voelt, terwijl je zo'n binnenvetter bent! Luchtte het een beetje op? Ik hoop in ieder geval dat het al even fijn was voor je om het kwijt te kunnen. Super vervelend dat je zo verdrietig bent omdat je je moeder mist wanneer je bij je vader bent en dat je daardoor ook er tegenop ziet om te gaan. Ik kan me heel goed voorstellen dat je je moeder mist, maar dat maakt het natuurlijk niet minder vervelend. Ook lastig voor je dat je het niet fijn vindt dat je vader je op die manier troost. Nu lees ik dat je ouders ook nog maar 4/5 maanden gescheiden zijn, dus de situatie is nog niet zolang zoals hij nu is. Zou het kunnen dat je misschien ook nog wat meer tijd nodig hebt om eraan te wennen? Als ik naar mezelf kijk had (en heb) ik altijd best wel veel tijd nodig om aan al die toch wel grote veranderingen te wennen. Nou is dit natuurlijk geen tip waar je direct wat aan hebt, maar wat ik je eigenlijk mee wil geven is dat het misschien 'vanzelf' al beter wordt als je het nog wat meer de tijd geeft. Maar, daar heb je op dit moment niets aan dus over nu moeten we dan ook even nadenken. Zelf was ik altijd vaker bij mama dan bij papa, waardoor ik het niet gewend was om langere tijd bij haar weg te zijn. Als ik dan met mijn vader op vakantie ging, miste ik haar ook heel erg. Wat mij toen hielp, was vaste momenten afspreken waarop ik met haar zou bellen. Ik kon haar dan misschien niet direct spreken als ik haar miste, maar ik vond het wel heel fijn om precies te weten wanneer ik haar dan wel weer zou spreken. Zou zoiets ook voor jou fijn kunnen zijn? Of brengt mijn voorbeeld je op andere ideeën? Wat zou jij fijn vinden? Wat ik verder zo naar voor je vindt, is dat je dan waarschijnlijk zo 'alleen' met je verdriet zit omdat je het moeilijk vindt om erover te praten. Klopt dat? Daarom dacht ik, misschien vind je het fijn om een Buddy te hebben? Een Buddy is jongere die ook gescheiden ouders heeft met wie je, wanneer jij dat wilt, kunt praten via een speciale app (dus ook wanneer je bij je vader bent en je moeder mist). Je kunt dan je hart luchten of bijvoorbeeld advies vragen. Het voordeel is dat zo iemand ook ervaring heeft met gescheiden ouders, zelf vond ik het vroeger altijd net iets gemakkelijker om met een vriendin die ook gescheiden ouders had te praten over de scheiding. Daarnaast is het misschien gemakkelijker en fijner voor je om over je gevoel en hoe het met je gaat te praten via een app. Ik denk dat een Buddy best iets voor je zou kunnen betekenen, wat denk jij? https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Ik hoop dat je hier iets aan hebt, wens je heel veel liefs en hoop dat je je snel een beetje beter voelt! Stuur gerust nog eens een berichtje als je nog eens wat kwijt wilt of advies nodig hebt. Liefs, Zoë

Lieve anoniem, Wat goed dat je dit berichtje plaatst op ons forum. En wat knap dat jij durft te vertellen hoe je je voelt. Ik snap heel goed dat je het moeilijk vind dat je je moeder niet ziet als je bij je vader bent. Ik had ook zo n soort gelijk gevoel. Ik miste mijn moeder altijd als ik bij mijn vader was. Wat voor mij heel erg hielp was om met mijn moeder te bellen of te appen op het moment dat ik verdrietig was. Het was heel fijn dat ik dan even met mijn moeder kon praten. Ook nam ik een sjaal mee van mijn moeder die naar haar rook. Dan had ik toch het idee dat ze een beetje bij mij was. Hopelijk helpen deze tips ook bij jou en voel je je snel wat beter als je bij je vader bent. liefs, Lisa

Lieve anoniem, Bedankt voor jouw berichtje op het forum. Wat een vervelende situatie voor jou. Ik snap heel goed wat je bedoeld. Ik had vroeger ook erg veel heimwee naar mijn moeder als ik bij mijn vader was. Ik durfde het niet te zeggen, omdat ik bang was om mijn vader te kwetsen en ik was bang dat mensen boos op mij zouden worden. Ik heb er vroeger zelf op een gegeven moment over gepraat met mijn moeder en mijn vader. Dit vond ik erg eng, maar het heeft mij wel erg geholpen! Als ik weer heimwee had, dan belde ik mijn moeder zodat ik haar stem even kon horen. Ik snap dat je het eng vindt om met iemand te praten. Wij hebben bij Villa Pinedo een Buddy-Project. Je wordt gekoppeld aan iemand die dezelfde ervaringen heeft op het gebied van scheiding! Misschien is dit wat voor jou? Meer informatie over het buddy-project kan je vinden op: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ . Lieve anoniem, ik wens jou heel veel sterkte met deze situatie. En weet dat het helemaal niet raar is om heimwee te hebben. Als je nog vragen hebt, stel ze gerust op het forum! Veel liefs, Veronique

lieve anoniem, wat fijn dat je ondanks dat je een binnenvetter bent dan alsnog hier je gevoel kwijt kunt. ik herken heel erg goed wat je bedoelt. ik miste dan alleen altijd heel erg mijn vader, en mijn moeder die troostte mij nooit, die werd juist altijd heel erg boos. ik wilde ook niet meer huilen en papa niet meer zo erg missen en begon toen voor mezelf van alles te proberen om minder verdrietig te zijn. ik vroeg of mama spelletjes wilde spelen, of ik ging op mijn kamer spelen zodat als ik misschien moest huilen mama het in ieder geval niet zou zien, alsnog vond ik slapen altijd heel moeilijk en kwam mama er toch nog vaak achter dat ik verdrietig was of iets. wat voor mij uiteindelijk heel goed hielp was een luister cd. deze speelde ik dan af wanneer ik ging slapen en doordat er een verhaaltje werd verteld leefde ik zo op in dat verhaal dat ik eventjes een soort van vergat om aan papa te denken. misschien zou je eens kunnen vragen aan je vader of je dit ook mag proberen bij hem. en wat ik daarbij wil meegeven is positief denken dat je zo weer bij je mama bent, en gewoon lekker bezig zijn. ik deed vaak met de barbies spelen of tekenen. lekker in mijn eigen wereldje een beetje maar toch wel blij omdat ik iets leuks deed. hopelijk heb je iets aan mijn ervaring. liefs, kaylee