hoi, mijn ouders waren altijd heel close alleen sinds een paar maanden ben ik erachter gekomen dat er iets geks aan de hand is. Normaal is mijn vader heel vrolijk en blij maar nu is hij altijd moe, verdrietig en word hij heel snel boos. Mijn twee jongere broertjes hadden natuurlijk nog niks door maar ik had er heel erg veel last van. Ik slaap slecht en probeer mezelf steeds weer te overtreffen. Sinds een week of drie/vier vertelde mijn ouders ons dat ze een beetje moesten uitzoeken of ze nog wel echt genoeg van elkaar houden om samen te blijven en ik vond dat eerlijk gezegd heel raar, ook al wist ik wel dat er duidelijk iets aan de hand was. Ik wist ook niet zo goed hoe ik hier mee om moest gaan maar gelukkig konden mijn broertjes me nog een beetje 'helpen' door gewoon vrolijk te zijn en me daarin mee te slepen. Alles ging eingelijk weer een beetje beter tot mijn ouders echt vertelde dat ze uit elkaar gaan. Ik wist eerst echt niet hoe ik hierop moest reageren, dus werd ik maar gewoon kwaad omdat dat het makkelijkste leek. Na een tijdje zag ik in dat dat echt niet slim was dus probeerde ik weer een beetje normaal te doen, maar vanbinnen is er natuurlijk iets gebroken. Hadden jullie dat ook? Mijn ouders vertelde ook altijd dat ze altijd bij elkaar zouden blijven en daar heb ik ook veel over na gedacht. Natuurlijk ben je niet meer helemaal jezelf kort nadat je dit nieuws te horen hebt gekregen, maar hoe zijn jullie ermee omgegaan, want ik weet het echt niet. Soms ben ik verdrietig of word ik opeens heel boos. Ook heb ik het gevoel dat ik mijn verdriet op andere afreageer. Dit kan natuurlijk ook allemaal onzin zijn maar toch. Dus mijn vraag is eigenlijk: Hoe zijn jullie met de scheiding van jullie ouders omgegaan? Ik zou het heel graag willen weten. Groetjes Ilke.

mijn vader had een auto ongeluk gehad en lag daarna heel lang in het ziekenhuis. en daarna nog revalidatie. wij thuis als gezin van een moeder en vier kinderen. hij kreeg toen ook nog depressie.wij als gezin van een moeder en vier kinderen hadden het heel moeilijk om je eigen vader niet te herkennen en er niet nar toe mogen gaan.maar gelukkig had hij medicijnen voor de depressie. en toen hij eenmaal bij ons thuis was. was hij gestopt met die medicijnen. omdat hij dacht dat daar door de ruzies met mama kwamen. maar toen was het nog niet goed. dus ze besloten te scheiden. en nu is het inmiddels een week later dat ze de scheiding hebben besloten. en ik en mijn broertje, zus en zusje weten nog steeds niet echt hoe wij ermee om moeten gaan. want we durven ook niet over het ongeluk te praten. want we zijn bang dat we dan iets fout zeggen. dus wij hopen dat jullie weten hoe wij hier mee om moeten gaan.

Mag ik vanaf Nederland naar mn vader in Duitsland verhuizen? Ik voel me bij mn moeder altijd slecht een bij mn vader niet!

Mijn ouders zijn al sinds m’n 3e gescheiden, en praten eigenlijk niet met elkaar. Mama wil wel graag praten met papa, maar hij niet met mama , bijvoorbeeld als ik vraag aan papa of ik eerder naar mama kan omdat ik veel toetsen heb, zegt hij dat hij die dingen met mama moet regelen maar hij wil ook niet met haar praten dus gebeurt er helemaal niks en sta ik de hele tijd in het midden. En als ik dat dan tegen hem zeg wil hij er niet over praten met mij en ik weet eigenlijk wat ik hier nu mee moet en wil eigenlijk niet naar papa tot hij gaat praten met mama en een mediator. Daar zit ik een beetje mee. Hoop dat iemand me tips kan geven Groetjes eva

Hoi iedereen Ik heb een maand geleden gehoord dat mijn ouders gaan scheiden. Ik ben er nu over heen en ik zie nu zelfs heel veel voordelen. Mijn ouders gaan als normale vrienden uit elkaar. Maar ik heb een probleem, mijn moeder heeft een huis aangeboden gekregen en is nog wat verder aan het zoeken. Mijn vader kan bij mijn oma intrekken tot dat hij een huis heeft. Maar ze zitten constant te discussiëren en soms zelfs te ruziën. Ik word hier heel verdrietig van kan iemand mij survivaltips geven????? Liefs Danae 11 jaar

Hoi, ik heb een probleem. Afgelopen zomer hebben mijn ouders een grote ruzie gehad omdat mijn vader dacht dat mijn moeder vreemd ging. Hij heeft in het verleden erg veel meegemaakt en kon hier totaal niet mee om gaan. Daarom zijn er een paar dingen gebeurd toen. Nu ben ik er volgens mij achter gekomen dat mijn moeder toch vreemd gaat. Het ging net weer iets beter tussen mijn ouders, en mijn vader loopt bij een psycholoog. Maar ik wil echt niet dat hij dit te weten komt, dalijk valt hij weer terug. Alleen kan ik niet meer normaal met mijn moeder praten. Ik wordt zo boos en verdrietig als ik haar zie! Ik weet niet wat ik moet doen

papa wou mij niet meer zien nu heb ik contact met hem gehad via Facebook en het is uiteindelijk een heel gesprek geworden was het verstandig om contact op te zoeken? groetjes Damiën

Om de week ben ik bij papa en op woensdag komen opa en oma op ons passen. Oma en opa zijn niet altijd aardig. Ze rukken mijn koptelefoon af als ik met mijn mama praat ze gillen en doen gemeen Ik heb het tegen papa gezegd maar die doet niks. Wat moet ik dan doen?

k ben een meisje van 16 jaar. ik heb een vraag over mijn rechten. Ik zit sinds een paar weken met de gedachte om bij mijn moeder te wonen, het gaat heel slecht met mij persoonlijk vanwege een slecht verleden. mijn ouders zijn hier achter gekomen, ik heb de steun van mijn ouders hard nodig alleen krijg ik deze steun niet van mijn vader, sterker nog mijn vader zegt bijna elke dag tegen me mijn vertrouwen in jou is weg en dit haalt mij nog erger naar beneden end at ik eigenlijk al ben. ik wil graag dat ik me beter ga voelen alleen lukt dat niet door om de week bij mijn vader te zijn omdat elke stap die ik maak om mezelf omhoog te halen trekt hij onder mijn voeten vandaan en kan ik weer opnieuw beginnen. ik vroeg me af of het mogelijk is dat ik tijdelijk bij mijn moeder ga wonen ook als mijn vader het daar niet mee eens is.

Ik heb een vraag. Ik ben best zenuwachtig voormij cito want ik heb het vorig jaar slecht 😈 gedaan dus wil ik je vragen 🙋 om tips dus hebben jullie een tip hoe ik rustiger word en minder spanning heb