Nieuwe partner moeder

Hee hoi lieve Ashley, Je schrijft dat jouw ouders al 8 jaar uit elkaar zijn. Jouw moeder kreeg al snel een nieuwe vriend en jij irriteert je veel aan hem. Jouw stiefvader is erg spiritueel zeg je, waardoor je moeder ook veel is veranderd. Je had er vaak problemen mee dat hij in zijn onderbroek door het huis liep, daardoor voelde jij je oncomfortabel. Je geeft ook aan dat je je moeder hier niet op kon aanspreken omdat ze erg defensief werd. Wat vervelend voor jou Ashley! Hoe gaat dit nu? Wat je schrijft is echt zo ontzettend herkenbaar voor mij! Mijn moeder kreeg 10 jaar geleden (denk ik, ongeveer) een nieuwe partner. Hij is best autistisch soms, dingen moeten vaak op zijn manier. Ook al had hij het beste mens mij en mijn broers/zussen voor, ik vond het altijd super moeilijk om me continu aan te passen aan hem. We hadden ook vaak ruzie. Mijn moeder is juist, net zoals ik, gewoon chill. Zij vind het ook leuk als er vrienden onverwachts komen, terwijl mijn stiefvader juist wil dat ik hem om toestemming vraag, ik ben 24 jaar.. (!). Ik heb dus ook vaak aangegeven bij mijn moeder dat ik dit heel erg vervelend vond, zeker ook omdat ik wist dat zij er hetzelfde in stond als mij. Zij reageerde op mij ook defensief, net als jouw moeder. Ik kreeg hierdoor ook steeds meer het gevoel dat zij er niet voor mij was, maar vooral voor hem. Ik kreeg echt het gevoel dat hij belangrijker voor haar was dan ik. Ik merk hierdoor dat de relatie tussen mij en mijn moeder een stuk slechter is geworden, ik heb haar een beetje buitengesloten omdat ik het als heel kwetsend ervaar dat zij haar partner belangrijker vind dan mij. Uiteindelijk heb ik geaccepteerd dat de situatie is zoals die is, maar ik heb er dan ook voor gekozen om weg te gaan. Ik vond het tijd om mijn eigen plekje te vinden, zodat ik niet meer afhankelijk ben van mijn moeder en stiefvader. Toevallig vertrek ik de komende maand, dus dat is erg fijn! Als ik nu dus terug kijk naar deze situatie heb ik echt gekozen voor mezelf, en voor wat ik wil. Ik heb namelijk heeel lang rekening gehouden met de gevoelens van mijn moeder. Ook al heeft ze haar partner op 1 staan voor mijn gevoel, toch vind ze het wel fijn dat ik er ben. Toch heb ik voor mijn eigen geluk gekozen, voor mijn eigen plekje. Ook al kwets ik mijn moeder hier een beetje mee, zij weet namelijk ook waarom ik weg ga. Nu vraag je hoe jij het beste om kunt gaan met deze situatie. Je geeft ook aan dat je dit gesprek al lang uit de weg gaat, je bent bang voor de consequenties, je bent bang voor hoe jouw moeder reageert en dat jij haar kwetst. Lieve Ashley, ik wil jou heeel graag het volgende mee geven: jij bent niet verantwoordelijk voor jouw moeder! Wij kinderen houden vaak rekening met de gevoelens van onze ouders, maar dat is niet onze taak! Jij bent verantwoordelijk voor jouw eigen geluk, net zoals jouw moeder dat ook is voor haar geluk. Als jij op dit moment liever bij jou vader wil wonen, is het nu aan jou om daar iets mee te doen. Dat klinkt best hard zoals ik het nu zeg, maar ik wil je vooral meegeven dat jij vooral moet doen wat jij zelf fijn vindt! Kies voor jezelf, kies voor jouw eigen geluk. Het zou natuurlijk super fijn zijn als je dit alles kunt doen in vrede met jouw moeder en stiefvader. Ik denk dat het daarbij ook echt wel kan helpen om op een rustig moment het gesprek hierover aan te gaan. Dat is super spannend, vond ik in ieder geval. Maar ik heb toen gesproken vanuit mezelf, zoals de situatie voor mij was, daardoor konden zij niet zeggen dat ik ongelijk had of loog. Ik werd niet helemaal begrepen maar uiteindelijk konden we wel concluderen dat we elkaar ook niet geheel zouden gaan begrijpen. Dat was ook al heel wat en wij konden ermee leven! :) Zeker nu ik weg ga zal het veel rustiger worden en kan ik gewoon contact houden met mijn moeder. Tuurlijk heb ik liever dat zij mij op 1 heeft staan, dan kon ik gewoon blijven voor mijn gevoel. Maar dit was nu eenmaal hoe de situatie was, die heb ik geaccepteerd en daardoor kon ik kijken naar wat ik zelf wilde en nodig had om verder te kunnen en dat ga ik nu dus doen! Lieve Ashley, ik hoop dat jouw situatie snel fijner wordt. Kies vooral voor jezelf, dat is het allerbelangrijkste. Jij bent nummer 1 in jouw leven! Veel liefs en een dikke knuffel, Nicole

Hi Ashley, Ik zie dat Nicole al veel goede tips vanuit haar ervaringen gedeeld heeft. Hoe gaat het nu in de situatie met je moeder en haar nieuwe partner? Hopelijk hebben de tips van Nicole geholpen en heb je de situatie misschien al kunnen verbeteren. Zelf herken ik ook veel in zowel jouw verhaal, als in die van Nicole, dus dat wil ik graag ook met je delen in de hoop dat het jouw kan helpen. Mijn moeder kreeg al heel snel na de scheiding (ik was 10) een nieuwe partner en ik denk dat die na ongeveer een jaar al bij ons wonen. Dat vond ik heel snel, maar het ging eigenlijk best wel oke. De nieuwe partner van mijn moeder is wel een vrij dominante man, die daarvoor een geruime tijd alleen heeft gewoond en daardoor niet echt goed rekening kon houden met mij en mijn broer en zus. Ondanks dat hij het heel goed bedoelde en ik hem ook graag mag, is het gewoon heel moeilijk om je huis met iemand die nieuw in je leven komt te delen. Toen ik zelf ouder werd begon ik het steeds moeilijker te vinden om bij mijn moeder thuis te zijn, en zij vond het ook steeds moeilijker als ik er was. Dit vond ik heel moeilijk omdat mijn moeder en ik wel heel veel van elkaar houden. Maar samen in hetzelfde huis wonen werd gewoon te lastig. Ik irriteerde me aan haar partner, maar ook de manier waarop mijn moeder en haar partner met elkaar om gingen. Mijn moeder irriteerde zich op haar beurt dan aan mijn reacties en zo maakten we elkaar het heel moeilijk. Uiteindelijk hebben we veel lastige en confronterende (maar daardoor ook hele goede) gesprekken gehad over hoe moeilijk we het allebei vonden dat we zoveel discussies en negativiteit hadden, terwijl we heel graag de goede band wilde hebben die we altijd hadden. Ik denk dat het ook kwam omdat ikzelf wat volwassener en onafhankelijker werd. Maar bij mijn vader thuis had ik dit probleem veel minder. Uiteindelijk hebben mijn moeder en ik heel eerlijk tegen elkaar kunnen zeggen dat het misschien beter was als ik daar minder zou gaan wonen. Niet meer standaard ingepland, maar alleen als we het leuk vonden. Dan kozen we echt bewust voor een leuk dinertje of een filmpje samen. Ik sluit me echt volledig aan bij wat Nicole zegt. Probeer op een rustige manier aan je moeder te vertellen wat de dingen zijn waarmee jij moeite hebt, zonder dat je het persoonlijk probeert te maken. Dat jij moeite hebt om bij je moeder en haar partner in huis te wonen, betekent niet dat jij niet van je moeder houdt, of haar het geluk met haar partner niet gunt. Je kiest alleen voor jouw eigen geluk en daarin heb jij misschien behoefte aan een andere vormgeving in de relatie met je moeder. Als het lukt om dit rustig uit te leggen ziet je moeder misschien ook wel ruimte voor de verbetering van jullie relatie waardoor ze zich hopelijk niet gekwetst voelt. Lieve Ashley, ik hoop dat je hier iets aan hebt en dat je een oplossing vindt die jou gelukkig maakt! Liefs, Lennart