Wat de f@#ck?!
Ik doe een opleiding waarbij we groepsdynamica krijgen, hiervoor moesten we over een markante gebeurtenis een werkstuk maken en een presentatie houden. Mijn groepje had besloten dat ons onderwerp gescheiden ouders werd. Eigenlijk heb ik mij er nooit zo in verdiept, terwijl je het heel veel om je heen hoort (meer dan de helft van mijn vrienden en vriendinnen hebben gescheiden ouders). Totdat ik dus dit onderwerp kreeg en het stukje: wat zijn de gevolgen voor het kind moest uitpluizen. Vanavond was ik filmpjes voor de presentatie aan het opzoeken en uiteindelijk kwam ik via YouTube bij jullie terecht. Ik heb zowat bij alle filmpjes tranen in m'n ogen gehad, het is echt fijn dat er zoiets bestaat! Een site voor kinderen maar vooral voor ouders, die hier om advies kunnen vragen.
Wat mij wel opvalt is dat er veel gepraat word over ouders die gescheiden zijn of gaan scheiden (logisch want daar zijn jullie voor). Maar in mijn geval is het heel anders. Mijn ouders zijn nooit getrouwd geweest dus echt ''scheiden'' is het niet. Toen ik een paar maanden in m'n moeders buik zat gingen ze uit elkaar. Toch zijn ze wel een lange tijd nog goed met elkaar om gegaan, vaak gingen we naar Centerparcs of deden we andere leuke dingen met elkaar. Uiteindelijk kreeg mijn moeder een andere vriend en mijn vader een vriendin, toen hebben ze hele erge ruzie gehad en sindsdien hebben ze nooit meer met elkaar gepraat. Dit is dus niet echt scheiden, één punt waarop ze uit elkaar gaan. Dit is een hele lange periode geweest waarin spanningen en stress heel erg naar voren kwam. Al m'n hele leven is het contact slecht tussen m'n vader en mij. Ik heb hem nu al 4 jaar niet gezien en 3 jaar niet gesproken.
Waarom ik dit verhaal hier neer zet is omdat er veel word gesproken over hoe ouders het beste kunnen gaan scheiden, hoe kinderen zich voelen en hoe ouders hier het beste mee om kunnen gaan (echt heel fijn dat jullie dit doen). Ik weet bijna zeker dat er net zoals ik ook kinderen zullen zijn die een hele lange periode hebben meegemaakt, waarop ouders niet echt zijn gescheiden maar waar wel het zelfde effect zich heeft voorgedaan. Het is net alsof ze de helft van mijn leven bezig zijn geweest met scheiden zonder echt te scheiden. Het scheiden van m'n moeder en daarna van mij. Nu is het natuurlijk wel helemaal klaar maar ik vind het daardoor wel moeilijker om dit te verwerken. Ik heb geen idee of dit nuttig is om hier te plaatsen en of dit überhaupt de bedoeling was, maar misschien hebben jullie iets van tips voor mij? Hoe ik een ''lange scheiding, zonder echt te scheiden'' alsnog kan verwerken?
2