Hallo, Sinds mijn 4de zijn mijn ouders gescheiden, ik woon bij mijn moeder en sinds 5 mooie jaren bij mijn stiefvader, alhoewel ik hem liever papa noem. Het zit namelijk zo. Toen ik 7 was trouwde mijn vader met zijn nieuwe vriendin, mijn stiefmoeder dus, zij mocht mij niet. 2 jaar later werd er een kind geboren, mijn halfbroertje, en toen was ik helemaal weg. Mijn vader had enkel en alleen oog voor mijn halfbroertje. Soms kwam ik hem tegen in de bus, en dan keek hij me boos aan. Ik ging vandaag de confrontatie aan, en zei hem gedag, en wachtte af... hij keek me super boos aan, en negeerde het. Ik liep door en voel me nog steeds rot. Eerst was er verdriet, toen kwam de woede, en nu de onwetendheid over hoe ik hiermee verder moet! :/ :(

Mijn ouders zijn al best lang gescheiden, maar ik heb altijd ruzie met mijn vader... hij is ook niet normaal tegen de mensen om mij heen. daar heb ik best veel moeite mee :( maar als hij echt niet meer normaal doet loop ik naar mama en blijf ik daar. Hij denkt dat mama mij allemaal dingen over hem zegt... maar dat is niet zo. Het is bijna altijd zo als ik vertel

Hee mensjes, Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 2 jaar oud was. Ik wist toen niet wat me overkwam, en kan me er niet zo heel erg veel meer van herinneren. Toen ik 5 was, kreeg ik er een stiefmoeder, bij mijn vader. Ik noem haar even X. Bij mijn moeder heb ik inmiddels ook een stiefvader en een broertje. Ik had het soms wel gezellig met X, maar het meeste van de tijd voelde ik me rot, en ongemakkelijk. Ik heb dit nooit tegen X gezegd, en ook niet tegen iemand anders. Toen kreeg ze nog twee dochters erbij, voor mij dus zusjes. Deze weken, heb ik tegen mijn moeder gezegd dat ik me bij X niet fijn voel. X zegt altijd alleen maar wat ik fout doe, ze snauwt tegen me, en daar ga ik vanzelf ook weer boos op reageren, dat is ook niet goed van mij. Ik heb een gesprek gehad, met mijn moeder mijn vader, met X, en met mijn stiefvader (waar ik het wel goed mee kan vinden). Daar is geen oplossing uitgekomen. Nu woon ik al vijf weken al bij mijn moeder; normaal ben ik om de week bij mijn vader. Als ik X zie vind ik het ongemakkelijk en weet ik niet goed wat ik moet zeggen. Ik heb het gevoel dat het niet klikt tussen X en mij- maar ik wil mijn vader en mijn zusjes wel blijven zien. Heeft iemand tips over hoe ik met deze situatie om kan gaan misschien? XOXO Laura

Beste ouders, Dit is helemaal niet aanvallend bedoeld, dat moeten jullie geloven. Maar, ik ben er laatst achtergekomen dat mijn vader op YouTube seksvideo's heeft gekeken. Het is heel normaal, heel erg veel mannen (en steeds meer vrouwen) doen dit. Maar ik wil jullie er graag op wijzen de kijkgeschiedenis te wissen, want ikzelf ben hier best van geschrokken en vind het idee raar en vreemd. Nogmaals, niet spottend of aanvallend bedoeld, Groetjes, Helena.

Mijn ouders zijn al lang gescheiden. En dan heb ik ook nog altijd ruzie met mijn vader, hij is ook heel overdreven boos in de omgeving

Hoi Sinds een paar weken ga ik op zondag avond naar mijn moeder. Maar mijn vader vindt het volgens mij niet leuk dat ik op zondag naar mijn moeder wil.

Hi allemaal, Ik ben er net achtergekomen dat m'n vader porno kijkt. Hij heeft z'n YouTube geschiedenis niet gewist.. Ik vind het helemaal geen fijn gevoel, ik vind het raar. Mijn vader.. Altijd zo'n lieve normale vader waarvan je dit niet zou verwachten. Ik weet ook wel dat veel mannen porno kijken maar toch.. Vinden jullie dit normaal en moet ik er iets over zeggen?

heey, ik heb ff goede raad nodig want ik weet even niet hoe ik dit moet aanpakken, hier komt mijn verhaal

hey, 3 jaar geleden zijn mijn ouders gescheiden, het rare was dat ik amper echt verdrietig ben geweest, iedereen zegt altijd dat het een enorm zware tijd is als je ouders uit elkaar gaan nou daar heb ik dus amper iets van gemerkt, ik snap niet waarom ik amper verdrietig ben geweest... ben ik gevoelloos ofzo? boeide me het nx dat me ouders uit elkaar gingen? ik snap het niet!! hebben meer mensen dit ervaren? pleasee zeg het dan xx gevoelloos meisje

Hey allemaal, ik ben Marre en mijn ouders zijn gescheiden. ik heb er veel moeite mee, omdat mijn broertje en tweelingzus niet zo veel over de scheiding praten en ze laten het ook niet echt zien dat vind ik heel jammer, want ik praat er juist veel over, want als ik aan de scheiding denk dan krijg ik een hele zere buik en als ik dan met juf of mijn tweelingzus erover praat dan gaat de buikpijn weer weg dat is best wel raar maar dat maakt niet uit. ik heb gelukkig een hele goede band met mijn juf. ik praat super veel met haar over de scheiding en dan krijg ik ook geen zere buik meer en mijn juf zegt dat ik er heel goed over praat. ik heb er wel moeite mee om er met papa en mama over te praten, maar ik heb wel 1 keer met mama over gepraat dat was echt een opluchting en heel fijn. ik heb nog een gek iets, want soms droom ik dat ik met mijzelf praat over de scheiding maar dat is toch ook heel erg goed want dan praat ik over dingen dat mij dwars zitten. Maar nu heb ik wel veel vertelt en ik heb nog steeds een vraag. is het goed dat ik erover praat of zeg ik dan teveel ???? ik hoop dat jullie een beetje weten hoe ik me voel en hoop dat jullie veel reactie typen. doei en alvast bedankt.