Ik zie ze nooit meer

Hi Rebecca, Wat fijn dat je ons gevonden hebt om je verhaal te delen. Allereerst vind ik het vervelend om te horen dat je te horen hebt gekregen dat je moeder en haar vriend uit elkaar gaan, terwijl jij oa een goede band hebt met zijn kinderen. Ik snap dat je het nu lastig vindt om contact op te nemen met deze jongste zoon, maar waarom zou je dat niet doen? Jullie zijn erg close en hebben allebei dit verdrietige nieuws te horen gekregen. Op dit moment kunnen jullie elkaar juist tot steun zijn. Jullie kunnen je zorgen met elkaar delen, maar ook afleiding zoeken. Daar hebben jullie goed recht op. Je kunt hem gerust eens een berichtje sturen en zien wat hij erop reageert. Vervolgens kunnen jullie misschien ergens anders afspreken dan thuis als je dat een raar vindt. Oehh ik begrijp je reactie heel erg goed! Dat heb ik ook een keer meegemaakt. Dat komt doordat je hem dan tegenkomt op een moment dat je het niet verwacht en dat kan dan even schrikken zijn. Ik was namelijk een keer met mijn moeder bij de opticien en toen kwam er iemand binnen en hij leek echt zo erg op mn vader, dat we allebei een beetje schrokken. Achteraf bleek het hem toch niet te zijn, maar wij waren wel even van slag. Ik weet natuurlijk niet hoe jullie band nu is, maar je zou hem gewoon gedag kunnen zeggen of een praatje kunnen maken. En anders even rustig op je adem focussen en weer even nadenken waar je ook alweer mee bezig was en je daar weer op focussen. Dan neemt de schrik vast weer af. Ik wens je veel succes, hopelijk heb je hier iets aan. Mocht er nog eens iets zijn, dan kun je ons gerust een berichtje sturen. Liefs, Isabel

Hi Rebecca, Allereerst bedankt voor je bericht, ook ik herken dit. Wat vervelend dat het uit is met de vriend van je moeder! Terwijl je nou net het geluk had zo close te zijn met die familie... Contact moet toch mogelijk zijn, ook al is dit een beetje raar. Maar dat rare komt alleen doordat jullie ouders niks meer hebben. Jullie staan los van jullie ouders, app hem gewoon weer eens en vraag of die wat wil afspreken. Dat je even schrikt als je de ex van je moeder zomaar tegenkomt is echt niet erg. Ik heb dit ook weleens als ik mijn vader zie lopen als ik met mijn stiefvader ben. Het liefst loop ik dan onopvallend door, maar dat is natuurlijk niet de beste manier. Als je het rustig opbouwt, heb je op een gegeven moment geen last meer van dat 'schrikken'. Eerst probeer je door te gaan met waar je mee bezig was en de volgende keer dat je heb ziet zwaai je even of zeg je gedag. Waarschijnlijk kan je daarna zelfs even rustig een praatje maken, ik weet natuurlijk niet hoe goed jullie contact is. Veel succes! Liefs, Emmeline