Hallo iedereen! Mijn leven is een heel lang verhaal en om te beginnen mijn mijn broers geboorte. Mijn vader heeft gegokt(best lang) en daardoor had hij heel erg veel schulden. Nu is dat 12 jaar geleden en is hij er weer bovenop gekomen. Daarna werd ik geboren en dreigde hij wat mij, mijn broer en mijn moeder wat aan te doen. Toen is mijn vader 2 maanden de gevangenis in geweest en leefde ik bij mijn moeder. De rechter heeft toen de afspraak gemaakt dat ik en mijn broer de oneven weken op zaterdag half 10 naar mijn vader toe gaan tot dinsdag uit school. Op de even weken zondag 5 uur en dinsdag weer terug. Het ging allemaal goed en alle schulden waren met 10 jaar weer afbetaald. Toen kreeg mijn vader 4 jaar geleden iets met een collega die was getrouwd en ik had dat allang door. Ik bedoel; waarom zou je anders bij je collega vaak eten en uitstapjes maken? Toen zijn ze gescheiden en kwamen mijn vader en zij bei elkaar. Ik hield(houd) echt veel van haar en we konden goed samen. Maar mijn vader heeft vorig jaar een terugval gehad van het gokken… dit was een stuk minder erg want het duurde maar 2 maanden. Maar dat is genoeg om ruim 4 jaar nog ik schulden te zitten. Mijn stiefmoeder heeft een korte preek gehouden waarin ze zei dan ze altijd bij ons zou blijven en bij mijn vader. Ook dat wij haar altijd kunnen bellen als we iets nodig hebben. Maar 1 maand later is ze vertrokken. Mijn stiefvader is soms aardig, meestal doen we alles fout. Het is moeilijk dit allemaal te verwerken.

Heyyy ik ben Feline Mijn vader heeft een nieuwe vriendin, die heeft ook familie 😅maar ik vind die niet zo aardig ? Wat nu???? Hebben jullie tips ? Moet ik het eerlijk zeggen of gewoon doen alsof ik het leuk vind? Want het is ook lastig om dat te horen toch? Dat zou ik wel vinden !?……

Ik hoef niet telkens te veranderen van huis en ik hoef ook niet te wennen aan stiefouders maar ik zou graag toch een stiefbroer zus broertje of zusje willen hebben kan iemand mij vertellen hoe dat voelt

Mijn ouders zijn 2 jaar geleden gescheiden en daardoor zit ik nu een paar dagen in de week met mijn vader en mijn broertje die allebei ADHD hebben. Ik zou je zeggen: Dat is echt irri Elke dag is er wel ruzie en ik ben er helemaal klaar mee Laatst nog: We spelen een spelletje en ik word eerste en mijn broertje laatste en hij gaat helemaal boos doen en gaat de spelstukken van de tafel gooien! Daarna moet hij het oplossen en gaat hij middelvingers naar me opsteken en helemaal stom doen. IK WORD GEK!!! Wat moet ik doen?! Groetjes Elin

Toen mijn ouders gingen scheiden was ik 15 en mijn zusje 9. Ik heb toen geprobeerd er voor mijn zusje te zijn, en dingen over de scheiding uit te leggen. Hoe gingen jullie om met jongere broertjes en zusjes tijdens een scheiding? Ik vond het zelf heel moeilijk om een grote zus te zijn, de goede woorden te gebruiken voor een jong kind. En zelf ook vanalles te voelen, en rekening te houden met wat ik van mijn ouders wel en niet mocht zeggen.

Wat zouden jullie doen in deze situatie? Mijn oma is gisteren plotseling overleden, alleen ik heb al jaren geen contact meer met die kant van de familie. Nu weet ik alleen niet goed wat ik moet doen omtrend de begrafenis. Ik ben bang dat papa boos word als ik niet ga, maar ook als ik wel ga..

Hoi ik ben Elke en ik heb last van een vader die mij niet snapt en een nieuwe vriendin heeft waar van ik het gevoel heb dat die vriendin op nummer 1 staat en ik met mijn zus en broertje op nummer 2 of nog verder daar onder heeft iemand tips

Hoi hoi ik had een vraagje, mijn ouders zijn al gescheiden sinds ik 3/4 wad dus sinds 2014 ik heb sinds 2017 een stiefmoeder en haar ouders dus mijn (stief) opa en oma denk ik. En sinds 2022 heb ik een stiefvader maar ik ben veel minder blij als ik hun zie als ik de opa en oma aan me stiefmoeders kant zie is dat heel gek of ligt het er gewoon aan dat ik de ene opa en oma al langer ken? Vertel me mijn verhaal over jullie stiefouders of (stief) opa en oma. Groetjes, Julia.

Ik ben Sara en 18 jaar oud. Mijn ouders zijn druk met het alles wat bij een scheiding komt kijken. Ondanks dat het nog niet officieel op papier staat is het duidelijk, mijn ouders horen niet meer bij elkaar. In deze gekke "tussen situatie" merk ik echter maar al te veel van de scheiding die komen gaat. Familie appgroepen worden verwijderd, mama slaapt regelmatig bij haar vader (mijn opa) en er is een contract opgesteld over de kinderen (ik en mijn zus). Ook al is dit bijna het enigste onderwerp in huis (en dat bevalt zwaar) zorg ik ervoor dat ik familie van beiden kanten, vrienden en collega's goed blijf spreken, maar het gesprek begint gaat het alleen maar over mijn ouders. "Hoe gaat het met ze?" "Wat zijn ze nu aan het regelen?" "Heeft mama al een huis gevonden?" "Wat vind je zus ervan?" "Hoe gaan je ouders dat regelen met de kinderen" en zo kan ik nog wel even door gaan met de vragen die ik continu krijg. Dit vind ik erg vervelend, omdat de scheiding het enigste onderwerp is waar ze wat over willen horen. Soms voelt het daardoor alsof ik geen eigen persoon meer ben maar puur "het kind van gescheiden ouders". Ik denk niet dat ze dat doorhebben, maar wil het toch graag aankaarten bij al die mensen. Hoe begin ik daar het best over?

Hoi! ik ben marit en ik heb een probleem, bij mijn vader woon ik op een boerderij en bij mijn moeder niet want mijn moeder is gescheiden omdat ze de boerderij haatte maar ook de rest van haar familie kant haatte het terwijl ik het heel leuk vind. Dus daarom gedraag ik me bij mijn moeder heel anders dan bij mijn vader en ik weet niet hoe ik dat op kan lossen. Kan iemand me helpen?