Stiefbroertje of stiefzusje

Hey Sem,

Wat goed dat je hier je vraag stelt!

Ik denk dat een stiefbroertje of stiefzusje voor iedereen anders kan voelen. Ik had toen mijn ouders gingen scheiden alleen een zusje en wilde altijd een broertje. Mijn moeder kreeg een nieuwe vriend en die had een zoontje, dus had ik ineens een klein broertje! Na een paar jaar kregen ze ook echt samen een kindje, dus kreeg ik ook weer een extra broertje erbij. Die 2 zijn voor mij het beste wat er uit de scheiding van mijn ouders is gekomen. Ik houd ontzettend veel van ze en ze voelen ook allebei voor mij écht als mijn broertjes.

Voor mij was het dus een hele fijne ervaring en een super leuke toevoeging aan het gezin!

Groetjes,

Luc

Hi Sem!

Wat fijn dat je Villa Pinedo hebt gevonden en dat je je gedachten hier wil delen. Dapper van je!

Je schrijft dat je graag een stiefbroer(tje) of stiefzus(je) zou willen. Ik kan begrijpen dat je je afvraagt hoe dat is. Zelf kom ik uit een groot gezin met vier kinderen en we kunnen het steeds beter met elkaar vinden. Dat is natuurlijk fijn, maar mijn ervaring met stiefzusjes was wel iets anders. Ik moet zeggen dat dat ook komt doordat de kennismaking met de nieuwe vriendin van mijn vader wat stroef verliep. Daardoor zag ik haar dochters soms maar kort en vaak ook een lange tijd niet. We konden elkaar daarom ook niet echt leren kennen. Dat vond ik aan de ene kant wel jammer, maar aan de kant had ik er ook niet altijd behoefte aan. Misschien komt dat ook omdat ik toen al 20 jaar was. Het liefst wil je natuurlijk dat je het allemaal goed met elkaar kan vinden en leuke dingen kunt ondernemen. Dan kan ik me voorstellen dat het echt als een soort extra cadeautje kan aanvoelen! Is dat ook iets waar jij op hoopt? Ik ben benieuwd! Wat maakt dat je dit graag wil? :)

Ik hoop in ieder geval dat het helpend voor je was om mijn ervaring te lezen. Én dat, als je ooit een stiefbroer(tje) of stiefzus(je) krijgt, jullie een mooie band op kunnen bouwen!

Liefs, Willemijn