ik vind het gewoon ingewikkeld gewoon alles mijn vader heeft 10 jaar samen gewoond met een vrouw die in mijn ogen eigenlijk gewoon familie was geworden. Ze hadden al een keer eerder gezegd dat ze uit elkaar gingen maar toen kwamen ze een maand later weer bij elkaar maar een jaar later zijn ze echt uit elkaar de vroegere vrouw van mijn vader heeft nu eigenlijk bijna niks meer ze hadden vroeger 1 bedrijf en die was eigenlijk van mijn vader dus zij heeft geen sijfers en kan dus eigenlijk niks kopen. Mijn vader heeft zelfs niet geprobeerd te zoeken naar een huis in mijn straat waren en stuk of 4 huizen gekocht en hij heeft er gewoon maar blind op geboden terwijl hij niet eens wist hoeveel hij kon bieden. En hij wil ook de bus van haar terug om die te gaan verkopen. Het ergste vind ik eigenlijk dat mijn vader vreemd is gegaan en hij heeft heel veel dingen niet netjes afgehandeld ook met mijn moeder niet. En nu heeft mijn vader een nieuwe vriendin die ik al vaker heb gezien. Ik vind haar echt aardig maar het is ook lastig omdat ik weet dat het ooit weer uit zal gaan op een of andere manier en dat zij het zelfde gaat kunnen verwachten als mijn moeder en de Andere vrouw gebeurde en dat is gewoon lastig omdat elke keer als ik ze Samen zie Ik er weer aan moet denken. Gr linde

Hoe moet je zeggen dat je iets wil maar je durft niet

Mijn papa en mama gaan scheiden. Ze zijn nog niet gescheiden. Mijn papa heeft een nieuwe vriendin. Hij wil zodra de scheiding klaar is, gelijk bij haar gaan wonen. Mijn mama is het hier niet mee eens. Zij wil dat papa en ik eerst een huis alleen hebben. Ik heb ook nog een zusje, zij is 6. En de nieuwe vriendin van papa is de moeder van een meisje uit haar klas. Mijn zusje weet dat nog niet. Mama denkt dat mijn zusje niet bij dat klasgenootje in huis zou willen wonen. Ik weet het allemaal niet.

Hoiii! Ik ben Maud en ik word in mei 13. Mijn ouders zijn al 2 jaar uit elkaar, het is niet goed gegaan tijdens de scheiding. Mijn vader had kanker en er was heel veel ruzie tussen de familie van mijn vaders kant en mijn moeder. Mijn opa en oma hebben toen ik bij mijn beste vriendin was, mijn zusje (van toen 9 jaar) en mijn broer (van toen 13 jaar) geslagen en tegen de muur aan geduwd. Toen ik thuis kwam was mijn moeder weg, mijn zusje en broer bij de buren en er stond voor de 2e keer politie voor de deur. Het ging zelf zo slecht dat mijn moeder met ons tijdelijk in een vakantie huis moesten wonen omdat mijn moeder en vader alleen maar ruzie maakte. Het ging een tijdje goed, geen ruzie, mijn broer was niet meer depressief, mijn vader werd beter en iedereen was gewend aan 2 huizen. Mijn broer ging 2 jaar niet naar school omdat hij zich heel slecht voelde en hij voelde zich steeds beter en wilde weer naar school. Sinds hij weer op school zit gaat het weer slechter. Hij heeft het blijkbaar veel leuker bij mijn vader en wilt daar zelfs wonen. Daardoor gaat hij zich slecht gedragen bij m'n moeder en maakt veel ruzie met haar totdat mijn moeder hem weg gaat sturen (dat doet ze natuurlijk niet dus hij gaat door en door) mijn moeder heeft aan mijn vader gevraagd of hij mijn broer langer kan hebben maar mijn vader heeft het te druk met andere dingen. Dat accepteert mijn broer niet dus hij blijft zo doen. Heeft iemand advies wat ik kan doen in deze situatie? Liefs Maud

Hallo allemaal ik ben Elizabeth en ben 15 jaar oud. Kort geleden is mijn vader hertrouwd en hier struggle ik samen met men 2 broers mee want hij was toen nog niet officieel gescheiden met mij Moeder. toen ie wat met zijn vrouw kreeg en daar is mijn ene broer flik oplos gegaan. Nog tips over hoe ik met deze situatie om kan gaan?

Heyy Ik ben 12 jaar en mijn ouders zijn vorige zomer vakantie gaan scheiden ik weet ook de reden de reden is dat mijn vader meerdere keren is vreemd gegaan nu heeft hij een vriendin maar die heb ik nog nooit in het echt gezien of gesproken ik heb laatst in mijn vaders telefoon gekeken en keek ik door de berichtjes van haar en me vader en er stonden echt hele rare dingen over ze hadden het over een operatie om een baby te krijgen ik was echt super bang ik heb het nog tegen niemand verteld dat ik dat heb gezien behalve tegen me beste vriendinnen maar elke keer als ik me vader nu aan kijk denk ik daar aan en ik ben er nu echt wel een beetje klaar mee want ik ben achter meer dingen gekomen in de relatie van mijn ouder hebben ze ondertussen een openrelatie gehad mijn vader die ging gewoon met andere vrouwen soms en me moeder die ging met de POSTBEZORGER die elke woensdag een broodje bij ons ging eten maar toen was dat allemaal gestopt ze hadden geen openrelatie meer maar mijn moeder spreekt heel erg veel nog met die POSTBEZORGER maar ik weet nou niet zo goed of ze iets hebben met elkaar of gewoon goede vrienden zijn

Mijn ouders zijn sinds 3/4jaar gescheiden, mijn vader is er nog steeds helemaal stuk van het gaat steeds slechter met hem. Ik(16) woon bij mijn vader en mijn zusje(14) bij mijn moeder, mijn broertje(12) is er om de week. Ik wil wel naar mijn moeder maar heb sterk het gevoel dat dat mijn vader veel pijn doet alsof ik mijn moeder over hem zou kiezen. Papa heeft het echt heel moeilijk, en dan vind ik super erg voor hem, hij is heel erg lief maar ik hoef niet de hele tijd zijn zielige verhalen te horen. Hij slaapt slecht en slaapt ook vaak bij mij op de kamer, dat vind ik soms prima maar niet altijd. Hij zegt dat hij dan beter slaapt en zich anders 'buitengesloten' voelt, ik weet niet goed hoe ik daarmee om kan gaan. Ik ben een meisje van 16 ik wil gewoon mijn privacy. En hij praat vaak over hoe moeilijk hij het heeft, hij kijkt ook altijd heel moe/verdrietig en dat vind ik echt verschrikkelijk. Als ik het aan mensen probeer uit te leggen lijken ze het niet echt te begrijpen dan zeggen ze dat ik niet voor hem hoef te zorgen, en dat is ook waar, dat wil ik ook niet. Maar ik wil hem wel helpen. Ik voel me best alleen omdat mijn vriendinnen met gescheiden ouders heel makkelijk van ouder wisselen, maar mijn vader maakt het juist alleen maar zwaarder voor mij. Ik heb binnenkort eindexamens (havo) en ik stress hem echt heel erg. Ik kan me helemaal niet goed concentreren, maar ik wil echt echt echt niet zakken. Al mijn vriendinnen staan er zo goed voor terwijl ik nu op gezakt sta...

het is ect niet keuk als je uoders gaan schijden want je weet niet watje moet doen en het is heel ver moeiend wantje moet dan over naare dingen denken en soms weetje nie warom je uoders gan schijden en dan sitjes daar dam mee maar het is vijn om met iemand er over na te denken maae ik ga naar een thetrapi en dat is heel vijn want dan kan je er over na denken bedankt voor het lezen.

Vorig jaar, einde van de zomer, is mijn vader vertrokken. Hij zat al vaak tegen mij een beetje te klagen over haar en haar gedrag (begrijpelijk... ze is heel opvliegend en met haar kan je gewoon niet praten.) en ik klaagde ook over haar tegen hem. Nu, toen mijn vader vetrok en ze besloten om te scheiden, heb ik dit haar verteld, en nu gebruikt ze dit voortdurend tegen mij. Mijn moeder haar leven is kapot door mijn vader, maar ik kan mijn vader niet de schuld geven dat hij vertrokken is. Nu steekt mijn moeder de schuld van de scheiding op mij, gooit heel de tijd verwijten naar mijn hoofd (ik kan niet mijn mond houden en ben impulsief en zeg dus vaak ook kwetsende dingen die ze dan later tegen mij gebruikt), en ze praat voortdurend slecht over mijn vader. Ik weet echt niet meer wat ik moet doen. Het gebeurt vaker en vaker dat ik in de les of op school niet probeer te wenen, en ik wil gewoon niet meer naar mijn moeder. Ze reageert gewoon haar bitterheid op mij af. En ik ga er echt kapot aan. Ik weet dat ik niet de beste dochter of persoon ben, en dat ik ook echt rot ben tegen haar, maar wat moet ik zelfs doen? Ben ik hier de slechterik of is mijn mama gewoon toxisch?

Ik heb net gehoord dat mijn ouder misschien gaan scheiden. Mijn vraag is hoe kan ik hier mee omgaan?