mijn ouders zijn nu bijna 10 jaar gescheiden en sinds dat ik wat ouder ben krijg ik mee hoe het allemaal gaat. nou ik kan ze allebei NIET uitstaan. mijn ouders zijn de meest onvolwassen personen die ik ken. ik wordt er gek van hoe ze elkaar in de haren zitten en hoe ze over elkaar roddelen. elke keer als er ruzie is bij de overdracht ben ik de gene die er tussen moet staan om het optelossen....

Halo, Mijn ouders liggen in een scheiding. Mijn probleem ligt bij de omgangsregeling. Ik weet dat ik zelf mag weten wanneer ik bij de ene ouder of de andere ouder ben. Maar ik word om de week gedwongen om eem weekend bij mn vader te blijven. Dit vind ik wel.leuk maar hwt is niet mijn eigen keuze. Als ik dit zeg tege mijn moeder word ze heel boos. Mijn vader staat geheel achter me. Dus wat moet ik doen? Tegen werken/weerstand bieden of steeds weer mijn spullen pakken om tegen mn wil.in bij mijn vader gaan zitten Groetjes

Mijn ouders zijn gescheiden en mijn vader is hertrouwt met een vrouw maar ze heeft een hekel aan me . Als me broer iets doet wat niet mag krijgt hij een waarschuwing maar als ik iets doe krijg ik meteen straf

Mijn ouders zijn 10 jaar geleden gescheiden. De laatste paar jaar woonde ik bij mn vader maar sinds een half jaar woon ik bij een goede vriendin en haar familie, soort pleeggezin. Mijn vader verwacht noch steeds dat het de bedoeling is dat ik weer thuis kom wonen maar dat zie ik niet zitten. Hij verwacht nu veel dat ik regelmatig in de weekenden naar 'huis' kom. Het lukt me niet om nee tegen mn vader te zeggen. En ik ga dan maar wel omdat ik me zorgen maak om mn jongere broer. Hij is 14 jaar, hij is super vaak ziek. En is dit schooljaar nog maar een paar dagen naar school geweest. Ik weet niet wat ik voor hem kan doen?! Hij is bang voor mn oudere broer, maar dat wil mn vader niet toegeven omdat hij bang is mn oudere broer kwijt te raken. Ik weet niet of het duidelijk is maar ik vind het nogal ingewikkeld om uit te leggen. Oja en mn broertje zit regelmatig aan de alcohol met toestemming van mn vader. Heeft iemand een idee hoe ik mn broertje kan helpen?

ik zit in een moeilijke tijd met het scheiden van mijn ouders met dingen als vreemdgaan en ik vraag me of wat mijn rechten zijn bij dingen zoals verdeling tussen mijn ouders of ik daar ook nog een stem heb. en dat al mijn rechten gewoon even op een rijtje staan want dat mis ik op de site wel. groet anno

Hallo allemaal. Een dood gewoon meisje, een hele normale dag. Mijn ouders gaan schijden hu??? Ik had het echt niet verwacht. Die dag daar voor zaten we nog heel gezellig wat te drinken in het dorp. Ik merkte niks we zaten heel gezellig. En mijn moeder wist het ook niet en ik en mijn broer ook niet. Het kan echt iedereen overkomen. Maar onthoud het is noooooooit jou schuld echt niet geloof me. Ik had het echt niet aan zien komen. Ik was heel boos echt heel boos. Maar dat trok weg. Toen was ik meer nieuwschierig naar de nieuwe vriendin van mijn vader. Mijn broer is er nog lang niet klaar voor en dat snap ik ook. wie is er nog meer heel nieuwschierig naar zijn nieuwe stiefmoeder/stiefvader en heb je hem/haar al gezien en hoe ging dat want ik heb haar nog niet gezie. plaats het maar in de reacties. Groet Tooske

Ik vind mijn stiefmoeder egt niet aardig en mijn vader denkt alleen aan haar en mijn 2 stief broers Vroeger was hij ook altijd weg voor zijn werk en nu heeft hij alle tijd Dat vind ik raar Ik moet ook constant huilen en ik voel me verdrietig en boos Heeft iemand tips alvast bedankt

Het is misschien een beetje gek, zo'n oude man van 68, die komt vertellen dat zijn ouders gescheiden zijn. Ik was tien jaar, dus het is nu 58 jaar geleden. Maar geloof me: tot op de dag van vandaag heb ik er heel veel verdriet van. Het lijkt zelfs wel of het de laatste jaren erger wordt. Zodra ik iets zie of hoor over scheidingen, of op de tv ruziende ouders zie, komen de tranen in mijn ogen, voel ik me weer dat machteloze kind van toen. Ik ben een paar jaar geleden naar een psychologe gegaan en heb uren met haar gepraat. Ze was heel aardig en toonde veel begrip, maar helaas, het heeft niet veel geholpen. Na de scheiding heb ik bij mijn moeder gewoond, samen met mijn oudere zus. Ik miste mijn vader ontzettend. Hij was voor mij altijd heel lief. Hij deed met mij alle dingen die een beetje vader met zijn zoon doet: de natuur in, naar voetbalwedstrijden gaan, af en toe een museum bezoeken, me helpen met huiswerk etc. Na de scheiding was dat allemaal voorbij. Mijn moeder miste eenvoudig het gevoel voor wat een jongen leuk vindt. Bovendien was ze er eigenlijk nooit. Ze ging werken en kwam pas om half zes thuis. Na het avondeten viel ze in slaap. Nu was het misschien nog niet zo erg geweest, als mijn ouders op een volwassen wijze waren blijven communiceren. Maar de oorlog werd gewoon voortgezet, en als mijn vader opbelde, voelde ik de spanning weer terugkomen. Ze bleven over alles ruzie maken. Ik zou alle ouders willen zeggen: maak geen ruzie waar de kinderen bij zijn. Als de relatie niet meer gered kan worden, blijf je dan toch realiseren, dat je altijd de ouders blijft en dat je kinderen van je blijven houden, ook al zijn jullie geen partners meer. Het is misschien een beetje gek, zo'n brief van een 68-jarig kind, maar ik hoop dat u mij gelooft, als ik zeg: een scheiding betekent voor een kind verdriet voor de rest van zijn leven. Ik vind het geweldig dat er nu zoiets bestaat als Villa Pinedo en ik hoop van harte dat deze Villa veel voor alle kinderen van gescheiden ouders kan betekenen. Maarten

Hoi mensen, ik ben een meisje en ben 13 jaar ik zit al ongeveer een jaar met het probleem dat ik me vader niet meer wil zien. mijn zus is ongeveer ander hald jaar geleden naar mijn vader verhuisd omdat het niet ging bij mama mijn zus en mijn moeder hadden iedere dag ruzie in de tijd dat mijn zus naar haar vader is verhuisd is ook mijn opa gestorven aan de erge ziekte kanker. daar had ik het heel zwaar mee. Maar nu vraag ik me af of ik het recht heb om te zeggen dat ik mijn vader nooit meer wil zien. en als ik het recht heb hoe gaat het dan? moet ik naar de rechter? gaat het via de jeugdzorg want dat heb ik liever niet dan krijgen we daar weer problemen mee enz. dan zou ik het nog liever met de kinderrechter willen doen. ik ben vast beraden dat ik pap nooit meer wil zien. dus dan kan ik me zus, stiefbroertje en stiefmoeder niet meer zien maar dat vind ik niet erg. als ik daar ben mag ik van de ene kant best veel maar van de andere kant ook weeer niks: bijv. uik mag wel heel laat naar bed, maar ik mag niet met vriendinnen afspreken en dat vind ik erg lastig. omdat ik de stomste dingen wel mag en dus laat naar bed ga als ik daar ben haal ik ook slechtere cijfers op school. ik hoop dat jullie mij hier bij kunnen helpen. xxx een meisje die heeft besloten haar vader niet meer te willen zien.

Mijn ouders hebben elke dag ruzie. 2 jaar geleden is mijn vader vreemd gegaan met een andere vrouw, mijn moeder had mijn vader betrapt op zijn telefoon. Hij is 3 maanden ergens anders gaan wonen en toen weer bij ons. Hij had beloofd nooit meer vreemd te gaan Sinds toen hebben mijn ouders bijna elke dag ruzie, ik zit er midden in met mijn zussen. Ik vind dit echt heel vervelend en ik wil dat het stopt Wat moet ik doen?