Ik vind het moeilijk om naar papa naar mama te gaan Maar niet anders om ik weet niet hoe Zouden juli misschien weten waarom Zo ja plaats plees een berichtje

Hoi Mijn ouders zijn nu een jaar gescheiden en ik vind het nog steeds lastig ik huil er nog steeds veel over. Als ik bij mn vader ben dan verlang ik naar zondag want dan ga ik naar huis. Maar nu moet ik een hele week naar mn vader ik hou dat niet uit. De band met mijn vader is nul. Ik hoef hem eigenlijk niet meer te zien. Maar mn vader heeft het recht om mij te zien. Helaas. Ik heb gezecht dat ik zin heb in mn 18e verjaardag want dan ben ik volwassen en mag ik zelf bepalen of ik hem nog wil zien. Niet dus. Sorry dat dit zo negatie doe maar ik zou graag willen weten hoe het bij andere kinderen van mn leeftijd aan toe gaat. By

hallo ik ben 13 jaar en ik woonde eerst bij mijn moeder en nu bij mijn vader maar ik wil terug naar mijn moeder mijn vader scheld vaak op me en ik krijg heel vaak straf voor domme redenen mijn vader is getrouwd en mijn [stiefmoeder] liegt altijd tegen mijn vader dat ik de oorzaak ben dat hun relatie stukgaat en mijn vader wordt boos als ik zeg dat ik terug wil naar mijn moeder wat moet ik doen

Hoi allemaal, In de zomer hebben mijn ouders aangekondigd aan mijn zussen en ik dat ze uit elkaar gaan! Mijn leven is verwoest maar de grootse zorg die ik op dit moment heb is het verhuizen!! Ik woon nu nog in mijn eigen huis maar ik moet er niet aan denken om te verhuizen. Je vertrouwde plek waar je bent opgegroeid word dan ineens voor je neus aan andere mensen gegeven! Dit is mijn plek en niemand anders mag daar gebruik van maken maar jammer genoeg kan ik er niks tegen doen! Ik vind het moeilijk om over de situatie te praten maar hier kan ik dat. Het enige wat ik nu nog hoop is dat er een wonder komt en dat ik in dat vertrouwde en veilige huis kan blijven wonen!

Hallo, Het feit dat ik nu 16 bent wil ik weten of dat rechten aanpast of vervangt. Is er een concrete samenvatting van mijn rechten dat rond dit onderwerp gaan ? groetjes

Hallo, ik heb heel lang zitten nadenken over hoe het zit over of ik kan (mee)bepalen over waar ik ga wonen. het zit namelijk zo: in 2009 zijn mijn ouders gescheiden en in die zomer heeft een rechter beslist dat ik met mijn moeder mee ging naar nederland om daar te wonen (we woonden voorheen in belgie) ik woon hier nu al 3 jaar en ben er laatst weer over gaan denken dat ik liever bij mijn vader ben en woon. (toen de rechtszaak bezig was wilde ik ook in belgie bij mijn vader blijven) ik heb het heer zeer moeilijk mee dat ik bij mijn vader gelukkiger ben dan bij mijn moeder. kan iemand me helpen?

Hoi mijn vader heeft een nieuwe vriendin en is gaan samen wonen in een andere stad ik heb er voor gekozen om meer bij mijn vader te zijn dan bij mijn moeder. Ik ben 10 dagen bij papa en 4 bij mama. Nu woon ik eenmaal bij mijn vader en nu valt het mij allemaal tegen. Ik had hier voor de tijd allemaal niet zo over nagedacht Met mijn stiefbroertes enz ook doen zij dingen zonder mij en word ik buitengesloten als ik hier over praat met mijn vader zegt hij dat ik jaloers ben Ik wil liever weer wat meer bij mijn moeder zijn. Een week bij mama en een week bij papa (Mijn vader en moeder hebben ook afgesproken dat als ik weer meer bij mijn moeder wil wonen dat dit mag in de papieren toen der tijd) Ik heb dit besproken met mijn vader hij word heel boos en zegt tegen mij dat ik zo moet blijven komen of nog alleen maar in de weekenden mag komen. Ook zegt hij dat hij er heel hard voor gevochten heeft en veel geld heeft gekost om de regeling zo te krijgen. Ik wil mijn vader graag blijven zien en een keer in de veertien dagen vind ik ook te weinig. Ik ben er erg verdrietig van......

hoi ik ben Sofie ik heb wel eens eerder wat geschreven. mijn ouders zijn bijna een jaar gescheiden en mijn vader heeft een nieuwe vriendin en mijn moeder een vriend na dat de scheiding achter de rug is krijgt mijn zus(mijn bff) Anorexia en dat is niet leuk om steeds bij het eten te horen 'heb ik niet te veel gegeten " of 'is dit niet te vet ' boven dien heel irritant.

Hallo, Sinds mijn 4de zijn mijn ouders gescheiden, ik woon bij mijn moeder en sinds 5 mooie jaren bij mijn stiefvader, alhoewel ik hem liever papa noem. Het zit namelijk zo. Toen ik 7 was trouwde mijn vader met zijn nieuwe vriendin, mijn stiefmoeder dus, zij mocht mij niet. 2 jaar later werd er een kind geboren, mijn halfbroertje, en toen was ik helemaal weg. Mijn vader had enkel en alleen oog voor mijn halfbroertje. Soms kwam ik hem tegen in de bus, en dan keek hij me boos aan. Ik ging vandaag de confrontatie aan, en zei hem gedag, en wachtte af... hij keek me super boos aan, en negeerde het. Ik liep door en voel me nog steeds rot. Eerst was er verdriet, toen kwam de woede, en nu de onwetendheid over hoe ik hiermee verder moet! :/ :(

Mijn ouders zijn al best lang gescheiden, maar ik heb altijd ruzie met mijn vader... hij is ook niet normaal tegen de mensen om mij heen. daar heb ik best veel moeite mee :( maar als hij echt niet meer normaal doet loop ik naar mama en blijf ik daar. Hij denkt dat mama mij allemaal dingen over hem zegt... maar dat is niet zo. Het is bijna altijd zo als ik vertel