Door deze site ben ik er achter gekomen dat het wél heel vervelend kan zijn als je ouders gaan scheiden. Toen mijn ouders gingen scheiden was er geen plek voor verdriet omdat ik gewoon nog allebei mijn ouders bleef zien en er waren wel ergere dingen in de wereld aan de hand. Ik heb er nooit om gehuild maar misschien mag ik het toch best erg vinden....

Hallo, Mijn ouders maken de laatste tijd heel veel ruzie, ik heb tegen mezelf gezegd dat dat niet mijn ruzies zijn dus dat ik me er ook niet mee moet bemoeien. Eerst luisterde ik altijd aan de trap wat er gezegd werd. Zodat ik mezelf kon verbeteren. Maar ik werd er helemaal depri van. Nu heb ik tegen mezelf gezegd dat ik niet meer aan de trap mag luisteren, maar laatst ging het mis en heb ik het toch gedaan. Dit zijn de woorden die bleven hangen: Moeder: We maken altijd ruzie! Ik weet het niet! Vader: Als je het echt wil, moet je gaan... Gun ons dan toch de tijd! Ik weet het ook niet meer... Mijn conclusie uit deze woorden en eerdere ruzies hebben tot conclusie gebracht: Het positieve is dat het rekken van de tijd dat ze nog bij elkaar zijn langer kan zijn dan ik dacht. Het negatieve is dat na het rekken het denk ik verkeerd afloopt en mijn ouder gaan scheiden. Het koste me veel moeite om het woord "scheiden" op te schrijven... Maar heeft iemand advies over het luisteren en bemoeien met de ruzies? En ook het geestelijke gepieker? Xx

Hou ruzies niet verborgen voor je kind!! Ze horen alles! Ookal doen ze alsof ze het niet gehoord hebben... Zelf luister ik vaak aan de trap en als iemand komt ren ik geruisloos naar een andere kamer en doe alsof ik vrolijk ben en een liedje zing... Maar daarna krijg ik pijn van woorden die zijn gevallen en een moeder die steeds zegt: Sssssstttt!!!! Ik wil mijn kind er niet bij betrekken!!! Hopelijk word er iets mee gedaan! Xx

Hey, Alvast sorry voor de spelfouten, ik mag dan wel Nederlands zijn en een kei in lezen, schrijven kan ik niet. Mijn ouders zijn al een tijdje uit elkaar. We wonen wel nog bij elkaar maar mijn vader in de logeerkamer om de 3 dagen slaapt mijn moeder bij haar ouders (die best ver weg wonen). Mijn vader deed dit ook tot dat hij ruzie met zijn vader kreeg. Ik heb het al een lange tijd geleden zien aankomen dat mijn ouders zouden scheiden. Ze hadden vaak ruzie en ik hoopte er ook op dat zij uit elkaar gingen. Ik wist het al een beetje omdat mijn moeder vaak met mij praatte. Ze heeft ook een keer gezegd dat ze na pas na mijn broer zijn examen zou willen scheiden omdat dat een erg moeilijk jaar is. Maar ik zit nu in 4 havo en ik weet niet of ik het wel ga redden. Ze heeft ook een keer gezegd dat ze bij mijn vader weg zou gaan als hij aan ons zou zitten (fysiek). Dat is vorige zomer gebeurd en ik moest maar wachten tot zij het echt durfde. Het was killing om deze tijd af te moeten wachten. Ik snap dat het een moeilijke beslissing is maar het was wel pijnlijk om te zien dat mijn vader nog probeerde om er wat van te maken. Mijn vader en moeder kunnen pas echt uit elkaar als het huis verkocht is. Mijn moeder gaat een huisje kopen maar mijn vader weet het nog niet. Omdat de huizenmarkt nog steeds niet helemaal top is verwacht ik ook niet dat het snel gaat gebeuren maar ik hoop er zo erg op ! Er is zo veel spanning in het huis, gelukkig heb ik een vriend (al 10 maanden) waar het erg fijn is en waar ik altijd naaf toe kan. Hij weet van alles en hij helpt mij ook. Dit is erg fijn, maar mijn ouders willen ook veel aandacht omdat ze denken , (denk ik ) mij een beet je aan het verliezen zijn. Mijn moeder heeft zelfs in een ruzie tegen mijn vader gezegd dat ik definitief bij mijn moeder wou wonen, wat erg gemeen was. Ik had dit in vertrouwen aan haar verteld en zij heeft hier gewoon misbruik van gemaakt. Ik heb ook besloten om vaker bij mijn moeder te zijn dan bij mijn vader. Ik heb nu ook iemand op school waarmee ik praat wat heel erg fijn is ( zij heeft deze suite aanbevolen). Zo ik ben mijn verhaal kwijt. Ik heb de laatste tijd erg veel stress door 4HAVO. Ik kan me vaak niet concentreren en heb ook de laatste tijd heel erg veel hoofdpijn. Mijn moeder en broer snappen niet daf ik niet kan leren en pushen mij om door te gaan.Ik heb ook Door de week veel activiteiten zoals mijn werk en ik hockey waardoor het allemaal nog even ietsjes drukker is wat ik niet helemaal aan kan. Ik hoop dat iemand mij nog wat moed ik kan spreken. Liefs Martine

hoi ik ben Nika en ben 10 jaar... ik heb veel problemen met me ouders, omdat ze gescheiden zijn... mijn vader regelt altijd alle dingen met mij zonder maar dan ook iets met me moeder te regelen af en toe zit ik er zelf om te huilen. ik hoop dat jullie me kunnen helpen!!! Gr. Nika

Hoi, Mijn ouders zijn nu al 8 maanden bezig met de hun scheiding, en in het begin kon ik hier nog wel mee omgaan, maar inmiddels slaap ik bijna niet meer, huil ik elke avond en voel me heel sad. Iedereen denkt dat het goed met me gaat, maar eigenlijk is dat dus niet zo. Ik durf het ook tegen niemand te zeggen. Ik hoop dat jullie tips hebben. X MijnNaam

Hoi allemaal, Mijn ouders zijn al bijna 7 jaar gescheiden. Sinds 2 jaar hebben zij ontzettende ruzie. In die rotsituatie bots ik veel vaker met mijn vader. Het gaat nu inmiddels beter, maar mijn ouders maken OVERAL ruzie om, en ik moest vorige week zelfs met de trein, omdat een van de twee zijn afspraken niet nakwam.... Ik zou zo graag willen dat het weer goed is, maar mijn vader weigert om met mijn moeder met een professioneel iemand te praten, om de situatie te verbeteren. WAT MOET IK DOEN? Ik zou dat zo graag willen...

Hoy allemaal. Ik ben namelijk van suriname en me ouders zijn enkele weken terug gescheiden. Ze waren al bijna 29 jaar met elkaar maar waren al ongeveer 7 jaar gescheiden van tafel en bed omdat mijn moeder uitgelopen had. Het is een hele ruzie geworden. Ondanks alles waren we laats met de familie exclusief mijn vader buiten de stad geweest. Daar was haar nieuw vriendje al en was over grootste deel van haar tijd met hem, nu neemt mijn vader ons allemaal kwalijk. Ik heb nu zo'n een hekel aan me moeder gehad since de dag dat ze van huis gegeaan is. Weet echt geen raad meer. Voel me zo schuldig en door het stressen gaan mijn studie en mijn eigen relatie achteruit. Kan bepaalde dingen niet verwerken. Heb nu geen kontakt meer met me moeder, maar wel met me pa. Ik verder ook met anderen hierover gesproken en zelf schrijf ik ook in mijn dagboek, maar ik kan er ondanks alles er niet boven op komen.

Hallo, mijn ouders zijn ondertussen al 3 jaar gescheiden dus nog niet erg lang. Het feit dat mijn ouders gescheiden zijn vind ik niet zo gek erg maar de nieuwe vriendin van mijn vader wel. Heel in het begin liep het al mis mijn vader vertelde mij één maand op voorhand dat hij een nieuwe vriendin had (waar ik helemaal niks vanaf wist) en dat zij bij ons ging wonen. De nieuwe vriendin van mijn vader komt uit Polen en kan amper Nederlands, als zij een gesprek voert met mijn vader dan lacht ze meestal ofwel zegt ze ja voor de rest komt er niet veel nuttigs uit. In het huishouden doet ze ook niet veel het enigste wat ze doet is koken, ook heeft ze geen job en ze poetst het huis zelf niet eens, onze poetsvrouw komt nog steeds 2 keer per week poetsen terwijl zij dit ook makkelijk zelf zou kunnen doen. Het enigste wat ze eigenlijk doet is koken, tv-kijken en het geld van mijn vader opdoen. Ze is zelfs niet erg vriendelijk tegen mij en mijn broertje als mijn vader erbij is zegt doet ze altijd erg lief enzo maar eenmaal mijn vader er niet is kijkt ze ons niet eens aan en krijgen we alleen maar vuile blikken. Ik kan het echt niet vinden met haar en sinds dat ze bij ons woont kan ik het ook niet meer vinden met mijn vader, hij is erg verandert en zijn kinderen interesseren hem precies ook niet meer. Als we hem dan commentaar geven op zijn vriendin krijgen we verwijten naar ons hoofd gegooid als 'mijn huis, mijn regels' en 'als ge nie tevreden zijt gaat ge ma naar uw mama' hij houdt dus totaal geen rekening meer met ons. Ik woon nu bij mijn mama en zie mijn vader nu amper en als ik hem zie dan krijgen we meestal ruzie. Voor het laatst vroeg ik hem als hij met mij en mijn broertje wou mee gaan uiteten voor vaderdag en hij zei dat hij enkel wou meekomen als zijn vriendin ook mee mocht, waarop ik zei dat ik vaderdag liever ons 3'tjes wou vieren waarop hij weer zei dat hij dan niet wou gaan. Ik zei toen tegen hem dat hij zijn nieuwe vriendin belangrijker vond dan zijn kinderen waarop hij zei; ja ik kan er ook niks aandoen dat jullie zo doen. Mijn vader is zo erg verandert en ik zou graag de band die ik vroeger met hem had terughebben. Door de ruzie met mijn vader is de relatie tussen mijn familieleden van mijn vaders kans ook slechter geworden. Ik weet echt niet meer wat ik moet doen, ik wil moeite doen maar wat moet je doen als je vader geen moeite meer wilt doen.

Haai, Mijn ouders hebben net na mijn examens aangekondigd dat ze gaan scheiden dus daar gaat mijn feestvakantie ze gaan scheiden omdat mijn vader al 7 maanden iemand anders heeft :(. Weet iemand hoe ik er toch een leuke zomer van kan maken? Trek het allemaal even niet meer.. thanks alvast voor de reacties