hallo, mijn moeder en de vriend van me moeder wonen sinds kort samen, nu durfde ik niet te zeggen dat ik dat niet wilde. maar sinds dat ze dus samenwonen is het een zeer vreselijke kwal! ook heeft hij mijn 10-rijlessen die hij mij cadeau had gegeven aan iemand gegeven waarvan ik zijn bmx had gestolen. ik weet zelf heel goed dat dat geen slimme keuze was dus ging mee met de vriend van me moeder om die bmx terug te brengen om het schuldgevoel weg te krijgen. hij heeft dus die 10 rijlessen aan dat jochie gegeven. DAT DOE JE TOCH NIET! verder is de situatie om te snijden als ik thuis kom en mijn moeder zit op de bank is het gewoon heey, alleen als die kwal er ook bij is zegt hij niks. tijdens eten, slapen, in de ochtend hij zegt helemaal niks. ik heb het er vandaag ook over gehad met mijn moeder, ze zei dat ze mij ook uit huis had kunnen zetten vanwege ik had gedaan. ik wist even niet wat ik moest zeggen en sloeg helemaal dicht. maar goed.... ze wonen nu samen maar heb ik er dan niks over te zeggen? ik ben mijn moeder haar kind en het lijkt mij dat ik er wel wat van te zeggen heb dat ik niet meer wil dat hij hier woont... ik weet me even geen raad meer en er vliegt van alles door me hoofd heen. me school lijd er ook onder, ik kan me niet meer concentreren. het liefst mep ik hem op ze bek, maarja wat geeft dat voor gevolgen.... iemand help!?!? gr robin

Mijn ouders zijn ook gescheiden en Ik heb ik heb een zus (mijn zus en ik zijn van mijn vader en moeder) en een zusje ( mijn zusje is van mijn vader en stiefmoeder) waar ik heel veel van hou en ik mis ze allebei heeeeeel erg omdat ze bij mijn vader wonen en ik bij mijn moeder dus ik wil en wou er een oplossing voor zoeken en ik dacht toen dus aan week op week af en dat ik dus bij mijn zus op de middelbare school kom (dat ik haar meer zie omdat mijn vader en moeder 40 km uit mekaar wonen) en dan een paar dagen tussen door naar de ander dus ik heb dat voor gesteld aan mijn vader en aan mijn moeder. mijn vader zij dat ik zelf moest doen wat mij goed voelde dus dit, maar mijn moeder en stiefvader vonden het niet goed. Mijn stiefvader zei dat als mijn moeder door zou draaien het mijn schuld zal zijn en dat doet mij nog veel pijn. Het liefst wil ik helemaal bij mijn vader wonen maar ik doe dit voor mijn moederen zelfs dan denk ik aan mijn moeder en dan mag week op week af ook niet. Mijn vader heeft ook een paar keer met mijn moeder gepraat en gezegd dat ze meer aan mij moet denken in plaats van aan der zelf, papa wil dat ik gelukkig ben en mama denkt aan der zelf Wat moet ik nu doen? En wat moet ik doen met die reaktie van mijn stiefvader

Hoi Ik heb ook een vraag. Want alle volwassenen denken dat ik niet zelf kan denken en beslissen. Ik heb het syndroom van asperger en dat is op zich zelf al heel moeilijk dus al helemaal als je dan ook nog eens niet word gelooft of dat je omdat je een vorm van autisme hebt je niet kan zien wat de gevolgen kunnen zijn voor je latere leven. Daar raak ik helemaal opgefokt van. Mijn ouders zijn gescheiden en het is mijn eigen keus dat ik mijn vader niet wil zien. De kinderbescherming heeft ook geadviseerd dat mijn moeder alleen het gezag over me moet krijgen en dat ik geen omgang met mijn vader moet hebben. Nu heeft de rechter bepaald dat mijn vader wel gezag met mijn moeder mag houden. En dat is mijn probleem. Waarom denken volwassenen dat het allemaal wel meevalt en dat met praten het kan worden opgelost en dat het allemaal tijd kost en dat je mening wordt beinvloed door je moeder ( of andersom ). Mijn moeder praat helemaal niet gemeen over mijn vader. Van mijn moeder mag ik mijn vader zien en emailen maar ik wil dat beslist niet. Sinds hij weg is gaat het heel goed met me. Ik heb mijn vader nu ruim een jaar niet gezien en ik wil dat het zo blijft. Misschien dat jullie je dat niet voor kunnen stellen maar het is gewoon zo. Mijn vader wil zijn gedrag niet veranderen. Ik ga niet allemaal vertellen wat hij heeft gedaan. Alleen dat hij heel agressief is altijd liegt en daar ook niet mee kan stoppen. Hij heeft me zelf gemailt dat hij elke week naar de psychiater ging en dat de psychiater hem leerde niet meer boos te zijn en te liegen. Maar na een half jaar bleek dat hij dit ook had verzonnen en helemaal niet was geweest. Liegen is sowieso heel erg maar als je asperger hebt kan je dat helemaal niet hebben. En toen was het voor mij klaar. Ik heb nu een leuk leven met mijn moeder en broer en heb vrienden en geen stress meer. Maar nu weer wel want wat als hij wel dingen mag bepalen over mijn leven ? Mijn moeder gaat in hoger beroep ook omdat de kinderbescherming zegt dat hij onbetrouwbaar is. Mijn moeder mailt alleen informatie over ons naar mijn vader , verder geen contact vanwege dat hij gewelddadig is geweest. Ik heb een hele goede therapeut die mij wel begrijpt en serieus neemt. En de rechter waar ik mee heb gesproken ook. Maar de rechter die heeft beslist was een andere omdat het vakantie was. Was ik maar 18 , dan kon ik zelf beslissen. Sorry dat ik mijn naam hier niet durf te zetten. groeten van anoniem.

Een dood normale donderdag, tot een uur of 6. Mn broer en ik werden geroepen naar de keuken bar, Daar vertelde mn vader dat mn moeder een affaire heeft met een andere man. De man waar mn vader 3x in de week mee hardloopt of tennist. Een man die mn moeder 3 jaar geleden heeft voor gesteld aan mn vader. Ze kon hem al van haar basisschool jaren, Mn moeder wilt veder met die man, en scheiden van mn vader. Na die dag heb ik mijn moeder een half jaar niet gezien. Ons leven ging gewoon weer veder maar dan zonder mn moeder, er werd amper een woord gesproken over de scheiding, Die man had ook een vrouw en 2 kinderen. Mn vader had haar denk 2 keer gezien, Uit nieuwsgierighied pushte ik mn vader om haar te bellen, hoe het met haar gaat. Na dat belletje hebben ze afsgesproken om een keer bij elkaar op de koffie te gaan. Na een paar bezoekjes, zijn ze verliefd op elkaar geworden. Het ging allemaal heel snel, binnen 2 jaar. Zijn alle twee mn ouders opnieuw getrouwd en zn we verhuisd en heb ik 2 stiefzussen erbij. Jouw vrouw, mijn vrouw.... Dit mijn verhaal in het kort. Ik wil er alleen maar mee zeggen, dat praten heel belangrijk is. Ik ben nu 21 en ik was 13 toen mn ouders uit elkaar gingen. Ik heb er nooit echt problemen mee gehad, ik 'lachte' er altijd overheen en ontweek de moeilijke gesprekken, De klap heb ik 2 jaar geleden opgevangen. Een tijd dat ik alleen maar kon huilen, Ik heb met iemand een paar keer gepraat. Toen ik dacht dat het iets beter ging, ben ik gelijk gestopt. Acherteraf veelste snel geweest, want ik ga er nu weer heen...

Hallo, Mijn ouders zijn momenteel aan het scheiden, ik heb hier zelf vrij weinig moeite mee maar heb geen contact meer met mijn moeder. Het zit zo: in maart zei mijn moeder tegen mijn vader dat ze moest gaan denken of ze nog wel verder wil met ONS. Mijn moeder is nu dus al vanaf Maart weg en heeft in al die tijd geen contact met mij opgenomen, we hebben wel af en toe geappt maar ze vroeg nooit of ik een langs kwam. Nu zit mijn vader hier best wel mee en wil misschien toch een omgangsregeling in het conference (ofzo iets) laten zetten, nu is mijn vraag: als mijn vader dat nou echt wil doen, en ik ben het daar absoluut niet mee eens. Ben ik dan alsnog verplicht om naar mijn moeder te gaan?? of kan ik daar tegen in gaan. Hoop dat jullie mij kunnen helpen. groetjes Remco

Goedeavond, mijn naam is jennifer en ik ben 16 jaar, mijn situatie nu is niet zo fijn mijn ouders zitten in een scheiding en ik ben nu de dupe van omdat mijn vader vreemd is gegaan en hij doet mij en m'n moeder en m'n broer heel veel pijn met dit rare gedoe het lijkt alsof ik niets voor hem beteken. Ik doe wel gewoon op school en met m'n vrienden maar diep van binnen kan ik wel huilen... ik hoop dat jullie mij hiermee kunnen helpen groetjes jennifer

ik heb al 1,5 jaar een vriendin. het is allemaal niet helemaal goed gegaan(allebei soms vreemdgegaan en een paar keer al uitgemaakt) de ouders van mijn vriendin verbieden haar nog met me om te gaan en dreigen naar de politie te stappen als ze contact met me houd. ik ben hopeloos want ik wil haar niet kwijt. ik weet niet meer wat ik moet doen. ik hoop dat jullie me kunnen helpen.

Hallo, Ik wil graag even een reactie op de uitzendig van rtl late night geven!! Het gaat daar vooral over kinderen die moeite hebben met de scheiding.. ik snap dat wel maar ik vind ook dat verhalen zoals die van mij verteld moeten worden!! Mijn verhaal is dat mijn broertje en ik door onze vader meerdere jaren zijn mishandeld.. op een avond heeft hij ook mijn moeder mishandeld en toen zijn we voor 2 maanden bij me opa en oma gaan wonen ( mijn moeders kant).. de scheiding is rond ( gelukkig) en mijn broertje en ik hebben ervoor gekozen geen contact meer te hebben met onze vader dit willen we ook niet.. hij snapt dat niet dat wij als kinderen zelf keuzes kunnen maken!! Hij blijft mijn moeder en opa en oma de schuld geven dat ze ons verbieden contact te hebben met hem... ik heb besloten dit te delen met jullie, omdat er wordt gepraat over kinderen die er moeite mee hebben dat hun ouders scheiden, maar vergeet niet dat er ook kinderen zijn die blij zijn met de keuze van scheiding maar die wel moeite hebben met hoe 1 van de ouders de andere ouder zwart blijft maken...

Praat niet negatief over je ex (de moeder of vader van je kind) waar je kind bij is, dit kan heel moeilijk zijn voor een kind om daarna nog naar de vader of moeder te gaan.

Ik slaap met een dekentje die ik was vergeten en men vader was helemaal boos hij is niet meer zoals vroeger