Ha pap, We hebben samen veel doorgemaakt de laatste jaren. Het liep niet zo lekker tussen jou en je vorige vriendin, we hebben vorig jaar een rotvakantie achter de rug gehad en veel ruzie gehad met je vorige vriendin. Het was vreselijk, maar gelukkig kregen we veel steun van andere mensen, als opa en oma, die ons perfect hebben opgevangen, toen je weer scheidde van die vrouw. Ondanks dat ze een klein huis hebben, wilden ze dat graag delen met ons. Daarna wilde je opnieuw bij haar wonen, nadat we het goed hadden gemaakt. Maar toen ging het weer mis. De ruzies werden erger, de deur werd vaak bijna uit zijn scharnieren geslagen en de gezelligheid was vaak ook ver te zoeken. Als ze binnenkwam, merkten wij al aan haar stem dat het raak was. Februari 2014 was het, toen jullie weer uit elkaar gingen. Maar, jullie hielden het geheim omdat de Cito begon. Toen je het me na de Cito vertelde, was ik veel minder verdrietig dan de eerste keer dat jullie gingen scheiden. Toen was de scheiding ook veel heftiger. Ze wilde met me praten, maar ik was bang. Ik heb bij jou, en oma, want daar was ik toen ze met me wilde praten, gesmeekt dat jullie haar geen toestemming gaven om met me te praten. Toen jij vertelde dat we de tweede keer uit elkaar gingen, kwam ze net thuis van ski-vakantie. Kennelijk was ze vergeten dat de Cito al over was. Ze flipte toen ze hoorde dat we iets wilden gaan doen en weggingen. Terwijl ze zelf zei dat ze in bad ging. Deze situatie heb ik nooit begrepen. Ik wilde niet meer ergens naartoe en we kwamen bij de McDonald's terecht. En s'avonds vingen opa en oma ons weer op en mochten we weer blijven slapen. Na maandenlange regeling om spullen, geld en het huis, was het gedoe met haar eindelijk afgelopen. Nu heb je weer een nieuwe, lieve vriendin. Ik weet dat ik soms nogal moeilijk kan doen, maar ik hoop dat je begrijpt dat ze me nogal wat pijn heeft gedaan op die vreselijke vakantie op Kreta. Ze heeft woorden geroepen die ze nooit tegen me had mogen roepen. Later zei ze dat ze spijt had. Ik denk dat ze zich nooit beseft hoe hard haar woorden me raakten en ze dat alleen zei om jou terug te kunnen krijgen. Net als het slijmen bij opa en oma toen het net over was, ze wist dat je belangrijk vind dat opa en oma het goed met je vriendin(nen) kunnen vinden. Ik hoop dat ik het vertrouwen in stiefmoeders terug kam krijgen. Pap, doe alsjeblieft niet weer te snel en ga niet meteen samenwonen enzo, dan komt het vast goed. Hoewel ik deze situatie moeilijk vind, wens ik je alle geluk op de wereld met haar (en met mij en haar kinderen xD). Ik hoop dat je me net zo begrijpt als je zegt. Ik hou van je Liefs, Je dochter

Heyy, Mijn ouders zijn al heel lang gescheiden en heb bij mijn moeder een leuke stiefvader en stiefbroer. Bij mijn vader ligt dat wat anders... Ik heb zeg maar nogal wat vrouwen zien komen en gaan. Maar bij de laatste vrouw was het pas echt mis. Ik kreeg overal de schuld van als er ruzie was, en ik deed alles verkeerd. Ze probeerde me zelfs te heropvoeden. En haar kinderen waren natuurlijk perfect. Daardoor is het vertrouwen in stiefmoeders eigenlijk helemaal weg. Nu heeft mijn vader sinds december vorig jaar weer een vriendin. Die heeft hij pas een paar weken voor de afgelopen zomervakantie aan me voorgesteld. De drie weken dat ik bij mijn vader was, waren dan ook heel confronterend, want ik moest die drie weken ineens met haar samen wonen. Ze is wel heel lief enzo, en geen bemoeial, maar door die ruzie met die laatste stiefmoeder ben ik bang dat ik alles fout doe en voel ik me totaal niet op mijn gemak. Ik wil haar ook niet in de familie hebben eigenlijk, omdat ik heb gezien hoe verdrietig mijn oma was toen die laatste stiefmoeder weg was. Mijn oma waarschuwt hem ook steeds dat hij niet meteen weer moet samenwonen, maar hij luistert niet echt. op FB plaatst mijn vader bijna alleen maar dingen die hij met haar samen doet, en ik word er best wel verdrietig, soms boos en zelfs jaloers van. Hij gaat bijv. naar een peperdure musical, naar Starbucks en tapas eten. Met mij doet hij dat bijna nooit. Mijn vriendin zegt dat ik het een kans moet geven, omdat ik anders mijn vader kwets. Maar dat lukt me gewoon niet. Hebben jullie misschien tips? x M

mijn ouders zijn al gescheiden sinds ik mij kan herinneren. mijn moeder had een vriend gevonden en mijn vader een vriendin. bij mijn moeder kreeg ik 1 broertje en 1 zusje. bij mijn vader kreeg ik ook 1 broertje. we hoorden dat mijn oma ongeneselijk ziek was en dat ze elk moment zou kunnen overlijden. mijn vader en stiefmoeder hadden zelf een bedrijf in heel veel europese landen. ze wouden uitbreiden naar roemenië. mijn vader was elke maand weg om alles te regelen en had daar zelfs een huis gekocht omdat hij er zo vaak was. uiteindelijk ging het bedrijf failliet en hadden wij ook niet meer zo veel geld. we hoorden dat mijn vader en stiefmoeder gingen scheiden. het bleek dus dat mijn vader in roemenië een ander had. in de zomervakantie gingen we met haar op vakantie en we vonden het zo saai want we deden bijna niks. mijn oma was na 5 jaar leven overleden en mijn vader en die nieuwe vriendin gingen samen wonen. ik wou mijn vader en haar niet zien want mijn vader en ik hebben heel vaak ruzie en het was een keer heel erg uit de hand gelopen. maar nu gaat hij ons dwingen om met sinterklaas te komen want als we niet komen gaat hij de politie bellen. ik heb ook met een psycholoog gepraat en die zegt dat als hij de politie gaat bellen dat jeugdzorg zich ermee gaat bemoeien. dat ze dan gaan zorgen dat we elkaar wel zien. maar ik weet niet wat ik moet doen want ik wil hem en haar niet zien maar ik wil ook niet dat jeugdzorg zich ermee gaat bemoeien. kunnen jullie me alsjeblieft helpen????

Mijn stiefmoeder... Als ik het woord stiefmoeder hoor, moet ik gelijk denken aan Assepoester. Namelijk een boze stiefmoeder die haar eigen kinderen de hemel in prijst en haar nietzoeigenkinderen niet ziet staan. Laat dit nou precies de omschrijving zijn van mijn stiefmoeder. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 8 was, vrij kort daarna (4 maanden) kwam er al een nieuwe vrouw ons huis binnen. Deze vrouw kende ik wel, ze kwam wel vaker bij ons over de vloer. Ik woon nu bij mijn moeder en ga om het weekend naar mijn vader en mijn stiefmoeder. Maar ik heb tot nu toe nog nooit een band met mijn stiefmoeder gehad, en dat is volgens haar mijn schuld. Want ik was degene die opstandig was. En als ik het niet was, dan was het volgens haar mijn moeder wel degene die roet in haar eten strooide, omdat mijn moeder er wel wat van zei als ik weer eens huilend thuis kwam. Maar nee, het was nooit haar fout dat we nu zo slecht met elkaar omgaan. Meerdere gesprekken hebben plaatsgevonden, algemene conclusie: - ik lieg te veel - ik manipuleer mijn vader - ik ben een slecht persoon - zij doet alles goed - zij is geweldig in alles etc.. Een paar jaar terug kregen zij en mijn vader een kind. Ik zie hem als mijn eigen broertje, echt een topjong. En hier begon ook het Assenpoester vehaal. Want hij doet alles goed volgens haar. Hij is geweldig en een voorbeeldig kind. En ik?? Ik ben nog steeds de leugenachtige manipulatieve meid die ze nooit in haar leven wilde hebben. Een goed voorbeeld: Als hij (nu 3) tijdens het avondeten op de Ipad filmpjes wilt kijken, geen probleem. Kijk ik of denk ik überhaupt alleen maar aan mijn telefoon en of ik nog berichtjes heb... vlam in de pan. Ik mag dat niet. Want je mag niet op je telefoon tijdens het eten, dat snap ik. Maar blijkbaar is het acceptabel dat een kind van 3 tijdens het eten gewoon Bob de Bouwer kijkt, logisch. En dit soort dingen is nog maar het topje van de ijsberg van wat er allemaal speelt. Tuurlijk, ik zeg niet dat ik alles perfect doe etc. want ik ben nog een kind. Ik ben net 17 en heb nog heel veel fouten te maken en lessen te leren. Maar dat vergeet mijn stiefmoeder wel eens; dat ik nog een kind ben. Ze behandeld me als een kind van 5 tegenover wie ze de baas kan spelen, maar tegelijkertijd verwacht ze dat ik reageer en denk als een volwassene van 40. Ik heb dit bericht geschreven, omdat ik wil laten weten dat ze me niet klein krijgt. Jij leest dit nu en misschien zit jij wel in een soortgelijk schuitje. Maar ik laat me niet gekmaken door haar, waarom zou jij je wel gek laten maken? Het maakt niet uit hoe vaak ze tegen me zegt dat ik lieg, manipuleer of slecht ben. Ik weet beter. Ik ken mezelf nu al 17 jaar en kan met gerust hart zeggen dat ik een hartstikke leuk persoon ben. Zolang ik bij mijn moeder ben, is mijn leven echt top, en dat houd me op de been.

mijn ouders zijn al een aantal jaren gescheiden ik was heel erg jong toen dat gebeurde en nu is het zo dat ik samen woon met mijn moeder en mijn vader woont in het buitenland. Het voelt net alsof het elk jaar steeds de waarheid harder aankomt dat mijn ouder zijn gescheiden. Ik zie mijn vader maar 1 keer per jaar in de zomervakantie. ik vind dit nogal lastig

mijn ouders zijn nu al 11 jaar gescheiden. en eigenlijk heb ik altijd al liever bij mijn vader willen wonen. Ik weet niet hoe het komt maar ik kan mijn moeder vaak niet uitstaan. ik heb het wel eens mensen verteld alleen dan krijg ik altijd als antwoord dat dat komt door de ''pubbertijd'' alleen heb ik dat al mijn leven lang. eerst was ik gewoon liever bij mijn vader. alleen nu wil ik gewoon niet eens meer hier zijn bij mijn moeder in huis. sinds mij verteld was dat je vanaf je twaalfe zelf kunt beslissen waar je wilt wonen ( bij welke ouder.) vraag ik me steeds af hoe het zou zijn om bij papa te wonen... best fijn. en zelfs al heeft ergens anders mee te maken of miss wel met pudertijd maar dan begon het wel heel vroeg. dan is het toch alsnog beter dat ik weg ga en me niet altijd zo k*t voel. ik moet alleen maar huilen hier en na school blijf ik zo lang mogelijk zodat ik niet naar mijn moeder hoef. Het voelt alsof ik nooit iets goed doe. en ik doe zo min best. en al zou ik het vragen... hoe dan?

heei mijn ouders zij nu 3 jaar uitelkaar en ik woon nu voor de helft bij mn moeder en voor de helft bij mijn vader, ik voel me fijner bij mijn moeder en heb vaak ruzie met mijn vader en wil dus bij mijn moeder wonen maar mijn vader wil dat niet en praat me dan een schuldgevoel aan. iemand tips ofzo?

Mijn stiefmoeder, zo wil ik haar niet noemen want dat is zo'n naar woord. ze is geen stiefmoeder maar soort van goede vriendin! ze staat voor je klaar in leuke maar ook in minderen tijden. als er vervelende dingen gebeuren of er was iets dan kan ik met haar daarover praten. maar het belangrijkste, ik ben haar voor veel dingen dankbaar voor het luisteren maar ook voor het gene wat ze allemaal voor ons doet. ik had geen betere stiefmoeder kunnen wensen!

misschien hebben jullie het mailtje van mijn zusje wel gelezen. maar het gaat erover dat mijn vader gaat samenwonen met een juf die bij mij is meegegaan op kamp. het gebeurde zo ik had een heel leuk kamp enzo maar er was iets hij had samen met haar een klik dat bleek later ook zo te zijn. maar m'n moeder is nu echt heel boos en ik mag voorlopig nog niet naar m'n vader toe heeft iemand tips?