Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Ik weet beter

Bella, 17 jaar

Stiefouders
Mijn stiefmoeder... Als ik het woord stiefmoeder hoor, moet ik gelijk denken aan Assepoester. Namelijk een boze stiefmoeder die haar eigen kinderen de hemel in prijst en haar nietzoeigenkinderen niet ziet staan. Laat dit nou precies de omschrijving zijn van mijn stiefmoeder. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 8 was, vrij kort daarna (4 maanden) kwam er al een nieuwe vrouw ons huis binnen. Deze vrouw kende ik wel, ze kwam wel vaker bij ons over de vloer. Ik woon nu bij mijn moeder en ga om het weekend naar mijn vader en mijn stiefmoeder. Maar ik heb tot nu toe nog nooit een band met mijn stiefmoeder gehad, en dat is volgens haar mijn schuld. Want ik was degene die opstandig was. En als ik het niet was, dan was het volgens haar mijn moeder wel degene die roet in haar eten strooide, omdat mijn moeder er wel wat van zei als ik weer eens huilend thuis kwam. Maar nee, het was nooit haar fout dat we nu zo slecht met elkaar omgaan. Meerdere gesprekken hebben plaatsgevonden, algemene conclusie: - ik lieg te veel - ik manipuleer mijn vader - ik ben een slecht persoon - zij doet alles goed - zij is geweldig in alles etc.. Een paar jaar terug kregen zij en mijn vader een kind. Ik zie hem als mijn eigen broertje, echt een topjong. En hier begon ook het Assenpoester vehaal. Want hij doet alles goed volgens haar. Hij is geweldig en een voorbeeldig kind. En ik?? Ik ben nog steeds de leugenachtige manipulatieve meid die ze nooit in haar leven wilde hebben. Een goed voorbeeld: Als hij (nu 3) tijdens het avondeten op de Ipad filmpjes wilt kijken, geen probleem. Kijk ik of denk ik ΓΌberhaupt alleen maar aan mijn telefoon en of ik nog berichtjes heb... vlam in de pan. Ik mag dat niet. Want je mag niet op je telefoon tijdens het eten, dat snap ik. Maar blijkbaar is het acceptabel dat een kind van 3 tijdens het eten gewoon Bob de Bouwer kijkt, logisch. En dit soort dingen is nog maar het topje van de ijsberg van wat er allemaal speelt. Tuurlijk, ik zeg niet dat ik alles perfect doe etc. want ik ben nog een kind. Ik ben net 17 en heb nog heel veel fouten te maken en lessen te leren. Maar dat vergeet mijn stiefmoeder wel eens; dat ik nog een kind ben. Ze behandeld me als een kind van 5 tegenover wie ze de baas kan spelen, maar tegelijkertijd verwacht ze dat ik reageer en denk als een volwassene van 40. Ik heb dit bericht geschreven, omdat ik wil laten weten dat ze me niet klein krijgt. Jij leest dit nu en misschien zit jij wel in een soortgelijk schuitje. Maar ik laat me niet gekmaken door haar, waarom zou jij je wel gek laten maken? Het maakt niet uit hoe vaak ze tegen me zegt dat ik lieg, manipuleer of slecht ben. Ik weet beter. Ik ken mezelf nu al 17 jaar en kan met gerust hart zeggen dat ik een hartstikke leuk persoon ben. Zolang ik bij mijn moeder ben, is mijn leven echt top, en dat houd me op de been.
OF

Reacties (2)

Meike

meer dan 10 jaar geleden

Hoi Bella, Wat ontzettend dapper van je dat je na alles je nog zo opstelt. Ik herken je verhaal heel erg en heb eigenlijk precies hetzelfde meegemaakt. Ik kan je moeilijk vertellen hoe je dit beter kan maken. Misschien is het een idee om het gesprek eens met je vader aan te gaan en aan te geven dat je het echt niet fijn vind dat je zo behandeld word. Blijf verder vooral met je moeder praten en vergeet niet dat je je niet teveel aan moet trekken van wat je stiefmoeder van je vindt. Je bent geen verschrikkelijk persoon. Heel veel sterkte en liefs, Meike

0

Dara

meer dan 10 jaar geleden

Lieve Bella, Ik vind het knap en mooi hoe je hiermee omgaat. En ik snap je eigenlijk ook geheel, jouw stiefmoeder klinkt namelijk enorm als mijn stiefvader. Vanaf mijn 4e kreeg ik van hem te horen hoe ik alles fout deed: Als ik iets wist was ik een betweter, als ik iets niet wist was ik dom. En als ik een keertje iets terugzei was ik arrogant. Dit soort dingen ga je echt geloven dan, maar gelukkig kende mijn vrienden me beter; en ik heb zo ook kunnen leren dat ik een prima goed mens ben. Ik houd enorm van mijn kleine (half)zusje, maar het voelde altijd raar om in een gezin te wonen waar zij alles mocht en goed deed, terwijl ik veel minder mocht en alles fout deed. Ik kon ook wel naar mijn moeder toe, maar die zei dat mijn zusje helemaal niet voorgetrokken werd, en dat ik gewoon beter mijn best moest doen naar mijn stiefvader. Ik krijg het gevoel dat zoiets ook bij jou gebeurt? Helaas heb ik nog veel last gehad van alles wat mijn stiefvader me heeft ingepraat. Weet ook dat dit soort gedrag van een ouderfiguur zeker geldt als psychologische mishandeling, en de tekenen hiervan blijven lang op een kind zitten. Als je hier nog weleens last van hebt; weet dat dit niet een zwakte is, het is heel begrijpelijk. Verder heb ik ook geleerd dat mijn stiefvader nooit wist waar hij het over had, en jouw stiefmoeder ook niet. Sommige mensen moeten iemand de grond in boren om zichzelf goed te voelen. De beste reactie is eigenlijk om hun woorden van je af te laten glijden, ze hebben geen betekenis voor jou namelijk. Er verder niet op ingaan, gewoon lachen. Mijn stiefvader en ik kunnen nu eigenlijk redelijk normaal met elkaar omgaan, hij weet dat het namelijk niet eens zin heeft om op die manier tegen mij te praten nu. Ik hoop dat het bij jou ook beter zal gaan, dat geeft toch meer rust. Ik wens je veel sterkte, ga zo door Bella!

0

πŸ“ Geef zelf antwoord op deze vraag

Deel hier jouw ervaring, tips en adviezen!

respond to letter