Mijn ouders zijn een half jaar geleden gescheiden maar nu heeft me vader een andere vriendin en me moeder een andere vriend maar ik wil niet dat ze iemand anders hebben en ik snap het ook niet want een half jaar geleden waren ze nog bij elkaar waarom zijn ze niet nu ook nog gewoon bij elkaar want nu is het helemaal niet leuk ik mag die andere man en vrouw wel maar ik wil niet dat hun me nieuwe vader en moeder worden het moet gewoon weer zo als vroegen worden

Hoi, Toen mijn ouders gingen scheiden was ik zes. Ik zag de gebruikelijke voordelen ervan in zoals: twee keer verjaardag twee kamers en vond het niet zo'n groot probleem. Mijn vader had al heel snel een nieuwe vriendin en die vriendin had ook nog twee dochters. Ik dacht dat ik ze wel mocht maar dat je iemand mag betekent het niet gelijk dat je zusjes bent. Omdat ik de ideale dochter wou zijn heb ik nooit wat tegen mijn vader gezegd. Mijn vader en zijn vriendin gingen trouwen maar nog geen half jaar later ook weer scheiden. En zo ineens zag ik mijn stief familie nooit weer, daar had ik geen problemen mee trouwens. Mijn vader was toen ongeveer een jaar single het mooiste jaar van mijn leven na de scheiding. Daarna kwam de volgende vriendin ik was er inmiddels wel een beetje klaar mee. Ik wou niet allemaal vreemde mensen in huis ik wou gewoon alleen tijd met mijn vader. Ik kwam daar al zo weinig en als ik daar was was zij er ook. We hadden afgesproken dat als ik op dinsdag avond bij hem ging eten er dan geen vriendinnetjes waren. En dat ging op zich goed. Na twee jaar Max. Was mijn vader blijkbaar ook al klaar met die vriendin en ging het weer uit. En nou het duurde nog geen half jaar voordat hij weer aankwam zetten met een of andere vrouw. De buurvrouw ook met twee kinderen dat maakt het voor mij moeilijk. Omdat ik die kinderen wel aardig vind maar ik bij mijn vader niet de indruk wil wekken dat ik het leuk vind als hun er zijn. Dat is juist niet zo maar ook weer wel ik zit heel erg met mezelf in de knoop. Ik heb heel lang gedacht en denk nog steeds waarom betrek je je kinderen en je relatie als je weet dat het toch niet voor altijd is die vrouw wordt toch ooit weer uit mijn leven gezogen. Gelukkig kan ik alles kwijt bij mijn moeder die nog altijd single is en als je een relatie heeft mij daar niet in betrekt. Als je het mij vraagt de perfecte moeder. Ik ben nog steeds ontzettend trots op haar. Maar ik heb geen idee wat ik nou aan moet met die stomme nieuwe vriendin die ik overigens helemaal niet mag. Groetjes.

Hoi hoi, Graag zou ik mijn verhaal willen doen over (de vriendin van m'n vader)/kadomoeder. Ik noem haar kado moeder omdat ze zo voor me is of eigenlijk was. Sinds het begin dat mijn ouders officieel gingen scheiden stond ze vaak voor me klaar, ik kon m'n verhaald bij haar kwijt als me iets dwars zat. Helaas is dit sinds kort omgeslagen. Ik heb haar iets verteld over m'n vader en daar maakte ze zich boos over en nu wilt ze er liever niks meer over horen omdat ze niet begrijp waarom hij zo iets zou doen?. Als ik het heb over m'n moeder is ze heel naar in opmerkingen zoals:"Tsja dat is een beetje dom als je moeder dat niet doet, en ja dat doet je moeder en je moeder dit en dat" en dat is echt vreselijk. Baal er wel van, nam haar in vertrouwen maar heb het gevoel dat ik haar kwijt ben als vertrouwende. En was voorheen liever bij m'n vader dan bij m'n moeder en nu is dat in eens heel anders en dat is mede haar schuld. En daar heb ik helaas gezeur over thuis zowel bij beiden ouders... Wat kan ik daar aan doen ? Groetjes

Ik ben nu 24 jaar oud, maar er zit mij toch een bepaald dingetje dwars aan de scheiding die mijn ouders ongeveer 12 jaar geleden hebben gedaan. Ik was destijds een knul van tussen de 10 en 12 jaar oud. Wat er gebeurde was dat mijn moeder na 18 jaar huwelijk, geen liefde meer voelde voor mijn vader. (Wat ik daar als kind en nu van vind laat ik achterwege). Mijn moeder is uiteindelijk spanning gaan zoeken buiten het huwelijk om. Iets dat uiteindelijk gevonden is in de vorm van een super leuke vent, die nu al 10 jaar mijn stiefvader is. Wat voor mij destijds zeer lastig was, was het feit dat mijn vader mij erin probeerde te betrekken. Hij zocht mij dagelijks op om te klagen over mijn moeder, en hoe erg hij wel niet in zijn rug gestoken was. Nou had ik op dat moment redelijk veel begrip voor hem, maar toch denk ik dat je een kind van 10 niet moet blootstellen aan zulke volwassen enigszins haatdragende emoties omdat die op dat moment tegen mijn moeder en stiefvader gericht waren.

beste, 4 jaar geleden is mijn vader op een zondagavond zomaar weggegaan. mijn ouders hadden al veel ruzie maar zoiets verwacht je niet. ik was 8. ik snapte er niks van. toen zat ik ik groep 6, was leuk, gezellig en had vriendinnen. ik had veel verdriet. dit heb ik niet gedeeld of erover gepraat. zo is de berg met verdriet en boosheid alleen maar erger geworden. korte uitleg wat er is gebeurt: we hadden een afspraak om 1 keer in de 2 weken een weekend bij hem te zijn. hij woonde in een klein rotflatje bij ons in de buurt. samen met mijn 2 zussen ging ik daar dan heen. vrijdagavond, 6 uur. op de fiets met zn drieen en dan daar aankomen. kwam je daar, was hij er niet, zat hij op zijn laptop, telefoon of ipad of was hij boos. dat je te laat was. op zaterdag moest hij soms volleyballen. dan was hij de hele dag weg. soms ging hij ook met zn team uiteten daarna. als ik een keer een speelafspraak had met mijn vriendinnen werd hij boos. hij dacht dat ik loog en naar mijn moeder zou gaan. soms was dit waar maar meestal niet. ik werd door mijn eigen vader uitgemaakt als leugenaar. nu, 4 jaar later, heb ik het nog steeds niet kunnen verwerken. ik ben een kreng. ik uit mijn boosheid tegen mensen die het niet verdienen. ik heb niet echt vriendinnen meer. iedereen heb ik weggejaagd. door mijn boosheid en verdriet heb ik veel gekrabt aan mijn benen. deze zitten nu vol met littekens en korsten. ze zijn echt lelijk en vies. soms schaam ik me hier ook voor. ik hoef hem niet meer te zien. ik wil hem niet meer zien. ik ben klaar met hem. maar ik krijg hem niet uit mn hoofd. het lukt me niet. mijn moeder geeft allemaal tips voor hulp maar ik wil het zelf doen. mijn tip aan iedereen: probeer niet zelf je problemen op te lossen en gebruik alle hulp die je krijgt. -x- soof

ik ben nu 12 jaar en mag kiezen bij wie ik ga wonen ii wil graag bij mijn moeder want ik wil bij mijn vriendinnen op school en mijn vader in assen is het veel leuoer en gezeliger wat MOET IK KIEZEN??!!

hoi, mijn ouders zitten nog in de scheiding, maar ruim een jaar geleden ging mijn vader al weg uit huis. hij ging toen op een bungalowpark "wonen". in het begin zij hij dat het voor zijn werk was maar later heeft onze moeder( ik heb een zusje van 8) het ons verteld. later ging hij in leiden wonen en vertelde hij ons dat hij een nieuwe vriendin had en binnen 2 maanden woonde ze er al echt. nu wonen ze al een tijdje samen, en gisteren hebben ze verteld dat die vriendin zwanger was! ik hoorde de datum dat ze was uitgerekend en heb gelijk berekend dat ze toen ze net 3 maanden samenwoonden dat "ze" al zwanger was! en mijn ouders zijn nog niet eens officieel gescheiden! what the F@#*CK

Jongens ik heb een probleem mijn ouders zijn sinds twee weken uitelkaar en ik kan het maar moeilijk beseffen em daarom heb ik enorme moeite ermee ik heb daarom geen fut en zin om naar school te gaan. Ik kan me dus ook niet concentreren. Ik hoop dat jullie tips hebben of iets wat ik kan doen. Alvast bedankt, Ivar

Hallo, Wat moet ik doen, ik ben ten einde raad. Mijn ouders zijn sinds kerst 2015 uit elkaar gegaan, tot op de dag van vandaag is de scheiding nog niet rond. Ik woon nu bij mijn vader, want bij mijn moeder wonen is geen optie nu. Er is heel veel ruzie onderling en ze communiceren nu via advocaten. Mijn moeder heeft al een nieuwe vriend en wil daarbij intrekken. Hij woont niet in de buurt bij ons. Grt.