Hoi allemaal, Ik heb dit sinds kort ontdekt. Ik hoop dat ik het er met jullie allemaal erover kan hebben. Mijn ouders zijn dus ook gescheiden sinds een 1 jaar geleden, maar ik heb het er nog steeds moeilijk mee. De laatste tijd zit ik niet lekker in mn vel. Mn moeder heeft al best wel lang een nieuwe vriend. Ik vin dat opzich niet erg en ik gun het haar ook. Alleen er voelt iets niet goed als hij is huis is. Ik voel me heel erg aangevallen als hij tegen mij praat, ookal vind ik heb heel aardig. Hij is ook niet raar ofso, maar ik heb altijd een dipje als hij in huis is. Ik zie hem als een soort vervanger van mn vader. En als ik hem dan weer zie denk ik aan de scheiding. Het stomme is dat mn moeder een vakantie heeft geboekt en dat we dus met zn allen op vakantie gaan. Ook met hem. Wat moet ik nu doen? Herkent iemand dit?

heey allemaal, op 19 juni is het vaderdag. mijn moeder heeft een nieuwe vriend, hij was een oude leraar van vroeger en hij was mijn favoriete leraar. nu is hij mijn stiefvader. ik kan al super goed met hem overweg. maar mijn vader vindt hem natuurlijk super stom. ik wil mijn echte vader dus geen pijn doen, maar vaderdag geld voor mij ook voor mijn stiefvader. wat vinden jullie? moet vaderdag ook voor mijn stiefvader zijn, ook al doet het mijn echte vader pijn? moet ik stiekem iets voor mijn stiefvader doen, of moet ik het gewoon bekendmaken? iemand tips plzzzz? xxx en groetjes ;)

heey allemaal, mijn vader heeft een inzinking gehad en hij zit er nog steeds in. mijn broers zijn allebei vrij agressief en dat steekt elkaar aan. mijn vader wil dat mijn moeder en ik niet meer naar huis komen voor zolang:( . best stom. ik heb mijn vader even geblokkeerd op whatsapp, zodat ik even geen last heb. iemand tips voor deze omstandigheden??

ik heb een korte tijd geleden door mijn psycholoog deze site ontdekt. ik zit hier dan ook vaak op te kijken voor advies van andere kinderen. hier heb ik meestal veel aan. daarom deel ik met jullie ook mijn verhaal en mijn tips. zo begon het bij mij al technisch gezien al jaren geleden. mijn vader dacht altijd heel veel aan zichzelf. hij vond zichzelf altijd zielig en dacht alleen aan zijn eigen moeilijkheden. Ook dronk hij heel veel. of ja, hij dronk niet zo zeer veel, maar gewoon meer dan hij aankon van alcohol. Hier is mijn moeder bijvoorbeeld heel erg op afgeknapt. niet alleen mijn moeder vond dit vreselijk, maar mijn twee oudere broers en ik ook. wij moesten elk avondeten vragen wat hij op had, omdat hij heel raar uit zijn ogen keek. wij hebben vaak moeten vragen waar de oude papa was, maar nu ben ik de oude eigenlijk al vergeten, omdat de oude te lang geleden is om te herinneren. nu ongeveer één jaar geleden kreeg ik gitaarles bij een leraar van een paar jaar geleden. hij woont achter ons, en daarom kan je er makkelijk heen. maar hier werd vaak misbruik van gemaakt. mijn moeder kwam me altijd ophalen, maar ik moest altijd eerder weg. ik ben nooit sámen met mijn moeder terug gegaan. en mijn moeder kwam dus vaak later dan 12 uur 's nachts thuis. ik had dus al door dat er iets niet helemaal klopte. net voor de scheiding ging mijn moeder vaak naar oma. hier bleef ze dan meer dan één uur. maar werkelijk was ze maar een kwartier bij oma geweest, en was ze de rest van de tijd bij haar nieuwe vriend. nu ongeveer een half jaar geleden werd ik vroeg in de morgen wakker gemaakt door mijn geschrokken vader, die mij het nieuws doorgaf dat mijn moeder was vertrokken. ik vroeg als eerste:'Wat bedoel je met vertrokken?'. waarop mijn vader antwoordde dat ze naar haar nieuwe vriend was. waarschijnlijk voor altijd. ik kon niks zeggen en ik wist niet wat ik voelde diep van binnen. ik was als eerste super boos. het liefst wou ik de hele wereld uitschakelen zodat er gewoon geen zorgen was. of terug in de tijd zodat het nog even zoals het vroeger was. maar later voelde ik vooral verdriet. waarom ik? waarom het gezin wat eigenlijk gewoon prima was? maar nog geen maand later was ik er al overheen. ik ben er achter gekomen dat één van de drie gezinnen hetzelfde hebben meegemaakt. mijn moeder had me alles uitgelegd, en eigenlijk was ik het er helemaal mee eens. de schuld ligt eigenlijk bij allebei van mijn ouders. en natuurlijk blijven mijn vader én moeder allebei in mijn hart. want gescheiden of niet, het blijven mijn ouders, die toch aan mij denken. ook al is het even moeilijk. jammer genoeg willen mijn vader en mijn twee broers niet zo denken zoals het eigenlijk is. ze denken vrij direct. mama is weggegaan, dus zij is schuld. maar zo makkelijk ligt het niet. ook ben ik nu vaak bij de nieuwe vriend van mijn moeder. hij was mijn favoriete leraar van de basisschool, dus ik kon al goed met hem overweg. maar als ik eigenlijk thuis ben, voelt het huis niet veilig. vooral als mijn oudste broer geen goede bui heeft. dan zet hij het hele huis op zijn kop. hij denkt altijd dat ik raar denk, maar dat is helemaal niet zo. ik denk wat verder dan zij doen. mijn vader is vaak bang voor mijn oudste broer, waardoor hij uit angst met hem mee gaat doen. als ze dan samen hun team hebben, zijn zij ook sterk. dan schelden ze me uit voor de ergste dingen die je kan bedenken. meestal zit ik dan huilend op mijn kamer met mijn telefoon in mijn handen, hyperventilerend mijn moeder te bellen. dit is mij nu al twee keer overkomen. dan vind ik het eng om de trap af te lopen, omdat ik bang ben dat ze me horen en mij in elkaar slaan. ik heb nu al een paar keer gehad dat ik moet "vluchten" naar het andere huis. hopelijk hoeft dit over een tijdje niet meer te gebeuren, want het is echt vreselijk. sinds dit al een paar keer is gebeurd heb ik hulp gekregen bij een hele lieve kinderpsycholoog. zij heeft mij een paar tips gegeven, die ik graag met jullie deel. 1: Als je net zo'n broers/zussen heb zoals ik, die je de hele tijd belachelijk maken, geef ze vooral geen aandacht. Hier zijn ze vaak naar op zoek. Als het kan, ga gewoon naar je kamer, als ze dit ook "grappig" vinden, ga dan gewoon niet ertegenin. Je zal zien dat ze na een tijdje, hoe lang dat ook duurt, gewoon ophouden. 2: In de open brief staat dat een scheiding eigenlijk net zoals een nieuw huis werkt. Het begint met de verhuizing, het moment waarop de scheiding bekend wordt gemaakt. Dan heb je meestal heimwee naar vroeger, maar als je een beetje geduld hebt en het gewoon accepteert, komt er langzaam een heel mooi nieuw hui uit. Je leest als eerste dat de kinderen het vreselijk vinden, en ook heel boos zijn op hun ouders. Maar de tip die ik hierbij geef, is het eigenlijk gewoon zo goed mogelijk accepteren. 3: Soms zijn je ouders een beetje in de war met vroeger. Help ze dan gewoon. Ik heb dit vaak moeten doen. Mijn ouders vinden dat best wel fijn. Ze zeggen dat ik goed, helder en diep kan denken, en daardoor alles goed op een rijtje kan zetten. Laat ze vooral niet in hun verdriet zitten. Help ze er uit en laat ze de voordelen zien. Want herinner, uiteindelijk zijn het niet alleen nadelen. 4: Zoek goede afleiding. IK had vlak na de scheiding een feest voor de hele klas. Dit is een hele leuke dag geweest en heeft me even uit mijn depressie geholpen. Je kan ook gewoon lekker even je hobby doen. Ik zit op ballet, dus ik kan het er altijd uit dansen. Dit helpt mij altijd. Dit was mijn verhaal met mijn tips. Hopelijk hebben jullie er nog net een paar dingetjes bij geleerd. Bij mij heeft het zeker geholpen. Groetjes

Hallo allemaal, ik ben een meisje die net 18 jaar geworden is en mijn afkomst is Litouws. ik ga hier mijn verhaal met jullie delen over mijn leven want ik ben ten einde raad en ik weet niet meer zo goed wat ik moet doen. Mijn moeder heeft een ziekte dat heet Manisch depressief, dit heeft zij al toen ze 16 was ze heeft dan ook vaak dingen geprobeerd om een einde aan haar leven te maken. toen mijn moeder erachter kwam dat zij zwanger was, is zij weggerend van huis toen zat zij in een cafe en kwam zij iemand tegen uit Nederland, zij heeft tegen hem verteld wat er aan de hand was en vervolgens heeft hij aan haar aangeboden om mee te gaan naar Nederland en dat is dus ook wat zij heeft gedaan ze was des tijds 20/21 jaar dat ze zwanger was van mij en met die meneer mee ging naar Nederland. en in die tijd was het nog sovjet-unie dus het was moeilijk om in Nederland te komen maar het was wel gelukt, toen ik geboren werd in Nederland heeft mijn moeder mijn achternaam verandert in die van die meneer die haar heeft mee genomen dit heeft zij gedaan zodat wij in Nederland konden blijven (althans dat is wat mij werd verteld) , deze meneer was en is een hele goeie vriend van mijn moeder en ik zie hem als mijn soort van vader. maar wat er was gebeurd is mijn opa en oma hadden de buitenlandse politie ingeschakeld voor mijn moeder omdat ze dachten dat het een ontvoering was maar nadat mijn moeder en die meneer met de politie had gepraat was alles goed. mijn oma en opa wisten pas dat mijn moeder zwanger was op de dag zelf dat ik werd geboren dus zij waren pis nijdig in die tijd maar nu is alles goed ik heb contact met mijn famillie ik ga elke zomer een maand lang naar Litouwen all vanaf ik geboren was, alleen mij zit een ding dwars mijn echte vader , ik snap niet echt hoe alles tussen hem en mijn moeder is gelopen, ze hadden wel een relatie maar ik krijg daar nooit wat van te horen want mijn moeder heeft vaak paniekaanvallen en is dan zwaar depressief maar ik kan haar gewoon echt niet lastig vallen met deze vragen ik vraag het wel soms en dan gewoon op een manier waardoor zij niet depressief ervan word, maar oke ik heb mijn vader best vaak gezien tot ongeveer mijn 9e 10e daarna heeft mijn moeder contact met hem afgebroken want ik heb een broer en een zus die niet weten van mijn bestaan en hij wilt het ze ook niet vertellen ik weet al hun namen achternamen en heb mijn broer en zus ook gevonden op facebook en ik wil ze vaak een berichtje sturen maar ik weet gewoon niet hoe want ik wil niet de relatie tussen mijn vader en hun verpesten. mijn vraag aan jullie is dus hoe moet ik contact opnemen met mijn vader? hij heeft geen facebook helemaal niks en ik weet alleen zijn naam en achternaam maar ik kan gewoon echt niks vinden behalve zijn kinderen maar het liefste wil ik eerst contact met hem opzoeken en daarna die van mijn half broer en zus, zouden jullie mij tips kunnen geven op wat ik nu moet doen want ik ben echt ten einde raad . dankjullie wel dat jullie mijn verhaal hebben gelezen groetjes !

hoi allemaal ik heb ruzie met mijn moeder om haar nieuwe vriend ze zitten elkaar elke keer onder te lebberen BLEEEE! ik weet niet wat ik moet doen ze wijst mijn gevoelens af en denkt (voor mijn gevoel) dat ze niet meer van me houd :(( wat moet ik doen help me alsjebliefd -XXX- evi

Op een avond kwam moeder huilend naar me toe en zei; het gaat niet zo goed met mij en papa... Mama vertelde hoe ze zich voelde, en we moesten alle 2 huilen. Niet veel dagen later vroeg ik aan m'n vader wat zijn verhaal was. Hij zei tegen mij dat hij niet meer gelukkig was met mama en dat zo al een langere tijd aan de gang was. Ook vertelde hij dat hij een tijdje ergens anders naar toe zou gaan, om mij, mama en natuurlijk zichzelf een beetje rust te gunnen. Na 8 weken zou hij weer terug naar ons komen. Die 8 weken waren best vervelend. Mijn moeder moest de hele tijd huilen, en ik was daar om haar te troosten. Het aller ergste vind ik om de verhalen van m'n ouders aan te horen. Het is (bijna) altijd negatief over de andere ouder, en dat is echt heel vervelend. Maar voor mij was het het ergst toen m'n moeder dingen ging vertellen over m'n vader tegen vriendinnen, terwijl ik boven zat en alles kon horen. Het was altijd negatief en papa had alles maar gedaan, hij had mij en m'n moeder in de steek gelaten. En dit deed mij pijn. Die avond heb ik jankend op bed gelegen en m'n vader gebeld. Ik voelde me echt rot. Gelukkig heeft hij me getroost. De 8 weken zijn nu voorbij en m'n vader woont voor een paar maanden bij mij en m'n moeder in het huis waar we altijd met z'n 3en hebben gewoond. Ook dit is een hel voor mij. Mijn ouders hebben soms ruzie, en dat vind ik heel vervelend. Kan iemand mij zeggen wat ik in deze situatie het best kan doen? want ik wil absoluut geen kant kiezen.

Heee, Ik ben een meisje van 14 En mijn ouders zijn gescheiden, nu heb ik bijna elke dag wel ruzie met me moeder.Ik kan echt geen dag langer met me moeder.Daarom wil ik weglopen van huis maar waar moet ik heen? Vrienden?stiefvader? Vader? Kan iemand me helpen hoe ik ergens heen kan en naar wie. X Nikki

Mijn vader was al een tijdje sip en ik vroeg aan mn moeder wat er was, ze zei dat mijn ouders gaan scheiden. Daarna heeft ze het verteld aan mn broertjes en zusje waar mn vader bij was, en daarna wilde mijn vader liever niet meer tegen haar praten en wil zo snel mogelijk verhuizen. Het was helemaal de keus van mn moeder, wat een kutkeuze! Zo ging het een maandje geleden... Nu zijn we bezig om ons huisje te verkopen. Ik lig bijna elke dag huilend in bed en daarna als ik mascara op had zie il eruit als een panda ;( Iemand advies? <3

Hee allemaal, Oké, dus mijn ouders zijn 2 jaar geleden gescheiden. Ik had het er best moeilijk mee, maar ik had wel gedacht dat mijn leven beter zou worden in de toekomst. Maar ik had het mis, ongeveer 5 maanden later kregen we te horen dat mijn nichtje Kanker heeft. Ik was eigenlijk daarna toen ik alles eens goed besefte helemaal leeg van binnen. Ik keek een dag op het internet en ik zag dat mensen zich sneden. Ik dacht niet goed na en dat kon ik ook niet, dus ik begon mezelf ook te snijden, maar omdat mijn vrienden het begonnen te merken stopte ik er al snel mee, maar ik heb er wel veel spijt van. Een half jaar geleden kreeg ik te horen dat mijn nichtje Kanker niet gaat overleven en binnen 2 of 3 jaar zal overlijden. Ook toen heb ik me heel slecht gevoelt. Het ging daarom ook steeds slechter op school en ik stond ook op het punt om te blijven zitten, gelukkig gaat het nu al wel weer wat beter op school. Maar 2 weken geleden hoor ik van mijn broertje dat hij getreiterd wordt. Ik weet niet wat me nu nog in de toekomst te wachten staat. Wat kan ik verwachten? :( xoxo Floor