Waarschijnlijk

Hallo, Wat een vervelende situatie, zeg. Ik heb zo'n idee dat jullie vader nog niet helemaal zeker weet wat hij hier mee aan moet. Misschien heeft hij inderdaad een vriendin en wil hij niet kiezen tussen zijn vriendin en jullie, omdat hij gelooft dat zijn vriendin in jullie leven brengen geen goed idee is. Het kan twee kanten op: Het is een idee om met je vader te gaan praten en hem te vragen hoe het nou eigenlijk zit met hem en zijn eventuele vriendin. Je kunt het ook gewoon laten gaan en je vader op zijn eigen tijd zijn vriendin aan jullie introduceren of jullie vertellen dat hij een vriendin heeft. Aangezien ik niet weet hoe jullie vader in elkaar zit, kan ik niet echt kiezen voor welke van de twee opties jullie zouden kunnen gaan, maar ik weet zeker dat jullie zelf hartstikke goed in kunnen schatten wat voor jullie de beste benadering is! Ik hoop dat jullie iets hebben aan mijn verhaal. Heel veel succes met deze lastige situatie! Liefs, Ruben.

Lieve, Wat een vervelend gevoel, dat je niet precies weet waar je vader mee bezig is! Ik vond het als kind ook altijd heel erg moeilijk om iets aan mijn vader te vragen, als hij er zelf niets over vertelde. Maar het is eigenlijk heel erg goed om het er toch over te hebben met je vader. Ondanks dat het heel erg moeilijk is om er over te beginnen. Misschien zou je ook een brief kunnen schrijven, als je het te eng vindt om er met hem over te praten. Ik hoop dat je wat hebt aan mijn reactie! Heel veel succes en liefs, Mehtab

Hallo, Ik ben al heel lang een zoon van gescheiden ouders en toen ik zo oud was als jou 12 jaar zat ik eigenlijk in een soort gelijke situatie . Ik wilde nooit mijn ouders afvallen maar alles wat zij deden was altijd in eigen belang. Daarom was het voor mij belangrijk om vanaf het begin al duidelijk te maken dat hun keuzes consequenties heeft. Daarom mogen je ouders nooit zichzelf in een slachtofferrol plaatsen en ben jij degene die zegt hoe het liefst wilt zien. Ik eiste daarom dat mijn ouders normaal tegen elkaar deden en natuurlijk recht op geluk hebben ze altijd. Maar een stiefmoeder zal nooit mijn stiefmoeder worden, dus sprak ik haar altijd aan met haar voornaam. Misschien vind je vader of moeder dit niet leuk, maar weet dat zij jouw deze pijn hebben aangedaan, niet hunzelf. En dat mag je rustig aan je ouders duidelijk maken.