Hoi allemaal, Mijn ouders hebben in de zomer van 2015 besloten om te scheiden. Toen zijn ze apart gaan wonen. Nu is het zo ver dat mijn moeder over 2 weken het ouderlijk huis uit moet. Daar heb ik het best wel moeilijk mee want het is ook niet in de buurt. Ze wil bij haar vriend in Gendringen gaan wonen totdat deze woning ook verkocht is. Als het huis van die vriend dan verkocht is wil ze weer in de buurt wonen in de omgeving waar ik zelf gewoond heb. Ik woon zelf in Gelderland. Het is 1,5 uur rijden. Het is dus niet naast de deur. Mijn moeder zegt dat het allemaal wel meevalt en dat het maar tijdelijk is. Maar die sprookjes zijn er wel uit. Dat kan gewoon niet, dat huis is niet zomaar verkocht. Je weet niet hoe lang dit duurt. En zo gemakkelijk gaat het nog allemaal niet want die vriend zit met een ontzettend lastige ex die zich met van alles zit te bemoeien met waar ze recht op heeft en zo dus ook het huis. Mijn vader gaat wel in het ouderlijk huis dus dat scheelt wel. Maar dat de afstand zo enorm is vind ik echt niet fijn! Ik ben zo ver weg van alles wat mij lief is om even makkelijk te zeggen. Het is moeilijk en er gaat een hoop veranderen, word er een beetje bang van. Wat kan ik nu nog doen? Ik heb er al over gepraat op school, gekeken naar wat voor mijzelf het beste is afgezien van de situatie. Toen kwam er al week om week uit. Er zijn gewoon zoveel onzekerheden... kan dat wel goed gaan met school, sport, vrienden? Ik zit op school in Zwolle, en heb bij mij in de buurt mijn ontzettend lieve paardje staan. Daar kan ik dus zo ook niet heen, dus moet ik een bijrijder regelen. Hoe kan dat goed gaan met school als de afstand zo ver is? Me moeder beloofd me te brengen naar school, maar is dit wel realistisch? Ik vind het zo lastig. Op zich zijn de dingen op die manier wel besproken maar je houd nog zo veel onzekerheid in jezelf. Wat kan ik doen? Met mijn onzekerheid en vragen? Met school kom ik er niet uit.

Ik ben een vrouw van 30 jaar waarvan de ouders zijn gescheiden toen ik 4 jaar was. Daarna is mijn vader hertrouwd en moeder is daarna lang depressief geweest. Zij heeft mij heel tegen mijn vader opgezet. Toen ik een klein kind was was ik hiervoor vatbaar. Ik geloofde haar ook. Ik heb hierdoor veel extra verdriet gehad die ik liever niet had. Ik ben later erachter gekomen dat zij onderling ruzie hadden en mij als speelpop gebruikten om hun ruzie uit te vechten. Nu ben ik zelf getrouwd en zwanger en ga nu mijn eigen gezin starten. Ik heb weinig contact met mijn ouders omdat zij geen ouder voor mij zijn geweest maar een boze partner die ging scheiden. Het is leuk als je ruzie hebt met je partner maar als je kind er ooit achter komt dat je hebt zitten liegen en bedriegen dan ben je alles kwijt. Denk hierover na!

hoi! Mijn ouders zijn gescheiden en mijn vader is altijd boos op me... zelfs als ik de muis van de computer op de grond laat vallen! Hij heeft ook een vriendin en zij doet wat papa zegt... en als papa en zijn vriendin met mijn mama praten zijn de lief aan het doen! Ze zijn echt gek! En dan heeft mijn vader ook nog eens een alcohol probleem... Hij zegt als hij wijn of bier drinkt dat er geen alcohol in zit! Maar er zit wel alcohol in!

Hee,

Ik zit op t moment in n lastige situatie... In t kort: Ik heb geen goeie band met mijn vader. Het lijkt alsof ik niet belangrijk voor m ben en mijn vader heb geen goeie band met beide kanten van de familie (ruzies) waardoor mn moeder ook amper iemand nog spreekt. Paar dagen geleden is de bom een beetje ontploft. Mn vader kwam thuis en begint gelijk met dat ie zn zaak weg gaat doen dat we failliet zijn. (Reminder: hij heeft n vorm van autisme en asperge) dus hij kan soms heel erg ontploffen. Mijn vader heeft al heel wat geflikt onderling in de familie (tegen me moeder is ie heel anders en aardig) en met mijn broer heeft ie altijd ruzie. (Komt ook door mn broer zelf al moet ik eerlijk zijn) en ik ben weer een opkropper al word ie boos op mij om weer helemaal niks. maar alles wat ie heeft geflikt (gaat al naar 9 jaar terug) onthoud ie niet terwijl ik er ontzettend mee zit. Maar omdat ie weer zo depressief boos en weet ik veel allemaal weer deed zit mn moeder te denken om van m weg te gaan, maar ze houd nog ontzettend veel van m en ze zijn al 26 jaar samen. Ik heb alles eruitgegooit gister ook met wat mij allemaal dwars zit en dat ik m niet als n vaderfiguur zie. Daar is hij erg van geschrokken met hoe ik over m dacht. Hij heeft totaal niet doorgehad dat ie er nog nooit voor me is geweest en met alles wat ie zegt dat dat me ontzettend veel pijn doet. Een voorbeeld voor hoe heftig het was met wat ie allemaal zei: ik ga me tegen n boom aanrijden. Ben klaar met t leven en jullie boeien me niet want het is mijn leven. (Dit zei die 4 jaar geleden) maar het zit me nog steeds dwars want hij zegt nooit sorry of wat dan ook. Dus nja alles gezegt tegen m en me moeder begrijpt mij volkomen. Maar nu willen ze dus uit elkaar, maar vind t zo zielig om mn moeder zo te zien ze houd zo veel van m en mn vader ook van haar. Het probleem is dat mn moeder er gewoon zo moe van wordt hoe hij soms doet met zn uitbarstingen. Mn vader gaat nu voor een paar weekjes ergens anders wonen, maar omdat mn moeder zo verdrietig is en ik heb n onwijs goeie band met dr doet t me zoveel pijn en weet ik me geen raad meer... mn vader heeft eerlijk gezegt dat ie ook niet wil veranderen en gewoon zichzelf wilt blijven. Alleen al doet ie dat niet en hij gaat weg heeft ie niemand meer... geen vrienden, ons gezinnetje niet, familie waar die al helemaal geen goeie band mee heeft. Hoe wilt ie dat gaan doen? En hoe ga ik met alles mee om? Hij wilt geen familietherapie, niks.

Hallo mijn ouders zijn uit elkaar en gaan misschien scheiden. Ze komen hier echt op het perfecte moment mee, vlak voor de proefwerkweek en zomervakantie. Geweldig dit. Ik heb het al heel zwaar en komt dit er nog even bij. Super timing. Maar: ik heb er echt totaal geen vrede mee en zo dus wil iemand mij helpen? Mijn hele wereld is namelijk ingestort. x S.

Beste ouders het is moeilijk.......

Hi Zo ik heb deze site via de vertrouwenspersoon op mijn school gekregen omdat er nogal veel is gebeurd thuis. Dus als eerste: mijn ouders zijn al gescheiden voor 5 jaar nu en daar heb ik wel vrede mee en ik ben ook nog gewoon regelmatig bij mn vader maar hij heeft nu voor 4.5 jaar een roemeense vriendin en ik mag der echt niet. Ze probeert me altijd om te kopen of extra lief je doen weet je wel, dat doet ze ook bij mn opa en oma en alle andere uit mn familie en die geloven die act allemaal maar ik weet hoe is als we er niet zijn boven of tv aan het kijken met een koptelefoon op (ook zo'n raar ding dat moet van haar). Maar hoe dan ook mijn vader heeft 25 mei 2016 gezegd dat ze gingen trouwen op 4 juni 2016. Ik heb ook gezegd tegen hem van ja kon je dat niet wat eerder zeggen?! Want ik heb even tijd nodig voor het progres van dit idee! En het leukste is haar hele familie kwam en die konden geen hotel betalen ofzo dus die sliepen in mn vaders huis en wij (ik, mijn vader en zusje) werden 'het huis uitgezet' en moesten bij mn opa en oma slapen. Opzich was de bruiloft wel gezellig en gewoon met een vriend van me praten en zijn zus maar de dag na na de bruiloft gingen we bij woodstone eten, Ben ik er dus achter gekomen dat ze al 23 mei 2016 waren getrouwd. En nog leuker iedereen wist het al behalve zijn eigen kinderen. En hij zei wel van niemanf kan bij de ceremonie zijn want het is alleen maar administratisch maar wat blijkt dus... er mochten 10 mensen bij zijn. En dit is niet het eerste probleem van waar al dit vandaam kwam dus ik zit nu in een soort van breakdown heb ik het gevoel...

Hoi iedereen ik heb een probleem ik voel me echt kut de laatste tijd over school en mijn ouders die zijn al 3 jaar gescheiden maar er is nog best veel gezeik want mijn vader heeft een vriendin en ik vind haar al 3 jaar niet echt aardig en ze woont bij ons ! En mijn moeder is nog boos over de hele scheiding en ik heb ook nog puberproblemen mijn vader wordt strenger door mijn stiefmoeder en dat vind ik echt ruk want ik moet wel al mijn zooi opruimen en voor mijn stiefbroertje zorgen maar de voordelige kant van oud zijn laat opblijven enzv mag ik allemaal niet HELP T︵T

jongens mijn ouders gaan scheiden hebben jullie misschien advies voor mij

heey allemaal, iedereen heeft zijn rechten, zo ook ik. het was vandaag een leuke dag, tot ik terug naar mijn eigen huis moest om te gaan slapen. ik kwam thuis, dat deed ik zo stiekem mogelijk, want ik wist dat als ik gezien zou worden, dat ik aangevallen zou worden. jammer genoeg kwam mijn vader erachter dat ik thuis was, en hij kwam mijn kamer op gestormd. 'Waar ben je mee bezig? waarom doe je alles zo stiekem?'. en ik zei: 'Vind je het gek, ik ben doodsbang voor jullie! jullie maken me psychisch helemaal gek!'. toen kwam mijn oudere broer naar boven en hij sloeg me heel hard tegen mijn gezicht. ik was naar beneden gerend, toen ik de trap af wou rennen had mijn broer mij pootje gelapt. gelukkig viel ik niet, maar anders had ik nu mijn nek gebroken. toen ik beneden was, heeft hij nog heel lang tegen mij geschreeuwd, waar ik mee bezig was enzovoort. toen ik de deur open wou doen, deed hij hem op slot en hij hield de deur vast, zodat ik hem niet open kreeg. we hebben nog lang tegen elkaar geschreeuwd, en ik had daarbij gezegd dat als het zo doorging dat ik dan binnenkort zelfmoord pleeg. ik ben best wel depressief in dat huis. mijn broer zei dat dat hem niks uitmaakte, en dat ik voor drie maanden niet terug mag komen. als ik binnen die drie maanden terugkom, slaat hij me in elkaar. maar al mijn belangrijke spullen liggen nog daar. wat moet ik doen? heeft iemand nog tips want ik weet het echt niet meer... xxx en groetjes, van mij