Al 16 Jaar zit ik er midden in. Ruzie gescheld noem maar op nu is er voor de zomer vakantie verteld dat mijn ouders gaan scheiden. En dat alles gaat veranderen. Maar elke keer weer worden er door mijn vader dingen gezegt of afspraken gemaakt die hij niet na komt. Hij is voor mij mijn vader niet meer. Al bijna 8 jaar al niet meer. Ik moest zo snel volwassen worden dat ik geen mooie jeugd heb gehad. Zelfs mijn 16e verjaardag was 1 grootte ramp. Heeft iemand tips om door de laaste weken mischien wel maanden door te komen????

Mijn ouders zijn gescheiden, En ik kreeg de schuld, Ik. Een meisje die toen maar 7 was, Hoe moest ik dat regelen ? eerst mishandeling, daarna de schuld krijgen!? Hoe kan ik nog verder leven, Ik ben in een depressie, Ik wil dood. Maar ik ga niet dood. Ik blijf leven en sterk zijn.

Hoi allemaal! Mijn ouders zijn nu ongeveer 2 jaar gescheiden. We hadden een mooi leven naar de buitenkant ik kwam dus niks te kort. Maar van binnen was alles anders mijn vader was altijd zogenaamd weg voor zijn werk eigenlijk wisten mijn moeder en ik nooit waar hij precies uithing. Mijn vader is niet normaal en dan bedoel ik niet van dat mijn vader een gekke leuke vader is nee helemaal niet zelfs dat mocht ik willen. Mij vader is narcistisch en dit is voor veel mensen een onduidelijke ziekte maar het bestaat wel en komt steeds meer naar voren.( narcistisch persoon is: egoïstisch vind zichzelf zielig agressief depressief geeft mensen vaak de schuld van iets wat zij hebben gedaan en zo kan ik nog door gaan.) Dit was bijna de enigste reden waarom mijn ouders gingen scheiden mijn moeder wilde dit heel erg graag omdat ze erg respectloos werd behandeld alleen had ik dat eigenlijk nooit door. Een van de vele voorbeelden was: mijn moeder bedreigen, dat ze een slechte moeder was voor mijn autistische broertje waar ze alles voor alleen deed, hij ging vaak vreemd en gaf dat graag toe tegenover mijn moeder alleen om mijn moeder te treiteren. En het ergste is nog mijn moeder deed zoveel voor ons en sloof zich altijd zo erg uit voor het gezin ze had mijn vader nooit wat aangedaan. Verschrikkelijk om al die verhalen op je 16e te horen omdat je het op deze leeftijd pas echt begrijpt. We zijn nu 2 jaar verder en ik ben het slachtoffer van m'n vader geworden nu mijn moeder uit beeld is bij hem. Ook al kom ik bijna nooit bij hem omdat ik me niet veilig voel hij kan me altijd nog pijn doen via de berichten die hij stuurt. En als ik niet reageer op zijn berichten en soms zijn 100en telefoon oproepen is hij zielig naar de buitenwereld en dat is wat hij graag wil. Aandacht! Het is moeilijk om zo'n vader te hebben ik kan het geen vader noemen ik weet niet hoe het is om een vader te hebben die er altijd voor me zou zijn. Narcistisch is een ziekte die niet te genezen valt om het slachtoffer van deze ziekte te zijn gun ik mijn ergste vijand niet. Het kan vaker voorkomen bij ouders die scheiden en het is erg lastig om hier over te praten. Narcistisch is geen kort verhaal zoals dit, dit verhaal is nog niet eens de helft wat ik heb mee gemaakt. Ik heb niets voor niets littekens op mijn armen van deze rottijd. Maar onthoud!: Als jou vader/moeder ook narcistisch of een vorm van geef jezelf nooit de schuld want de schuldige is de persoon zelf hoe moeilijk het ook is. Blijf er over praten hoe lang je proces ook is waarin je zit blijf echt praten het helpt je uit rot situaties te komen en voelt als en opluchting voor jezelf. Ik vond dit altijd onzin maar toen ik er eenmaal in zat, minderde ik met mijn zelfbeschadiging. Stay Strong allemaal! Lisanne.

Beste ouders Ik ben jesse 15 jaar en mijn ouders zijn al mijn hele leven gescheiden, ik ga daarom om het weekend naar mijn vader, maar ik heb het bij me vader niet echt naar mijn zin. Ik kom namelijk alleen voor me vader, en me vader wil me mee laten draaien in het gezin. Daarom een tip voor alle ouders. Als uw zoon/dochter bij u komt komt ze voor uw, niet voor haar stiefbroertje of wat dan ook, dus probeer als ze er is zoveel mogelijk tijd met hem/haar door te brengen zodat hun een leuke tijd hebben. Het hoeft geen geld te kosten of wat dan ook ze vinden het al leuk als ze iets met u doen want ze zien u dan ook niet zo vaak, dus maakt het hun sowieso niet uit. Ik weet het zeker. Dus maak alstublieft niet dezelfde fout zoals mijn ouder, en zorg dat uw dochter of zoon het leuk bij u heeft.

Hallo allemaal, Ik wil graag even wat kwijt .. Mijn ouders zijn gescheiden sinds ik 3 was. Nu 13 jaar geleden. Ze zijn in een vechtscheiding uit elkaar gegaan , mijn vader heeft mijn moeder in elkaar geslagen, en er is een hele hoop gezeur geweest. Mijn moeder en ik hebben toen bij mijn opa en oma gewoond. Uiteindelijk is mijn vader een half jaar verdwenen , en is ons daarna begonnen met stalken. Uiteindelijk is mijn vader wat bijgedraaid en was er een normale regeling, al hadden mijn ouders nog veel ruzie. Toen ik 7 was is mijn moeder in een depressie geraakt , en heeft mijn vader ons weer in de steek gelaten. Ik heb ook nooit het gevoel gehad dat mijn vader er voor mij was, en daar baal ik van. Iedereen was veel te druk met zichzelf bezig ( ik ben enigskind). Mijn vader heeft mij een periode geslagen, en toen heb ik hem 2 jaar niet gezien of gesproken, uiteindelijk s dat wel een beetje bijgedraaid. Ik ging mijn vader steeds minder zien en zijn vriendin ging boven alles, ik mis(te) mijn vader heel erg. Mijn moeder heeft ook een soort van vriend al 8 jaar, wat steeds aan en uit gaat, we hebben daar een jaar gewoond maar zijn al 4 jaar wg daar. Ze maken via de telefoon constant ruzie, en hebben elkaar ook geslagen, ik wil mijn moeder beschermen, maar zei ziet dat niet in dus hebben we daar ook constant ruzie over. Vanaf mijn 15e is het helemaal misgegaan tussen mij en min vader en mijn moeder, gelukkig is het nu allemaal wat positiever aan het worden. Naarmate ik ouder wordt ga ik steeds anders over de scheiding nadenken en krijg ik er eigenlijk steeds meer last van, heb er al eens over gepraat , maar dat had niet echt effect. Ik mis een gezin mijn vader en moeder, ik voel me altijd schuldig tegen over me ouders. Heb ik het leuk gehad bij me vader voel ik me lullig tegen over mijn moeder, en andersom. Nu het eindelijk weer war positiever wordt, lijkt het net alsof mijn ouders weer gaan scheiden , al zijn ze dat al. Ze maken constant ruzie, en schreeuwen tegen over elkaar via de telefoon. Mijn moeder praat heel slecht over mijn vader tegen mij, en mijn vader over mijn moeder. Ik voel me daar heel vervelend bij en heb er al eens wat vam gezegd, maar toen werden xe boos. Het zijn toch allebei mijn ouders... Sorry voor het hele lange verhaal, ik hoop dat jullie misschien tips hebben, hoe ik wat beter met de scheiding om kan gaan, en hoe ik het probleem op kan lossen hoe mijn ouders doen. Alvast heel erg bedankt ! Liefs Lisa

Hoi allemaal, Mijn moeder heeft ons vandaag precies 3 jaar geleden verteld dat ze niet meer van mijn vader hield. Na een periode van 3 weken vol gesprekken, ruzies, en alles wat maar met emoties te maken heeft, heeft mijn moeder de knoop doorgehakt om te scheiden. Toen ze dit vertelde, zei ze er ook nog koeltjes bij dat ze een nieuwe vriend had. Al 4 maanden. Vanaf dat moment ging alles heel snel, mijn vader een nieuwe woning, (mijn moeder bleef in het huis waar we tot dan toe altijd hadden gewoond met ons vieren,) heel veel klussen en op kerstavond was de eerste avond dat de woning van mijn vader zijn nieuwe huis was. Flutperiode natuurlijk, kerst is bij ons in de familie altijd heel gezellig geweest, altijd lachen, lekker eten en vooral het feit dat de familie bij elkaar was. We hadden een soort van rooster voor wanneer we (mijn zusje en ik) waar aten en sliepen. Dit ging goed, in het weekend was ik altijd bij mijn vriend thuis en waren mijn zorgen altijd even weg. Tot half januari, mijn vriend was het weekend weg en ik wilde bij mijn moeder slapen, aangezien ik me daar altijd kon "verstoppen" in mijn kamer. 1 probleem, de vriend van mijn moeder was daar. (Ik had hem de week ervoor een hand gegeven om kennis te maken, maar het deed me teveel pijn om daar langer te blijven. ) We hadden als gezin afgesproken dat we altijd voor de kinderen zouden kiezen, in ieder geval luisteren naar de wensen van ons en zo nodig schoppen we de ander eruit (letterlijk een van de voorwaarden van mijn vader). Maar helaas, mijn moeder koos voor haar vriend, want ik kon volgens haar ook makkelijk bij mijn vader blijven. Kwaad zijn mijn zusje en ik naar mijn moeders huis gegaan, en hebben we al jankend een gesprek proberen te voeren met mijn moeder. Tot de vriend van mijn moeder opeens eisen ging stellen. Dat ging er bij mij en mijn zusje niet in, en we kregen allebei een waas. Voor we het wisten stond mijn vader voor de deur, stormde naar binnen en greep die vent vast. We wisten dat dit heel fout kon aflopen en waren daarom erg blij dat de buurman (een kerel van 2 bij 2) naar binnen kwam en mijn vader naar buiten loosde. Ik heb die avond mijn vriend in paniek gebeld, en gelukkig heeft hij me via de telefoon wat rustiger gekregen. Nog nooit ben ik zo bang geweest. Vanaf dat moment is de band met mijn moeder alleen maar slechter geworden. Voor de scheiding had ik juist geen band met mijn vader, maar nu kan ik alles met hem delen, en dit doe ik ook. Met mijn moeder heb ik sinds een paar weken, sinds ik samen woon met mijn vriend, weinig contact en dat vind ik eigenlijk wel fijn. Ik ben heel blij met mijn vriend, die heeft me echt de steun geboden die ik nodig had tijdens de scheiding en de lastige periode erna (verjaardagen etc.) Ook mijn zusje is mijn steun, nog regelmatig hebben we over de scheiding emotionele gesprekken, en hoe laat het ook is, we maken altijd tijd voor elkaar. Het is echt belangrijk om je gevoelens met een ander te delen, je moet je er zeker niet schuldig om voelen om het een ander te vertellen. Het lucht zo op om je verdriet te delen, al is het maar op een forum. Bedenk altijd dat je niet alleen bent! Liefs

Mijn ouders zijn gescheiden sinds ik twee was, ik woon bij mijn moeder en ik zie mijn vader om het weekend. sinds 6 jaar heeft mijn moeder een relatie met mijn stiefvader. Al vanaf het begin mocht ik hem niet zo maar nu wil mijn moeder met hem gaan samenwonen in een stad terwijl ik al mijn hele leven in een dorp woon. Ik zal daar dus ook mijn vervolgopleiding moeten doen terwijl ik dat compleet niet wil. Ik wil gewoon mijn opleiding in mijn eigen dorp doen. Het huis waar mijn moeder en ik in woonden is nu verkocht, ik mag mijn 4 jaar hier nog afmaken maar daarna moet ik echt mee. Ik blijf nu voor ongeveer een halfjaar bij mijn opa en oma wonen. Het liefst zal ik hier langer blijven maar ik kan ook niet bij mijn vader wonen. Wat kan ik nu doen?

hallo ik ben Hugo en mijn ouders zijn gescheiden sinds mijn 3e mijn vader wil co-ouderschap en ik ook maar dat mag niet van mijn moeder wat moet ik nu doen

Ik heb vaak ruzie met mijn stiefmoedder want ik kwam te laat tuis en ze zeurden uuren lang door en toen wert mijn vader boos en ik voelden me enorm schuldig Wat moet ik nou doen?????

Mijn ouders zijn nu 4 jaar gescheiden. Een echte vechtscheiding en ze zijn ook totaal met zichzelf bezig. En wat doet het toch elke keer weer zn pijn als je aan alles terug denkt. Nu is mijn vader op vakantie (bij hem woon ik) en met mijn moeder heb ik niet meer zn hechte band na alles. En ik voel me vooral 's avonds zo intens verdrietig en ellendig alles thuis heeft een herinnering en het voelt of alles kapot is gegaan. Het maakt me zo verdrietig hoe alles er nu voor staat. En hoe had kunnen zijn. Ik loop nu stage dus moet elke ochtend vroeg op en dan voel ik mij zo alleen en niet gesteund. Gelukkig heb ik een lieve vriend maar zodra hij na een paar uurtjes weer moet gaan kan ik mij niet meer sterk houden en barst ik weer in huilen uit.