Mijn vader

Hoi lieve Kim! Wat goed dat je hier jou verhaal deeld. Ik kan me het heel goed begrijpen dat her vervelend is dat je vader een nieuwe vriendin heeft waar hij heel vrolijk mee doet. Ik vind het dan ook heel vervelend om te lezen dat hij niet meer vrolijk is als hij met jou is. Heb je dit wel eens tegen hem gezegd? Toen mijn vader een nieuwe vriendin kreeg vond ik dit in het begin ook heel erg lastig. We deden toen veel dingen met haar er bij en ik vond het moeilijk om mijn vader te delen. Ik ben in het begin dan ook heel opstandig geweest. Na een paar jaar heb ik pas tegen mijn vader gezegd dat ik her eigenlijk helemaal niet leuk vond dat zij er altijd was en dat ik het miste om leuke dingen met hem samen te doen. Ik vond het best lastig om dit te zeggen maar ik ben heel blij dat ik het wel gedaan heb. Mijn vader begreep mij en luisterde naar wat ik zei. Doordat ik wat meer vader-dochter tijd had en de vriendin van mijn vader er niet altijd meer bij was heb ik de relatie van mijn vader leren accepteren. Dit zorgde ook voor veel rust thuis en dat maakte weer dat we meer leuke dingen gingen doen!! Achteraf zag ik pas in dat ik het al veel eerser tegen mijn vader had moeten zeggen. Mijn tip is dan ook om tegen je vader te zeggen hoe jij je voelt. En misschien vind je dit zoals ik ook best eng en kan je het opschrijven in een brief? Deze kan je dan aan je vader laten lezen! Wist je dat wij vanuit Villa Pinedo ook brieven hebben? Dit kan best een handig voorbeeld zijn. Neem maar eens een kijkje op https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/ Ook wil ik je vertellen dat Villa Pinedo buddy’s heeft. Dit zijn jongeren die net zoals jij gescheiden ouders hebben. Hier kan je dan voor een langere tijd mee kletsen en ervaringen uitwisselen. Ook hebben ze goede tips Je kan meer informatie vinden op https://www.villapinedo.nl/vind-een-buddy/ Ik hoop dat je hier wat aan hebt! Liefs, Misha

Lieve Kim, Wat dapper dat jij je verhaal hier op het forum durft te delen en om advies vraagt, dankjewel daarvoor! Allereerst wil ik je even laten weten dat, ook al voelt dat misschien wel zo, je echt niet alleen bent. Soms hebben kinderen geluk met de stiefouders die ze erbij krijgen, maar heel vaak ook niet. Ik ken genoeg kinderen die helaas niet zo'n goede band hebben met hun stiefouders. Zelf had ik bij mijn moeder best wel geluk, daar heb ik er een hele lieve nieuwe papa erbij gekregen. Maar met de nieuwe vrouw van mijn vader kan ik het na bijna 20 jaar eigenlijk nog steeds niet echt goed vinden. Wat ik verder uit je verhaal begrijp, is dat je het zo niet naar je zin hebt bij je vader, dat je hem liever helemaal niet meer wilt zien. En die gedachte herken ik ook best wel erg. Nadat mijn vader opnieuw getrouwd was, zijn er een aantal dingen gebeurd en daardoor voelde ik me daar ook steeds minder fijn. Ook bij mij was het zo dat mijn vader een heel druk leven had en veel in het buitenland was voor zaken. Ik zag hem daardoor best onregelmatig en soms leek het alsof hij helemaal niet echt moeite voor mij deed. Ik heb uiteindelijk dan ook best vaak gedacht dat het misschien wel beter zou zijn als ik geen contact meer met hem zou hebben. Maar nu achteraf ben ik blij dat ik het contact nooit verbroken heb. Ik heb samen met mijn vader heel veel gepraat, en het heeft heel veel tijd gekost, maar ik heb nu wel een goede band met mijn vader. Ik denk dat als ik het contact verbroken had, dat ik nu nooit zo'n goede band met hem had kunnen hebben. Praten is bij mij de oplossing geweest. Door te praten over mijn gevoelens, en door te vertellen wat mij dwars zat, ging mijn vader me beter begrijpen. Voor de dingen die me echt dwars zaten, hebben we samen gezocht naar oplossingen. Samen hebben we gekeken naar hoe ik me fijner kon voelen bij mijn vader en stiefmoeder. En door steeds open en eerlijk te zijn, en mijn gevoelens met mijn vader te delen, ontstond er steeds meer een band tussen ons. En hoewel ik het heel eng vond om erover te praten met mijn vader, viel dat achteraf alles mee. Ik was het gesprek begonnen door een brief naar mijn vader te sturen. In een brief had ik al mijn gedachten en gevoelens opgeschreven. En mijn vader reageerde er nog eens positief op ook. Hij zei dat hij blij was om te horen hoe ik me voelde. Hij vond het natuurlijk niet fijn dat ik me niet gelukkig voelde, maar hij vond het wel fijn dat hij ervoor kon zorgen dat ik me fijner zou gaan voelen. Heb jij al weleens geprobeerd met je vader te praten over de dingen die je dwars zitten? Want ik denk dat dat jou ook zou kunnen helpen. Je hoeft niet tegen hem te zeggen dat je hem eigenlijk liever niet meer wilt zien, maar je kunt bijvoorbeeld wel zeggen dat je het niet goed kunt vinden met je stiefmoeder. Ook zou je kunnen zeggen dat je het niet fijn vindt dat hij altijd maar zo druk is met werk en vaak niet komt opdagen. Je mag best zeggen dat je graag wilt weten waar je aan toe bent, en dus dat hij zich aan zijn afspraken houdt. Ik denk dat het goed is om te praten over alles wat je niet fijn vindt. En misschien ook wat je wel fijn vindt. En dan kunnen jullie samen kijken naar hoe het voor jou wat prettiger wordt om naar je vader te gaan. En wie weet krijg je net als ik uiteindelijk wel een hele goede band met je vader :) Aangezien je aan het begin van je berichtje schreef dat je je wat eenzaam voelt, denk ik dat een buddy van Villa Pinedo je misschien ook wel zou kunnen helpen. Heb je daar al weleens van gehoord? Hier op deze website kun je daar meer informatie over vinden: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Een buddy is net als jij en ik iemand met gescheiden ouders. Als je je voor dat project aanmeldt, dan krijg je een eigen buddy. Via een app kun je dan samen met een je buddy ervaringen delen. Doordat hij of zij ook gescheiden ouders heeft, zal hij of zij veel van jou herkennen. Door over de scheiding te praten en ervaringen te delen, zul je je vanzelf minder alleen voelen. Ik hoop dat ik je een beetje heb geholpen door mijn ervaring met je te delen. Weet dat je in ieder geval niet alleen bent! Je bent sowieso altijd welkom hier op het forum :) Veel liefs, Samantha