Nog steeds in de war

Lieve Anne, Wat goed van je dat je je verhaal hier deelt. Ik kan heel goed voorstellen dat je nu denkt: 'wat moet ik hiermee?'. Toen mijn ouders gingen scheiden was er ook 'niks aan de hand', ze hadden nooit ruzie en alles leek altijd heel gezellig bij ons thuis. Wat mij heeft geholpen om te wennen aan het idee is om met mijn vader én mijn moeder te praten over wat er aan de hand is. Ik stelde heel veel vragen, zoals: 'waarom gaan jullie scheiden, en waarom hadden jullie nooit ruzie?' Door met je ouders te praten kunnen zij ook hun gevoel uitleggen en dat kan zorgen er voor zorgen dat je beter begrijpt waarom je ouders uit elkaar gaan. Na deze gesprekken snap ik beter waarom ze besloten om te scheiden. Misschien helpt dit jou ook! Ik hoop dat je iets hebt aan mijn tips! Mocht je meer vragen hebben of iets kwijt willen over de situatie, dan kun je altijd een berichtje plaatsen op het forum! Weet dat je niet de enige bent ! Maureen

Lieve Anne, Wat vervelend voor je dat je ouders uit elkaar gaan... Ondanks dat je het zag aankomen, kan het alsnog heel hard binnen komen! Zo fijn dat je ons forum al hebt gevonden en dat je een berichtje hebt geplaatst. Ik herken dat "wtf" gevoel ook echt! Het lijkt wel alsof er door een scheiding allemaal emoties door elkaar gaan lopen. Tenminste, zo voelde het bij mij. Verdriet, boosheid, angst, onbegrip, zorgen... En misschien zelfs ook opluchting? Het kan van alles zijn en daar raak je van in de war. Dat is oprecht helemaal niet raar! Achteraf heb ik er best lang over gedaan om de scheiding een plekje te geven. Als ik zo terugkijk had één ding me heel erg kunnen helpen om er beter mee om te gaan en dat is praten. Praten over de scheiding, over hoe het allemaal zal verlopen, over wat jij fijn vindt, over de reden van de scheiding, over het feit dat jullie een gezin blijven omdat jij nou eenmaal het kind bent van je ouders. Over hoe ouders samen ouders kunnen blijven en niet alleen maar exen van elkaar. Maar ik vond dat allemaal veel te spannend om te benoemen of te vragen. Tijdens de scheiding van mijn ouders was er veel verdriet bij mijn moeder en ik wilde daar niet nog een schepje bovenop doen met mijn verdriet. Het zou in je voordeel kunnen zijn dat je ouders niet met ruzie uit elkaar gaan, misschien zijn ze nog wel in staat om het er met jou samen over te hebben? Dan hoef je niet twee verschillende gesprekken te voeren, maar kun je er eentje voeren met je ouders bij elkaar. Misschien heb je daar (nog) helemaal geen behoefte aan, en dat is ook prima. Iedereen is op zijn eigen manier 'in de war' en dat is oke. Als jij lekker afleiding wilt zoeken, dan mag dat. Als jij er veel over wilt praten, is dat ook goed. Uit mijn ervaring kan ik je dus meegeven dat ik het fijn had gevonden om het niet alleen, maar sámen met mijn ouders te verwerken. Ik vind het zo enorm lastig om mijn gevoelens uit te spreken naar mijn ouders, maar iedere keer als ik dat tóch doe merk ik dat het helpt. Dan weten ze wat er in mij omgaat en kunnen ze er rekening mee houden. Bijvoorbeeld door niet teveel grote veranderingen in een korte tijd mee te maken en door bepaalde beslissingen die er gemaakt moeten worden met me te overleggen. Als je je gevoelens afzondert van je ouders (wat ik dus deed) weten ze niet wat er in jouw hoofd omgaat en kun je je nog meer 'in de war' gaan voelen. Verder zou ik je willen vragen deze brief te lezen: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-kinderen-van-gescheiden-ouders/. Deze brief is gericht aan alle kinderen van gescheiden ouders, geschreven door kinderen van gescheiden ouders. Er staan hele fijne tips in die jou kunnen helpen tijdens het scheidingsproces! Weet dat wij er hier ook altijd voor jou zijn. Op het forum, maar ook bij het buddy-project. Mocht je het fijn vinden om tijdens deze periode met een buddy te praten (een jongere die ook gescheiden ouders heeft en ongeveer hetzelfde als jij meemaakt) dan kun je je aanmelden via deze link: https://www.villapinedo.nl/vind-een-buddy/. Maar weet ook dat je er niet 24/7 mee bezig hoeft te zijn. Afleiding kan je ook enorm helpen om alles even op een rijtje te zetten. Ik weet nog wel dat ik me na een uurtje dansen, paardrijden of met vriendinnen afspreken, weer een stuk beter kon voelen dan het moment daarvoor. Je mag dus gewoon lekker jezelf blijven! Ik hoop dat je wat hebt aan mijn tips lieve Anne! Heel veel sterkte en succes. Liefs, Demi

Hoi Anne, bedankt voor je berichtje op ons forum. Ik was al wat ouder toen mijn ouders gingen scheiden, maar ik weet nog goed dat ik het stiekem wel zag aankomen. Mijn ouders hadden vaak ruzie en mijn moeder zei dan vaak tegen me dat ze nog weleens bij mijn vader weg zou gaan. Ze deed dat nooit, dus ik geloofde haar niet meer als dat zei. Tot het moment kwam dat ze écht wegging.. Ik was ook totaal in de war en ook al dacht ik al een paar jaar dat mijn ouders uit elkaar zouden gaan, was het toch een grote schok. Je wilt gewoon dat je ouders samen oud worden. Bij jou is het anders, omdat je ouders geen ruzie met elkaar hebben. Maar het kan wel zo zijn dat ze niet meer van elkaar houden en daarom uit elkaar gaan. Hebben ze er met jou over gepraat? Waarom ze uit elkaar gaan bijvoorbeeld? Dat hebben mijn ouders (vooral mijn moeder) toen wel goed aan mijn broertje en mij uitgelegd, waardoor ik het beter kon begrijpen. Ook al was het nog steeds heel moeilijk.. Mijn ouders hebben me ook altijd gezegd dat ik vragen mocht stellen als ik die had en dat vond ik heel fijn. Ze hebben me alle ruimte en tijd gegeven om het een plekje te geven en dingen te gaan snappen, voor zover dat gaat.. Als jij vragen aan je ouders hebt, mag je die aan ze stellen. Zij zijn er om jou te helpen om het beter te begrijpen en jou te steunen. Want het is en blijft niet leuk als je ouders gaan scheiden. Heel veel sterkte! Liefs, Nadine

Lieve Anna, Wat fijn dat je hier om hulp zoekt, goed dat je dat doet! Ik begrijp dat je in de war bent door de scheiding van je ouders, wat vervelend! Het klinkt ook best logisch dat je in de war bent aangezien er geen ruzie is. Zelf was ik 4 jaar toen mij ouders gingen scheiden. Ik snapte er helemaal niets van, ‘MIJN ouders horen toch bij elkaar?’, dacht ik. Ik dacht dat een aantal jaren, tot ik besefte hoe verschillend ze eigenlijk waren. Wat zou jij op dit moment graag willen? Zou je het fijn vinden als je ouders jou meer duidelijkheid geven over de reden van hun scheiding? Misschien is het dan een goed idee om dit aan je ouders te vertellen. Je kunt uitleggen dat je in de war bent en dat je graag een beetje uitleg krijgt. Als je dat heel erg moeilijk vind zou je ze ook een brief kunnen schrijven. Zo kunnen je ouders het gesprek met jou aangaan, dat maakt het iets gemakkelijker voor jou! Als je het fijn vind om hier met iemand van ons over te praten, voor een luisterend oor/advies, raad ik je aan om even op de volgende site te kijken: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/. Je krijgt dan een jongere tussen de 18-26 jaar, die ook gescheiden ouders heeft! Kun je hiermee vooruit Anna? Ik wens je veel succes en hoop dat je snel duidelijkheid krijgt! Veel liefs, Nicole