hoi mijn rechten verminderen beetje bij beetje dan mag ik niet meer zelf weten wat ik eet dan doen ze alsof ik en klein kind ben die nog niet alles mag hier enz........ ik heb steeds minder rechten ik ben bang dat ik later tot mijn 18de niks meer zelf mag weten...... HELP groetjes Sem

hoi mijn stiefmoeder is leuk en aardig en ze past bij mijn vader ze zijn getrouwd enzo daar gaat het gwn leuk maar bij mijn moeder niet ze is nu verloofd met een irritante schreeuwende man hij is wel aardig maar hij doet alsof ik een hondje ben hij schreeuwt en praat dus niet normaal als hij probeert tefluisteren is het bijna gwn praten het is niet leuk meer zohij heeft al 3 kinderen die zijn wel hardstikke aardig en een tekel die ook leuk is maar hij dus niet en als ik een keer boos reageer is het ook niet goed nou weetje ik ben er klaar mee plzzzzzz helb me groetjes Sem

Ik ben misschien een rare vraag maar ik denk dat mijn moeder verliefd ofzo is op een andere man. Het is al 27 jaar haar “beste vriend” maar ze worden steeds kleffer lijk wel! Ze lijkt een verliefde puber, ze appt alleenmaar met hem en alle gesprekken gaan over hem en zijn gezin. Hij is zelf ook gewoon getrouwd maar dat staat ook op stuk lopen... ik ben zo bang dat er meer achter zit dan alleen vriendschap. Wat moet ik doen?

Is het normaal om te horen van je vader dat je een rotkind/b*tch en ga zo maar door bent?

waarom moet ik van mijn stiefmoeder doodvallen.

Mijn ouders zijn al gescheiden sinds mijn 7e maar mijn vader vertrouwd mijn moeder gewoon echt niet. Voor hem is er alleen maar wit of zwart en niks anders, bijvoorbeeld: ik ga in de zomer een weekje op zomerkamp met een vriendin, dit was heel erg last minute geregeld maar het valt in de weken dat ik bij mijn moeder ben. Mijn moeder had dus mijn vader gevraagt of ze het dan gezamenlijk konden betalen omdat ik gewoon hun kind ben. Hij zei dat het in haar weken vielen en dat het dus niet zijn probleem is, alsof mijn moeder er dan ook van zou profiteren ofzo. Hij heeft me hier heel erg mee gekwetst en dit soort dingen komen ook vaker voor. Alsof hij alleen maar voor me zorgt omdat dat moet. Ik wil hem hier graag op aanspreken omdat mijn moeder geen invloed meer op hem heeft maar hij kan heel snel heel boos worden, dus ik weet niet hoe ik dit dan onder woorden moet gaan brengen zonder dat hij weer heel boos wordt. Xxx anoniem

hoi allemaal. ik heb het gevoel dat ik geen aandacht krijg van mijn ouders door de scheiding. hierdoor ben ik bezig met foute dingen. wat kan ik het beste doen?

Hoii allemaal! Ik zit soms ergens mee hoop dat iemand tips heeft. Nou mijn moeder woont in emmen en met mijn stiefvader maar ze hadden het slecht en hun auto is meegenomen en ik moet heel veel naar school en werken en trein kaart is best duur en in me eentje best eng ik woon met me twee broers (20) (17) en me vader maar soms mis ik me moeder en ik bel wel eens met der maar gaat niet altijd goed heeft iemand tips want soms heb ik een moeder figuur nodig! Groetjes anoniem

hi iedereen, soms voel ik meniet veilig bij mijn moeder en soms ook niet bij mijn vader

Drie weken terug heb ik te horen gekregen dat mijn ouders gaan scheiden.. hoe het ook went of keert, ik begreep mijn vader erg goed! Ze zijn namelijk uit elkaar gegroeid. Mijn ma was happy op de bank met iPad, en me pa ging sporten, naar feestjes etc. Ik heb de afgelopen jaren het e.e.a. meegemaakt qua gezondheid, en in die tijd wilde ik regelmatig met mijn ma praten. Maar zij had alleen oog voor iPad, en legde deze dan nooit weg. En antwoordde met: uhu, ja, nee. Super ongeïnteresseerd! Ik woon nu een jaar samen met mijn vriend, en in die tijd heeft zij nooit echt contact gezocht. In die tijd heb ik haar hooguit 2-3 keer gezien.. Tijdens de verbouwing en verhuizing is ze ook maar 3x geweest (1x slopen - 1x halve avond behangen - 1x 15min meubels brengen). Neem het haar zeer kwalijk.. Sinds wij hier wonen is ze 1x lang geweest op mijn uitnodiging om het e.e.a. los te krijgen over de scheiding, maar ze toonde geen enkele emotie (niet blij, verdrietig boos..) Wat ik totaal niet snap! En dat doet me pijn, verdriet, en onbegrip waardoor ik nu dus op het volgende stuit: Sinds scheiding bekend is, zoekt ze super veel contact. Ze belt een aantal x per week, en appt heel veel. Ik kan daar niet tegen, gaat niet samen in mijn hoofd. Eerst hoor ik niks, en dan heel veel.. door de jaren heen is de moeder-dochter relatie voor mij echt naar een vage kennis gegaan helaas! Mijn ouders zijn zaterdag nadat ze het bekend hadden gemaakt langs geweest, zodat mijn ma d'r verhaal kon doen. Maar ze zei niks, toonde geen emotie. Ze stemde ook eigenlijk gelijk in met scheiding, GEK TOCH?! Goed: ik heb heel goed en fijn contact met mijn vader hierover wat ik echt waardeer. Maar mijn moeder belt nu in ene veel.. En ik neem niet op want ik heb geen zin om te praten (de keren dat ik opgenomen had, ging het nergens over en als ik er dan over wilde praatte reageerde ze heel nuchter). Ook als ik d'r zie bellen, leg ik hem weg.. Idem voor appjes... Ik reageer er vrijwel niet op, of kort: ja-jep.. Afgelopen donderdag was mijn pa hier, en had niet gezegd tegen d'r waar hij heen ging. Ze belde om 23:00 waar hij bleef wrs, maar hij nam niet op, en appte dat hij van mij kwam. Volgende ochtend hoorde ik dat ze boos was (deuren gooien etc.). En eind die middag kreeg ik een appje van haar of ik kon uitleggen waarom ik niet wilde bellen met haar, en niet op appjes reageer. Waarop ik iets in de trant antwoordde dat de moeder-dochter band niet echt goed is.. geen emoties etc. Waarop zij zei dat ze me haar verdriet en wanhoop wilde besparen en dat ik het al zwaar genoeg had. Oh: en dat IK ook geen emoties toon.. (Huil regelmatig bij vriend, en bij pa aan telefoon). Ik blokkeer dat bij haar, omdat zij niks naar mij toe toont. Zij zegt tegen pa dat het ''zelfbescherming'' is.. BULLSHIT! Nu een dag later.. Hoorde ik dat ze heel verdrietig is, en me pa heeft haar nog nooit zo hard zien huilen. En dat doet me ook weer pijn van binnen! Maar wat moet ik dan?! Ik kan een band niet forceren, als het er niet meer in zit dan is dat het.. Ik kan niet luchtig doen en over koetjes en kalfjes praten.. Ik ben echt desperate in wat ik moet doen!! Ik zou willen praten, maar ergens weet ik ook dat het dan wordt: maar JIJ vroeg mij ook niet, maar JIJ toont ook geen emoties etc. etc. Iemand die in dezelfde situatie (of soortgelijke) heeft gezeten? Of iemand die tips heeft.. Ik weet niet of ik contact wil blijven hebben met haar, ik weet niet hoe en wat.. Zucht :(