Stiefmoeder ziet mij als concurrentie

Lieve Annick, Wat dapper dat je je verhaal hier met ons deelt en vooral super goed dat je dat doet, ik hoop dat we je kunnen helpen! Je geeft aan dat de scheiding van je ouders goed is verlopen, tot 3 jaar geleden: toen kreeg je een stiefmoeder. Ik vind het mooi dat je, voordat je stiefmoeder in beeld kwam nog wel eens samen met je moeder en vader samen was en dat dat kon! Jammer dat dat nu niet meer kan. Als ik het dus goed begrijp ging het tussen jou en je ouders en je ouders onderling super goed maar langzaamaan ging het steeds slechter en nu zie je je vader nog maar 1 keer in de maand en ben je boos op hem. Heftig joh! Je verhaal is voor mij echt heel erg herkenbaar, tussen mijn ouders onderling ging het nooit goed na de scheiding maar mijn vader en ik hadden best een goede band opgebouwd toen ik ongeveer 14/15 jaar was. Mijn vader kreeg toen een nieuwe vriendin en langzaamaan veranderde alles. Ik woonde toen bij hem en ik had ook heel erg het gevoel dat mijn stiefmoeder mij en mijn broers/zus als concurrenten zag. Sinds haar komst zijn wij dan ook alle 4 uit huis gegaan omdat het niet meer als een thuis voelde voor ons. Ik was ook ontzettend boos op mijn vader, het maakte me heel erg verdrietig dat hij zijn aandacht niet over ons allemaal kon verdelen. Ik heb er toen voor gekozen om een brief te schrijven. Ik maakte deze keuze omdat ik me daar het prettigste bij voelde, ik wilde heel erg graag dat mijn vader wist en begreep waarom het zo was gelopen tussen ons. Ik wilde hem laten weten hoe erg ik de vader mistte die ik had toen ik 14 jaar was en ik wilde dat hij begreep dat hij op deze manier niet meer die vader was. In mijn situatie hielp het sturen van deze brief niet omdat ik er eigenlijk al te laat mee was, de situatie was al te erg geëscaleerd. Denk jij dat het in jouw situatie kan helpen om bijvoorbeeld een brief te schrijven naar je vader? Sowieso was het voor mij alleen al super fijn dat mijn vader wist hoe ik me voelde, hiermee voelde ik me al een stukje beter en minder boos. Heb je toevallig ook al ooit onze open brieven gelezen? We hebben bij Villa Pinedo brieven geschreven, aan alle nieuwe partners, alle ouders, etc.. Deze brieven kunnen jou helpen bij het verwoorden van je gevoel. Je kunt de brieven op de volgende website vinden: https://www.villapinedo.nl/open-brief-voor-ouders/. Zou je het fijn vinden om hier vaker met een van ons over te praten? We luisteren heel erg graag naar jou en denken graag met je mee. We hebben hier een speciale chat-app voor, je kunt hier meer informatie over vinden op https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/. Ik hoop dat ik je zo goed geholpen heb en het snel beter gaat tussen jou en je vader, veel succes Annick! Veel liefs, Nicole

Lieve Annick, Wat dapper van jou om hier je verhaal te delen op het forum. Wat vervelend lijkt het mij dat jij je vader graag wil zien maar dat dit eigenlijk bijna onmogelijk is. Ik snap heel goed dat jij graag tegen je vader wil vertellen wat de hele situatie met jou doet en hoe jij je daarbij voelt. Maar ik kan ook best begrijpen dat je dit lastig of spannend vindt. Misschien dat je zou kunnen nadenken om het in een vorm van een brief te doen. In deze brief, gericht aan je vader, kan jij je gevoelens uiten. Zijn er mensen in je omgeving waarmee je hierover kan praten? Ik vond het namelijk altijd heel erg fijn om de dingen waar ik mee zat toen mijn ouders gingen scheiden te kunnen bespreken. Zo werd mijn hoofd niet zo vol en konden andere mij advies geven. Misschien zou een Buddy jou ook kunnen helpen. Een Buddy is iemand die in een soortgelijke situatie als jou heeft gezeten en een luisterend oor kan bieden. Als je op de volgende link klikt kan je rustig een kijkje nemen of het iets is voor jou: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Hopelijk heb je wat gehad aan de bovenstaande tips en zal papa jou wat beter gaan begrijpen. Ik wens je veel succes! En lieve groet, Simone

Lieve Annick, Ik wil ten eerste zeggen dat ik heel veel respect voor je heb. Ondanks dat ik je niet ken. Want als ik je verhaal lees, begrijp ik dat je het echt moeilijk hebt. Je bent boos en wil je gevoelens uiten richting je vader, maar tegelijkertijd hou je veel van hem. Jaren geleden, na de scheiding van mijn ouders, voelde ik ook woede richting mijn vader. Niet vanwege een situatie met zijn vriendin, maar wel dat soort boosheid. En ik vond het ook heel lastig om dit eerlijk te zeggen. Het advies dat ik je graag wil geven is: uit je gevoelens. Zeg alles eerlijk tegen hem. Praat erover met elkaar, met z'n tweeën en neem daar de tijd voor. Als je al die gevoelens blijft opkroppen, komt het er uiteindelijk een keer uit. En dan vaak op een vervelend moment en op een vervelende manier. Dat is bij mij gebeurd. Ik ging veel drinken, stappen, ruzie zoeken in de kroeg terwijl ik helemaal geen agressief persoon ben. Alleen maar omdat ik gevoelens had opgekropt die ik niet goed heb geuit. Juist als je veel van elkaar houdt, is het heel belangrijk om altijd eerlijk te zijn. Anders verandert er niets en voel je je continu schuldig tegenover jezelf dat je niet gezegd hebt. Bovendien krijgt je vader niet de kans om jouw verhaal aan te horen en (hopelijk) iets aan de situatie te veranderen. Een gemiste kans voor allebei:-) Als je de drempel om alles te uiten hoog vindt, zou je een brief kunnen schrijven. Schrijven is voor mij altijd een uitlaatklep geweest en bij de psycholoog leerde ik mijn gevoelens te uiten op papier. Je vader kan de brief dan op een rustig moment lezen en als aanleiding gebruiken om met jou in gesprek te gaan. Je zou hem ook onze open brief kunnen geven, waarin we proberen te beschrijven hoe wij ons als kinderen voelen na de scheiding en wat er in ons hoofd omgaat: https://www.villapinedo.nl/open-brief-voor-ouders/. En wat ontzettend verdrietig om te lezen dat jouw stiefmoeder je ziet als 'concurrentie'. Dat vind ik altijd zo vreemd om te horen. Alsof je concurreert om iemand waar je allebei van houdt, terwijl jullie allebei een heel andere rol hebben, een totaal andere band met jouw vader. Misschien is het een idee om haar deze brief te laten lezen: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-nieuwe-partners-van-gescheiden-ouders/. Ik wens je heel veel sterkte Annick. Ik was ook van jouw leeftijd toen ik met mijn gevoelens over mijn vader worstelde. Er is altijd een oplossing en het wordt echt beter, zolang je maar eerlijk tegen elkaar bent. Nu, jaren later, durf ik ook beter mijn gevoelens te uiten als ik het ergens niet mee eens ben, als ik iets niet leuk vind of meer tijd samen met mijn vader wil doorbrengen (echt met z'n 2en). Veel liefs van je bijna-naamgenoot, Yannick