Hoi, ik ben Sophie, 20 jaar. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 7 was. Vanaf mijn 11e veranderde de sfeer thuis drastisch toen mijn stiefmoeder bij ons introk. Langzaam voelde het huis niet meer als mijn thuis, maar als een plek waar ik eens in de twee weken even mocht zijn. Mijn stiefmoeder bepaalde alles, en mijn broertje, zusje en ik mochten amper iets: geen geluid maken, niet op “haar” plek zitten, geen dingen in de koelkast pakken. Zelfs de badkamer beneden werd haar domein. Uiteindelijk mochten we niet eens door bepaalde gangen lopen of spullen pakken zonder toestemming. Ik voelde me steeds meer buitengesloten en ongewenst, zeker in contrast met hoe mijn stiefmoeder en halfzusje werden behandeld. Op Oudjaarsavond was de maat vol, en ben ik bij mijn moeder ingetrokken—net als mijn zusje daarvoor. Er is een gesprek geweest met mijn vader en stiefmoeder, maar ze wilden niets veranderen. We hebben sindsdien geen contact meer. Ik praat nu wekelijks met de praktijkondersteuner en denk na over verdere hulp, zoals een psycholoog. Ik ben boos, maar wil het contact met mijn halfzusje wel behouden. Het is zwaar geweest, en ik ben op zoek naar rust en advies.

Hé dit is mijn tweede keer maar dat maakt het niet makkelijker.dit keer is het mijn vader en super lieve stiefmoeder. De eerste keer was ik 5 en ik ken mijn stiefmoeder al 8 jaar het is ingewikkeld omdat het dat zo zo is en je merkt het aan je vader aan je stiefmoeder mijn stiefmoeder hoef ík maar een knuffel te geven en ze begint te huilen zo ongeveer maar bij mijn vader is het echt heel anders hij gaat nu in eens allemaal leuke dingen doen zo als naar de film een ijsje halen Mac pizza uit eten en dat deed hij nooit het klopt gewoon niet mijn zusjes vinden het leuk en ik wil het ook niet voor hen verpesten ik weet het niet iedereen zegt is toch leuk. Ik vind het gewoon raar. En hij gaat nu in eens met een andere vrouw om die ik nog nooit heb gezien. Ik weet niet wat ik er mee moet het is gewoon super snel klaar met deze op naar de volgende. Ik weet het gewoon niet alles veranderd gewoon zo

mijn ouders zijn gescheiden, sinds ik 3 of 4 was ik woon bij papa. maar mijn is, ik ben heel boos op mijn moeder ze heeft opeens een VRIENDJE terwijl ze nooit wat met mij wil doen doet ze ales met heer vriendje ik ben zo boos. wat moet ik doen

Mijn ouders zijn momenteel al 12 jaar uit elkaar. Mijn vader heeft sinds 6 jaar een nieuwe vriendin. De band was altijd oke maar sinds kort gaat het minder. Ik snap totaal niet waarom en al helemaal niet wat ik heb gedaan. Ineens regeert ze kortaf en geirriteerd. Ik hoef al verkeerd adem te halen en ik krijg een preek. Ook mijn stiefzussen doen momenteel apart. Ze zeiden nooit super veel tegen mij omdat ik meer het verlegen type was maar nu ook echt minder. Ze regeren allemaal geirriteerd en heb dus al gevraagd van heb ik wat gedaan. Daar kreeg ik n direct antwoord met nee op. Ze doen nog steeds raar. Iemand tips hoe ik dit beter kan aankaarten bij ze?

Mijn ouders zijn nu 3 jaar gescheiden. Mijn moeder woont bij haar vriend en ik en mijn broertje wonen tijdelijk bij mijn vader. Hoe ga ik om met de vriendin van mijn vader? Ze hebben nu een half jaar een relatie. Eerst was ze hier in de week dat wij bij mama waren maar doordat we nu volledig hier wonen word ik meer met haar geconfronteerd. Ze slaapt nog niet hier omdat papa ons ook de ruimte wil geven en weet dat ik er veel moeit mee heb. Ze komt nu soms op bezoek. Maar hoe bouw ik dit op? Voor hun gaat het allemaal niet snel genoeg terwijl ik alleen maar denk: laat me met rust en ik kan het er niet bij hebben. Ik heb lang moeite gehad met de scheiding en heb hier ook kort therapie voor gehad. De laatste tijd heb ik veel stress en paniekaanvallen kortom ik zit niet lekker in mijn vel en kom er even niet uit. Dus mijn vraag: hoe loop ik mijn vader niet in de weg in zijn relatie en hoe moet ik het contact met de partner opbouwen ( als het aan hun ligt zo snel mogelijk zodat ze ook kan blijven slapen) maar hoe doe ik dit op een manier dat ik mezelf niet voorbij loop.

Mijn moeder is 10 jaar geleden getrouwd met men stiefpa ma hij is niet goed voor haar ze is geopereerd aan haar nek ze mag 6 weken niks zwaar tillen en ze zijn de slaapkamer aan het leegmaken voor verbouwingen wat doet men stiefpa gewoon ganse * dag in de zetel zitten en slapen ik ben de enige dat haar helpe ze is daarjuist bij mij gekomen al wenend ik kan dees nimeer aan wat moet ik doen?

Hiii, 2 juli is waarschijnlijk de examenuitreiking en het einde dus van mijn middelbare school. Dat betekent dat allebei mijn ouders daar willen zijn. Mijn ouders hebben een vechtscheiding zowat gehad (meestal niet fysiek maar erg grote ruzies) en kunnen elkaar nog steeds niet zien of luchten. Als ze allemaal komen, ben ik bang voor ruzie, stress, boze blikken en ongemakkelijkheid enzovoort, en heb ik geen leuke dag, als een van mijn ouders niet komt (moet er eerst iemand kiezen, al rot genoeg) zit ik weer met een schuldgevoel en mis ik de andere ouder(s) op dat moment. Allebei behoorlijk k*t dus want het is mijn dag en mijn ouders hebben veel te veel nare geschiedenis samen om gezellig of normaal te doen. Hebben jullie tips/ideeën hoe dat bij jullie ging en of je mij kan helpen want ik heb het echt nodig!! Een ding, kom niet aan met: "Laat ze gewoon en vertel ze van te voren om normaal te doen" of zoiets, dat werkt letterlijk alleen bij exen die beste vrienden zijn, mijn ouders zijn alles behalve vrienden en dat maakt mijn dag niet beter..... Groetjes Louèn!

Zijn jullie ouders nu ook altijd zo PISSIG tegen elkaar, de een kan gwn een vraag stellen en de andere gaat er heel kribbig op in. Als jullie dit hebben, hoe gaan jullie er dan mee om!? (Ik trek het namelijk niet)

Toen mijn vader zei dat hij een nieuwe vriendin had was ik bang dat ik mijn moeder is vergeten en alleen dan die we zouden denken en ik was bang dat dat zij boos zijn bedoelingen met mij wel Maar eigenlijk was ze gewoon heel aardig Zijn jullie wel eens bang geweest voor je nieuwe stief ouders aan het begin?

Ik zie mijn vader al 2 en een half jaar niet dat komt omdat hij ons mishandelden en zich niet aan de afspraak houd hij heeft ons een keer meegenomen en ons niet thuis gebracht en de rest is nog veel erger maar dat hou ik liever voor me zelf