De situatie bij mij thuis is niet erg fijn. Mijn ouders zijn al 2 keer bij de rechter geweest en betrekken mij heel erg bij hun problemen. Graag zou ik bij mijn opa en oma willen wonen, maar ik weet niet of dit (indien zij daarvoor open staan) mogelijk is. Kan iemand hier antwoord op geven?

Mijn ouders zijn al een aantal jaren uit elkaar. Mijn vader is al snel verhuisd naar het buitenland en ik zie hem ongeveer 1 keer per jaar en tussendoor hebben we contact via Skype. Wij zijn altijd beste maatjes geweest en mijn moeder en zus waren dat ook. Dus toen mijn vader vertrok kwam dat erg hard aan. Afgelopen jaren hebben we veel geruzied en gezocht, maar heb ik wel weer een fijne balans gevonden. Wel merk ik dat nu ik steeds ouder wordt dat mijn behoeften en verwachtingen veranderen, waardoor ik toch steeds opnieuw weer op zoek moet naar die nieuwe balans. Aan de ene kant mis ik hem en wil ik graag bij hem zijn (liefst bij hem omdat hij dan het meest ontspannen en zichzelf is. Maar zo’n week is ook kort en je wil het alleen maar gezellig hebben, terwijl het ook wel even wennen is als je elkaar een jaar niet hebt gezien en dan ineens bij elkaar in huis zit. De afgelopen keer viel erg tegen en ik ben op zoek wat ik van hem wil en of ik dat van hem kan vragen, en wat ik zelf kan doen om meer rust te vinden. Nu heeft hij mijn zus en mij uitgenodigd om in het voorjaar een weekje op vakantie te gaan in de buurt van ons (EU). Aan de ene kant heel leuk dat hij dit initiatief neemt, en daarom wil ik dat graag een succes maken. Aan de andere kant ben ik bang dat het zo tegen valt. Dat het een enorme poppenkast wordt om een soort van leuk (half) gezinnetje te spelen. Ik wil wel bij hem zijn en leuke dingen doen. Hebben jullie tips dit zo ontspannen mogelijk te maken?

Ik ben een meisje van 13 jaar oud. Mijn ouders zijn gescheiden en mijn vader heeft al 4 jaar lang een vriendin. Mijn moeder is na een relatie weer single. Zelf ben ik er achter gekomen dat ik lesbisch ben. Mijn ouders weten dit nog niet. Ik vind het moeilijk om het ze te vertellen aangezien mijn vader er wel eens grapjes over maakt. Mijn moeder daarin tegen heeft ook een lesbische vriendin. Alsnog vind ik het lastig want ik ben bang hoe alle familie's er om heen gaan reageren. Wil iemand me helpen?

Hi mensen, Ik zit met een probleem (duh); mijn ouders zijn zes jaar geleden gescheiden (toen ik acht/zeven was) en ben in datzelfde jaar nog verhuisd. Twee jaar na de verhuizing heeft mijn vader echter een nieuwe partner gekregen. Kort samengevat: Ik mag haar niet. Al meteen toen ik voor het eerst naar haar huis toe ging, mishandelde ze haar eigen kinderen fysiek. Dit maakte natuurlijk een impact en begon het hele verhaal eigenlijk. Ze kan ook redelijk fel/bot reageren en je moet echt voorzichtig zijn met je woorden, of je maakt haar boos. Ze heeft heel vaak een eigen mening en wilt (vrijwel) nooit naar andere mensen luisteren. Ik ben (in mijn eigen ogen) een redelijke introvert, maar (volgens mij) begrijpt zij dit niet en wilt dat ik een heel ander persoon ben. Daarom zit ik ook met het probleem dat ik niet meer naar het huis van mijn vader en zijn partner wil gaan, omdat ik me er soms gewoon niet eens veilig voel, want je weet nooit wanneer zij boos wordt, ik me niet vrij voel en ik het gevoel heb dat ik niet kan zijn wie ik wil zijn. Ik ben ook aan het puberen, dus misschien heeft dat wel invloed, maar dit is dus al wel drie à vier jaar bezig. Hopelijk begrijpen jullie dit! Groeten, Simon

Mijn probleem is da tik niet kan kiezen dit is mijn situatie: mijn ouders zijn gescheiden toen ik 5 was dus al best wel een tijdje.Maar nu willen mijn ouders dat ik een soort van ga kiezen of meer bij mijn moeder wonen of meer bij mijn vader. Bij mijn moeder woon ik met mijn zus. Bij mijn woont ik met mijn vader, zijn vriendin, mijn half broertje. Het appartement waar we nu wonen is erg klein maar we gaan binnen kort verhuizen. Ik ben echt een vaderskind en heb altijd al een betere band gehad met mijn vader dan met mijn moeder () maar ik vind de keuze gewoon lastig want ik hou wel van mijn moeder en ook van mijn vader maar zijn vriendin ik weet niet of zij mij wel leuk vind en of zij dat überhaupt wel wilt, en ik ben dan bang dat alle aandacht naar mijn half broertje zal gaan. Mijn zus blijft sowieso bij mijn moeder wonen. Ik weet niet wat ik wil, wat kan ik het beste kiezen? Lieve groet X

Hoi Ik heb een vraag ik wil graag de bezoek regeling veranderen van 3 weekenden naar me vader en 1 weekend in de maand naar me moeder naar ieder 2 weekenden in de maand

soms mis ik mama of papa en dan moet ik huilen en dat vind ik niet leuk hebben jullie een paar tips

Mijn ouders zijn al 7 jaar gescheiden en ik heb er nooit moeite mee gehad tot een paar maand terug, ik voel me bij geen van beide echt thuis. Het is wel thuis maar bij beide heb ik net niet alles en het voelt heel chaotisch. Alsof ik tussen mijn ouders twee huizen en het huis van mijn vriendin in leef. Ik wil ook graag uit huis maar dat kan de komende jaren nog niet en ik weet echt niet meer wat ik moet doen.

wat moet je doen als je twee moeders hebt die uit elkaar zijn en je moet super veel huilen ?? :(

Hey lezer, Oké neem ff tijd om dit te lezen, want dit gaat een lang verhaal worden. Omdat ik heb dus sinds mn geboorte iets aan me voet, waar ik me heel erg voor schaam (en het is dus niet zo iets kleins als een kromme teen ofz) en het is dus zo erg dat ik nooit mn voeten aan iemand laat zien behalve mn ouders. Wat dus betekend dat ik dus nooit echt ga zwemmen in de zomer of ooit mn sokken uittrek, waar andere mensen bij zijn. Dit kan geopereerd worden als je voet bijna uitgegroeid is, wat mijn voet nu precies is. Daarom wilde ik dit ook heel graag opereren, maar mn moeder vindt dat niet nodig en van haar moest ik dan ook een therapie doen, zodat ik me er niet meer voor schaam. Maar ik schaam me dus al mn hele leven hiervoor. Dus ja, de therapie hielp niet. Nu ben ik met mijn vader naar de doctor geweest, die mij heeft doorverwezen naar een ander gespecialiseerd ziekenhuis. Echter denkt mijn moeder dat mijn vader deze "schaamte" veroorzaakt en wil dat ik deze operatie (waar ik dus al mijn hele leven op heb gewacht) niet doe. Ook heeft ze gezegd dat ik niet meer welkom ben bij haar als ik de operatie toch wel doe op mn 16e (want dan mag het wettelijk gezien zonder toestemming van mn ouders), maar ik weet niet of ze bluft of niet. En ik zie ook gwn geen andere optie dan het opereren, maar ik wil de relatie met mn moeder ook niet stuk maken. Ook gaat hierover praten niet helpen, want dat heb ik al heel vaak geprobeerd. Dankje, dat je dit helemaal hebt gelezen! groetjes van mij