Ik ben hun manager

Beste Julian, Allereerst wil ik zeggen dat ik het fijn vindt dat je ons forum hebt gevonden en je verhaal bij ons kwijt kan. Wat vervelend dat je het gevoel hebt alsof jij de scheiding moet managen. Zijn je ouders al lang gescheiden? Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 2/3 jaar oud was. Ook ik heb zeker 10 jaar lang van de ene ouder een boodschap moeten brengen naar de ander en andersom. Helaas gaat het vaak zo tussen gescheiden ouders en hun kinderen. Wat ouders dan niet door hebben is dat kinderen zoals jij en ik daar enorm onder lijden. Heb je al geprobeerd om met je ouders, of één van de twee, er over te praten? Dit kan al een heel stuk helpen. Als je het vervelend vindt om met je ouders in gesprek te gaan of als je het misschien nog een beetje eng vindt. Dan helpt het misschien als je er eerst over praat met iemand die je vertrouwd. Zoals een opa/oma of oom/tante of een ouder van een van je beste vrienden. Zij kunnen je wellicht helpen het gesprek aan te gaan met je ouders (of één voor één). Als je het echt niet met iemand wil bespreken, schrijf het dan op. Schrijf een brief met wat jij er allemaal van vindt, hoe de situatie voor jou voelt en de verandering die jij er graag in zou willen zien. Het is namelijk helemaal niet jou taak om ervoor te zorgen dat je ouders het makkelijk hebben met hun eigen scheiding. Natuurlijk is het vervelend voor jullie allemaal, maar zij moeten ervoor zorgen dat jij je hoe dan ook veilig voelt! Jij mag er namelijk gewoon zijn en er ook een mening over hebben! Heb je al wel eens gekeken naar onze open brieven? We hebben op onze site brieven voor ouders die gescheiden zijn die jij aan hun kan laten lezen. We hebben ze ook voor je docenten of vrienden en familie. Maar ook een brief voor jou! Download ze hier: https://www.villapinedo.nl/open-brieven/ Lieve Julian, ik hoop dat mijn bericht je iets verder heeft kunnen helpen met de stomme situatie waar je nu in zit. Je kan natuurlijk ook gewoon je ouders dit bericht laten lezen. Ik hoop dat de situatie snel beter wordt voor jou en dat je ouders zullen in zien wat de scheiding van hun met jou doet. Als je de behoefte hebt om met iemand uit ons Villa Pinedo team één op één te praten. Vraag dan een buddy aan. Een buddy is iemand die er is om naar jou te luisteren en er voor jou te zijn! Vraag hier een buddy aan: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Heel veel liefs en succes, Charlotte

Lieve Julian, Wat goed dat je het forum hebt gevonden! Ik lees niet echt een vraag uit jouw verhaal maar ik voel wel een hele hoop frustratie! En wat een herkenbare frustratie. Allemaal leuk en aardig die hele scheiding maar nu lijkt het alsof jij alles mag oplossen en jij hebt waarschijnlijk niet eens gekozen voor die scheiding. Ik moest gelijk denken aan dit filmpje over scheidingen en hoe kinderen soms verantwoordelijk gesteld worden: https://www.villapinedo.nl/blog/tv-commercial-taak/ Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 18 was en van de ene op de andere dag was niets meer hetzelfde en moest ik opeens alles gaan regelen waar ik normaal niet over na hoefde te denken. Hoe jonge kinderen dat allemaal moeten bedenken snap ik al helemaal niet want het is toch stiekem best ingewikkeld. Je wilt graag dat je ouders gelukkig zijn en je wilt niet dat ze extra geconfronteerd worden met zaken die ze pijn doen. Ik zou er veel voor geven om ervoor te zorgen dat beide ouders geen pijn hebben. En soms voelt het alsof ik ze pijn doe door ervoor te zorgen dat ze mij thuis bij de ander afzetten of met elkaar in gesprek moeten bij leraargesprekken of diploma uitreikingen of wedstrijden. Mij hielp het heel erg om hier een gesprek over te hebben met mijn moeder. Van te voren hebben we het gesprek kaders gegeven: Het gaat over mij, mijn ervaringen, mijn gevoel en mijn waarheid. In dit gesprek was mijn moeder mijn moeder en niet de ex-partner van mijn vader. We hebben onze relatie onder de loep genomen en gekeken naar wat ik nodig heb van haar in ons contact maar ook het contact met mijn vader. Het was heel lastig om weg te blijven van ''ja maar je vader die..'' maar omdat we hier samen voor waakten konden we wel echt kijken naar wat ik nodig had. Bij ons ging het veel over geld en ik wil wel graag weten dat we gewoon kunnen leven maar ik hoef geen nummers te weten en of dingen die mijn vader daarin niet goed doet. Dat zijn zaken die zij als mijn moeder zijnde met mijn vader moet regelen en niet met mij. Zo hebben we een hele hoop onderwerpen besproken en dat heeft mij heel erg geholpen. Met mijn vader is zo'n gesprek echter lastig. Hij staat hier niet voor open en dus vind ik het aan mijzelf om mij te beschermen wanneer hij dingen zegt die mij raken of die ik niet fijn vind om te horen over mama. Ik kap hem dan af en geef hem in het moment feedback. Ondanks dat ik blijf vinden dat het niet mijn taak is, net zomin als dat het die van jou is, is het soms heel lastig om dingen duidelijk te maken. In dit geval vind ik het fijn dat ik oud en wijs genoeg ben dat ik dingen kan aangeven en weet wat ik wel en niet wil. En ik zie het bij mijn vader meer als onmacht dan als onwil. Voor mij betekend dat soms even feedback geven maar daar is het wel beter mee geworden. De gedachte dat hij boven alles mijn vader blijft en geen kwade bedoelingen heeft helpt mij. Ik hoop dat je iets minder manager mag zijn in de toekomst. Liefs Sabine

Hallo Julian! Mijn ouders zijn 7 jaar geleden gescheiden, ik was toen hun 'postduif', ik mocht elke keer de post doorgeven aan hun en dit regelen. Ik heb op een gegeven moment gezegd dat ze het zelf maar moeten regelen. Jij bent niet de persoon die dit hoort te regelen. Je ouders zijn daarin tegen 2 volwassen mensen die dat zelf horen te regelen. Ik denk dat je het ook moet aangeven: Goh pap en mam, dat jullie gaan scheiden valt me al zwaar genoeg en ik wil dat jullie mij hier niet mee belasten. Ik hoop dat je het op een goede manier kan zeggen tegen hun , zeg het vooral uit JOUW standpunt, zeg hoe jij je erbij voelt en waarom je het niet wil regelen. Je zult er goed aan doen! Mij gaven ze ook gelijk dat ik inderdaad niet degene was die over de post tussen hun moest gaan. Zet em op!