Niet verdrietig

Hallo lieve Jochem, Wat goed dat je het forum hebt gevonden! Je vraagt wat je moet doen om niet verdrietig te worden. Ik was vroeger ook heel snel verdrietig ( nu ook nog heel af en toe) en dit vond ik ook altijd super vervelend. Ik kon vooral altijd heel verdrietig worden als mijn ouders ruzie hadden of als ik een van de twee heel erg miste. Er zijn een paar dingen die mij altijd hebben geholpen om me dan weer vrolijk te voelen, misschien helpen deze dingen ook voor jou; -Denk aan het leukste wat je deze week hebt mee gemaakt. -kijk een grappige film of een grappig filmpje.

• Spelen of knuffelen met je huisdier( als je die hebt) -Radio aanzetten en heeeeeeel hard mee zingen.
• Praten en iemand vertellen dat je verdrietig bent. Ik vond het altijd heel fijn om mijn verdriet te delen en getroost te worden door mensen die ik heel erg lief vind.

Deze dingen helpen mij nog steeds wanneer ik een keer verdrietig ben. En soms heel soms kun je er gewoon even helemaal niks aan doen, dan ben je verdrietig en dan is niks leuk en heb je nergens zin in.... dat kan en dan moet je er gewoon op vertrouwen dat dit vanzelf weer over gaat. En toch proberen om dan aan iets leuks te denken kan dan helpen.

Lieve Jochem, iedereen is wel eens verdrietig en dat is super vervelend. Wil je hier vaker over praten? Misschien kun je dan eens kijken voor een buddy bij villa pinedo. Met deze buddy kun jij chatten wanneer jij dit nodig hebt.

https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/

Heel veel succes! Veel liefs,

Julia

Hoi Jochem. Wat goed van je, dat je hier advies om vraagt. Ik weet je situatie niet en ook niet waarom je verdrietig bent. Maar ik wil je meegeven dat je verdrietig mag zijn. Het is niet fijn om verdrietig te zijn maar je mag ook verdrietig zijn. Je bent niet voor niets verdrietig, kun je er met iemand waarbij je je thuis voelt over praten. ( papa,mama, opa,oma, tante of je eigen vrienden )Verdrietig zijn, erom huilen en erover praten zorgen ervoor dat je daarna weer blij kunt zijn. Echt waar❤️❤️ Liefs Kelinda

Lieve Jochem, Je hebt maar 1 vraag gesteld maar dat is tegelijkertijd een hele grote! Wat goed dat je het forum hebt gevonden want ik denk dat je niet alleen bent met deze vraag. Ik ben soms ook nog heel verdrietig over de scheiding van mijn ouders. Maar ik wil eigenlijk helemaal niet verdrietig zijn want... (vul maar in want ik heb zo veel redenen waarom ik niet verdrietig wil zijn! Jij ook?). Ik heb wel geleerd dat het soms ook helemaal oke is om je verdrietig te voelen. Er is ook veel gebeurt en veel is niet meer hetzelfde en er gebeurt altijd wel weer iets waardoor ik moet huilen. En dat mag. Ik mag huilen, ik mag verdrietig zijn, ik mag dat allemaal voelen! Net zoals jij het mag voelen. Er is namelijk niet een simpele oplossing om opeens niet meer verdrietig te worden. Ik zou met een toverstok willen zwaaien en dat het over is maar helaas. Mijn ouders zijn nu bijna 6 jaar gescheiden en ik merk dat mijn verdriet minder word. Ik laat het er zijn wanneer het er is en hierdoor word de hele situatie steeds meer oke. Soms gebeurt er iets nieuws wat ik lastig vind en dan is het verdriet weer even meer maar ik weet dat het steeds weer wat zakt. Ik vind het fijner om alleen verdrietig te zijn, of met iemand die ik heel erg vertrouw, dan met allemaal mensen erbij. Dan mag ik van mezelf niet zo verdrietig worden. Als ik het aanvoel komen ga ik even naar de wc of naar de keuken voor een glaasje water. Op die manier heb ik even tijd voor mezelf om tot rust te komen. Ik vind het ook altijd helpen om mijn gevoelens op te schrijven. Dan kan ik het wat beter los laten. Ik heb het zelfs een keer ritueel verbrand met de hulp van een volwassene die ik vertrouwde. En verder probeer ik veel leuke dingen te doen of aan leuke dingen te denken. En soms denk ik aan leuke momenten met het gezin voor de scheiding en kan mij dat ook weer verdrietig maken. Maar aan de andere kant vind ik het juist een mooie gedachte dat we ook goede momenten hadden met zijn allen. Het is altijd goed om te praten over je gevoel. Heb jij mensen in je omgeving met wie je hierover kan praten? Goede vrienden of je oom of tante of opa of neven en nichten? Je kan ook met een buddy van Villa Pinedo praten. Dat zijn jongeren die ook gescheiden ouders hebben en daardoor heel goed snappen hoe verdrietig dat soms kan zijn. Hier kan je een buddy aanvragen: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Liefs, Sabine