Ik heb dus al jaren ruzie met mijn stiefvader. Vroeger voor dat mijn kleine broer (kind van echte mama en stiefpapa) geboren werd was er nooit een probleem. ik was namelijk een super actief kindje met ADHD. Hij behandelde mij altijd als zijn eigen zoon tot dat mijn broertje geboren werd. Toen veranderen alles. Ik werd helemaal aan de kant geduwd zelfs nu nog. Altijd als ik iets vraag is het te veel voor hem, het is ook altijd mijn schuld als er thuis iets gebeurd. Als mijn kleinere broer iets slecht over me zegt of me uit daagt dan doet hij alsof er niets gebeurd, maar als ik dan iets terug zeg krijg ik direct commentaar en is er direct ruzie en dan zegt hij me dat ik geen respect heb en dat ik een super slechte invloed heb op mijn kleine broer. Ik krijg ook altijd te horen als er ruzie is dat ik later niets zal bereiken en dat ik veel zwarte sneeuw zal zien in mijn latere leven. Hij verwacht van mij respect maar ik vind dat respect van beide kanten moet komen, maar wat hij me dan in mijn gezicht altijd zegt is "ik moet jou geen respect tonen jij woont onder mijn dak" Sorry maar dat vind ik echt niet kunnen. Zijn vader (niet mijn echte opa) behandelen mij wel als zijn kleinkind ook al was ik dat niet. Dat is totaal niet het geval bij mijn stiefvader. Hij is nu al 12 jaar samen met mijn echte moeder maar alsnog wordt ik niet behandeld als zijn kind maar gewoon als een stuk kak als ik het zo mag verwoorden. Ik weet niet wat doen en ben dit echt heel beu aan het worden.

Hai, Ik weet nu sinds 2 jaar dat mn ouders gaan scheiden, alleen woonde ze nog heel lang samen omdat ze er maar niet uit kwamen wie waar ging wonen. Dat is eindelijk gelukt, en sinds gister woont mijn vader ergens anders:(. Ik zit er heel erg mee, aangezien ik pas sinds vorige week wist dat papa weg ging en ik weet nu nog steeds niet waar hij woont. Ik vind het moeilijk om het er over te hebben met mn ouders, en ze communiceren totaal niet met me over dit onderwerp. Mn vader heeft nu eigenlijk niemand meer, en ik voel mee heel schuldig dat het zo is gelopen. Volgende maand is het december dus dat betekent kerst en oud

dit bericht is voor mijn ouders. hoi pap, hoi mam. Ik wil even zeggen dat ik het belachelijk vind wat er nu aan de and is. als ik kleding van papa naar mama mee wil nemen zou dat gewoon moeten kunnen en dan moet je der niet zo kinderachtig over doen. ik wil dragen wat ik wil dragen. Ook wil ik even zeggen dat wat er nu aan de hand is echt niet zo verder kan gaan. dus heb ik besloten om bij mama te wonen.

Mijn moeder heeft al sinds 2 jaar een nieuwe vriend en ze zijn inmiddels al 7 maanden getrouwd. Ik vind hem geen fijn persoon en dat heb ik met mijn moeder gedeeld, maar daar heeft ze niks mee gedaan. Ook wil ze nooit meer iets samen doen zonder hem erbij en daar heb ik heel veel moeite mee. Met haar praten lijkt niet te werken, want zij vinden dat ik me aan moet passen en dat het niet aan hun ligt. Ze wil dat alles weer goed gaat, maar ik heb niet het gevoel dat ze daar echt moeite voor wil doen.

Hallo ik ben Noor op 7 november is mijn zus jarig als ik bij mijn moeder ben maar mijn vader komt langs en ze hebben eigenlijk geen contact meer maar ik ben bang dat ze weer in de ruzie schieten en dat wil ik niet en ik voel me daar heel erg rot over ik kan zelfs niet slapen omdat ik best bang ben alleen durf ik het tegen niemand te vertellen maar ik ben ook bang dat het de verjaardag van mijn zus verpest dus ik voel me niet zo fijn over heel veel dingen heeft er alsjeblieft iemand tips voor mij Liefs Noor

Hallo ik ben Mette. Ik ben 11 jaar en ik heb 2 maanden geleden gehoord van mijn ouders dat ze gaan scheiden. En ik vind het heel moeilijk om daar mee om te gaan ,want ik zie nu gewoon nog voor me dat ze samen zijn en dit was voor mijn moeder ook heel moeilijk want mijn vader is 2 keer vreemdgegaan en daar kan ik gewoon niet goed mee om gaan en ik ben heel boos op mijn vader , maar ik durf dat niet te tonen naar hem .Wat moet ik hier mee doen?

Hee, ik vind het stom dat mijn ouders uit elkaar zijn gegaan en dat was zondag 1 november 2020 dus gister en mijn vraag is hoe kan ik minder verdrietig worden?

Hallo ik ben Noor mijn ouders zijn nu drie jaar uit elkaar toen ik hoorden dat ze uit elkaar gingen schrok ik wel maar nu drie jaar later besef ik dat het wel beter is dat ze uit elkaar zijn . vaak als ik bij mijn vader ben kan ik bij niemand mijn gevoelens kwijt heeft er misschien iemand tips voor mij

me moeder heeft een nieuwe vriend en hij heeft ook kinderen die in het weekend bij ons wonen, als ik iets aan het doen ben zitten ze me altijd te plagen en halen het bloed onder me nagels vandaan, als ik zeg dat ze uit me kamer moeten gaan, dan doen ze dit vaak niet. wat kan ik hier aan doen ?

Hi, mijn ouders zijn 6 jaar geleden gescheiden en daar ben ik nu wel aan gewend. Ik heb al een nieuwe stiefmoeder en een stiefvader en die zijn heel aardig. Maar mijn zus is zwaar autistisch en kan er niet goed mee omgaan. Nu ben ik thuis degene die daar problemen mee heeft omdat mijn moeder zo weinig thuis is. Ik vind het vet moeilijk dit bespreekbaar te maken met mn ouders of vrienden ofzo. Iemand misschien tips??