Vervelend praten over elkaar

Hoi! Wat naar om te horen dat jouw ouders vervelend over elkaar praten tegen jou. Hier bij VillaPinedo ben je dan aan het juiste adres. Mijn ouders zijn ook gescheiden, en ze zijn ster in vervelend praten over elkaar. Meteen toen mijn ouders uit elkaar zijn gegaan begon het. Eerst dacht ik dat het er gewoon bij hoorde en negeerde ik het vooral. Maar mijn ouders vroegen mij steeds vaker om bevestiging. Wat mij toen hielp was uitspreken dat ik het er niet over wil hebben. Het is prima dat ze elkaar liever niet zien of spreken, maar ik (of jij) mag dat wel. Je hebt het recht om van je ouders te houden, zonder dat er continu slecht over hem/haar gesproken wordt. Bij mij hielp het vooral toen ik zei tegen beide ouders dat ik het er niet meer over wil hebben. Ik zei dat ze nu van elkaar gescheiden zijn, het is klaar en we hoeven het er niet elke week weer over te gaan hebben. Punt. Misschien helpt het voor jou ook om duidelijk naar beide ouders uit te spreken dat je het niet over de andere wil hebben? Hier bij VillaPinedo hebben we verschillende tools voor mensen (kinderen) in jou situatie. Zo hebben we brieven voor ouders die aan het scheiden zijn. Hierin wordt duidelijk wat kinderen van gescheiden ouders helpt, maar ook wat ze tegen houdt. Ook staat er waar jij recht op hebt (zoals een fijne tijd bij de ene ouder, zonder dat de andere ouder daarover klaagt). Maar je kan ook met een vaste Buddy chatten die ongeveer hetzelfde heeft meegemaakt. Ik wens je veel sterkte hiermee! -Jordi

Hi Anoniem, Goede vraag! Ik kan hier ook niet altijd goed mee omgaan. Gelukkig is het door de jaren wel minder geworden dat ze het doen. Wat voor mij hielp was aangeven dat ik het niet chill vind. "Je hebt het wel over mijn vader/moeder en het doet mij pijn dat je zo over hem of haar praat." Indien nodig kan je dan nog toelichten wat het met je doet. In discussie gaan heeft geen zin, dan komen de emoties en luisteren ze niet naar het feit dat het jou pijn doet. Ik hoop dat mijn "tactiek" voor jou ook helpt. Ik moedig je vooral aan om het te blijven aangeven wat het met jou doet. Succes en liefs Kirsten

Hoi Anoniem, Allereerst: super rot dat je aan moet horen wat je ouders over elkaar zeggen. Het is heel vervelend als kinderen in het midden komen te staan als een soort 'klankbord'. Ik ben altijd van mening dat kinderen daar nooit de dupe van horen te worden. Mijn moeder had kort na de scheiding er ook een handje van. Ze had het niet eens door, want ze kon ook heel lief praten over mijn vader, maar soms... Ouders hebben vaak veel verdriet, frustratie of andere negatieve emoties rondom elkaar of de scheiding. Hoe dan ook, dit neemt niet weg dat jij er last van hebt. Mijn tip? Ik vond het kort na de scheiding heel moeilijk om meteen tegen mijn moeder te zeggen dat ik er last van had. Wat ik deed, en wat mij hielp om moed te krijgen, was dat ik af en toe een briefje naar haar schreef. Ik gaf deze dan niet aan haar, maar ik schreef op wat ik tegen haar zou willen zeggen. Later had ik de moed verzameld om het (in andere woorden) tegen haar te zeggen. Ik zei het rustig, en het hielp omdat ik bij mijzelf bleef: 'Ik vind het niet fijn als je (...), wil je dat met vriendinnen bespreken?'. Ik hoop dat je iets met mijn tips of die van Kirsten of Jordi kan. Zo niet, hoop ik dat een Buddy of een vriend(in) jou kan helpen. Ik wens je heel veel kracht! Liefs van Anne