Mijn verhaal; Het is maandagavond. Ik lig weer veel te laat op bed. Een discussie met mijn vriend volgt, maar ik heb er geen energie voor. Na de discussie pakt hij me vast en geeft me een dikke kroel. Die kroel was alles wat ik op dat moment nodig had. Mijn lip begint te trillen, ik voel de tranen opkomen. Ik probeer het nog in te houden, maar tevergeefs. De tranen rollen over mijn wangen, ik snik diep en met lange halen. Ik merk dat ik me volledig afsluit voor de omgeving. Mijn vriend begrijpt niet wat er is, vraagt er wel 10x naar. Ik krijg mijn lippen niet van elkaar, hoe graag ik hem vertel wat er is. Op het moment dat hij zich omdraait, geef ik hem een snauw. Niet terecht weet ik zelf. Ik kan ook gewoon aangegeven wat ik nodig heb, maar ik kies ervoor om lelijk te doen, te schreeuwen om aandacht. Het duurt een tijd voordat ik rustig wordt. Ik blijf maar denken. En vraag me af of dit te maken heeft met de scheiding. Het schreeuwen om aandacht, denken dat je niet gehoord word, je continu afvragen of je wel goed genoeg bent, of je relatie goed genoeg is, het volledig dichtslaan. Waar komt dit vandaan? En waarom komt het eens in de zoveel tijd weer terug? Ook als alles goed lijkt te gaan. Ben ik hier alleen in? Of zijn er nog meer jongeren die zo reageren? Zijn hun ouders ook gescheiden? Feel free to respond.

Ik weet NIET wat ik moet doen.?????¿??????¿????¿???¿¿?????????????????¿

Ik weet NIET how ik minder Kan huilen Dus mijn vraag is : how Kan ik minder huilen on de scheiding ???

Ik blijf er steeds aan denke en ik wil dat ze bij elkaar komen ik weet niet ik vind dit echt niet leuk ik wil bij mijn familie weg en dat wil ik heel graag

Ik krijg overal van mijn ouders de schuld van. Als er ruzie is tussen mij en mijn ouders en broer krijg ik de schuld. Ze zeggen 'komt door jou', ik voel het in ieder geval zo dat ik de schuld krijg.

Mijn moeder is altijd al heel streng op mij geweest. Dat wou mijn vader haar vertellen, alleen ze wou niet luisteren en vond dat het beter is voor mijn toekomst. Altijd wanneer ik mijn gevoelens wil uiten of als ik iets persoonlijks tegen mijn moeder wil zeggen, wordt ze geïrriteerd of boos. Hierdoor kan ik van mijzelf niet goed met mijn moeder praten, waardoor ik minder open ben geworden in het algemeen. Ik weet nu niet wat ik moet doen, omdat ik te bang ben om haar te vertellen over haat strengheid. Kan iemand mij helpen?

Ik vind het echt super stom dat ik door de weeks bij mijn moeder Ben en aleen in het weekend bij mijn Vader mijn ouders zeggen dat het touch 3lke day zo fast blijven omdat mijn Vader op *** woont en mijn moeder in ***. Want we door de weeks gewoon Naar school. ECHT ZO IRITANT .

Hoi ik heb een stief moeder .ze is echt super lief en ze praat vaak met me als ik verdrietig ben . Alleen ik doe altijd super stom tegen mijn ouders Dus mijn vraag is how Kan ik liefer doen tegen mijn ouders en stiefmoeder ?

hoi. ik heb dus een vader die me slaat en nergens om geeft. Ik zou dolgraag bij mijn moeder wonen maar dat kan nog niet. ik heb ook een broertje die te snel huilt ( Hij is 8) en ik moet hem vaak verdedigen. Iemand tips?

Mijn vader en moeder zijn het heel vaak oneens en dan maken ze ruzie aan de telefoon