hoi, mijn ouders gaan uitelkaar. ik wil niet met ze praten omdat ik nu kapot boos op hun ben en ik vertrouw niemand om mee te praten. een jaar geleden gingen ze ookal scheiden maar toen wouden ze dat niet ofzo en toen vond ik een negatieve zwangerschapstest. en nu willen ze toch wel uitelkaar en het begint nu echt serieus te worden. ik heb het gevoel dat ik over een jaar niet meer leef omdat ik een beetje depressief word. ik ken ook niemand die dit heeft meegemaakt omdat iedereen 4 was ofs toen zijn of haar ouders uitelkaar gingen…

Het is toch raar als eerst je vader echt super stom doet en chagrijnig is maar echt altijd en dan het moment dat we derachter komen dat hij vreemd gaat is hij oppeens weer super lief ofzo? dat klopt toch niet. dus als ik ervoor kies om dan gewoon geen contact met hem te hebben is dat oke want hij kon dat ook bij mij doen toch? en hij kan me zeker niet dwingen om bij hem te “wonen” kan ie wel proberen maar ik ga er dan alles aan doen om zn leven een hell te maken.

Hoe moet ik om gaan met het ontmoeten van mijn stiefmoeder heeft er iemand tips

Hoe kan ik me minder verdrietig voelen

Ik vind het moeilijk om om te gaan met de vriend van mijn moeder iemand tips???😊😚

Hoi! Mijn ouders zijn vanaf mijn 4e of 5e uit elkaar gegaan en hèb er nog vaak moeite mee. Ik ben nu 1 week bij me moeder en dan 1 weekendje bij mn vader en vind dat soms moeilijk dat ik hem zo weinig zie, ik durf niet altijd tegen mn moeder te zeggen dat ik vaker naar hem toe wil.. iemand tips?

Mijn ouder maken de hele tijd ruzie. In ieder geval, vgm trekt mijn vader de hele tijd conclusies over mijn moeder. Want mijn moeder heeft het uitgemaakt. En er is een keer gezegd door een vriend van mijn vader dat mijn vader had geslapen met de ex van een vriend. Dat had een andere vriend gezegd tegen mijn moeder. En dat geloofde ze vgm wel. En nu blijft mijn vader daar boos om. En gisteravond toen ik moest gaan slapen hoorde ik ze praten. Iets van dat mijn moeder mijn vader alles wou afnemen, En dat de rechter dat ook wel zou in zien. En nu ben ik bang dat ik mijn moeder minder mag zien. En dat wil ik niet. En ik kan nu veel minder opletten tijdens school, de mentor zei ook dat ik het niet ga redden op dit niveau. En ik weet nu niet wat ik moet doen. Ik kan miss wel een buddy proberen. Maar ik ben bang dat mijn moeder of vader er achter komt en dat ze dan boos worden. Want mijn vader word steeds boos. Vanaf het moment dat ik hem zie doe ik wel al iets fout. Dus als iemand tips heeft, zouden die heel erg welkom zijn. <3 :) :( Groetjes Quinkie.

Hoi!! ik ga sinds de zomervakantie niet meer naar mijn vader toe omdat ik altijd een knoop in mijn buik had zodra ik in zijn deuropening stond. Mijn beste vriendin heeft me heel erg geholpen om het ergste te verwerken maar het is nog steeds niet weg.. hoe kan ik toch nog een beetje genieten van het leven als ik dit in mijn hoofd heb zitten?

Wat helpt er als je iemand heel erg mist

Hey allemaal, Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 4 jaar oud was. Vervolgens, een jaar later, had m’n moeder alweer een nieuwe vriend en toen gingen we samen wonen met die nieuwe vriend (heel ver weg van waar ik geboren ben). Vervolgens, weer een jaar later, is m’n broertje geboren!! ❤️ We hebben dus dezelfde moeder, maar twee verschillende vaders. Daarna, weer een jaar later, gingen onze moeder en de vader van m’n broertje ook scheiden. We zijn toen weer terug verhuisd naar de stad waar ik geboren ben. Ik was toen een jaar of 8. Daarna is m’n moeder ongeveer 10 jaar lang alleen geweest (op een paar hele korte relaties na). Nu ongeveer 2 jaar geleden, kreeg m’n moeder voor het eerst in hele lange tijd weer een echte relatie met een man. Die relatie heeft één jaar geduurd en is op een vreselijke manier geëindigd. Toen die relatie net geëindigd was, dus nu ongeveer een jaar geleden, toen kreeg m’n moeder alweer een nieuwe vriend. Met die vriend is m’n moeder nog steeds samen. Gisteren heb ik van mijn moeder te horen gekregen dat zij met die vriend wil gaan SAMENWONEN. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het doodeng vind en ook een hele slechte keuze vind. Ik ben zelf al wel 1,5 jaar het huis uit, maar m’n broertje woont nog wel thuis. Ik vind het heel moeilijk om mezelf open te stellen voor die vriend van m’n moeder. En dat zorgt soms dan weer voor wat spanning tussen m’n moeder en mij (en soms ook voor een klein beetje spanning tussen mij en die vriend van m’n moeder). Maar voor mijn gevoel gaat die vriend toch wel weer weg. Dus ik merk aan mezelf dat ik me ook gewoon niet wil open stellen voor hem. Daardoor lukt het me soms niet om gewoon echt aardig te doen tegen die vriend van m’n moeder. (Ik kan me wel gedragen, maar heel aardig doe ik niet). Verder hebben m’n moeder en ik ook gewoon een beetje een ingewikkelde relatie. Er is enorm veel gebeurd. (M’n moeder en ik kunnen bijvoorbeeld niet zo goed praten samen). Maar we houden wel gewoon heel veel van elkaar. ❤️ Ik heb al een super fijne Buddy waar ik contact mee heb, maar ik was benieuwd of er mensen zijn die dit herkennen, of die tips voor mij hebben. Veel liefs