Mijn schuld?

Lieve Sophie, Het breekt mijn hart als ik kinderen hoor zeggen/schrijven dat ze het gevoel hebben dat het hun schuld is. De scheiding, ruzies, of wat dan ook. Want dat is het echt NIET! Geloof me alsjeblieft, denk nooit dat het jouw schuld is. Jij bent NIET verantwoordelijk voor de dingen die jouw ouders doen of zeggen. Ik heb lang hetzelfde gevoel gehad. Mijn ouders gingen scheiden toen ik twee jaar was. Toen ik wat ouder was, had ik soms het idee dat ze misschien nog wel samen waren geweest als ik niet was geboren. Had ik het als baby nog moeilijker voor ze gemaakt om samen te blijven? Was ik de reden voor al hun ruzies? Het antwoord op deze vraag is: ja en nee. Dat ik er was, zorgde er wel voor dat ze nog meer op hun bordje kregen. Maar ik ben niet verantwoordelijk voor hun keuze om te scheiden of voor hun gedrag na de scheiding. Hetzelfde geldt voor ieder kind van gescheiden ouders: wij zijn niet verantwoordelijk. Het was de keuze van onze ouders om uit elkaar te gaan. Dus lieve Sophie, ik hoop dat je die gedachte snel uit je hoofd kunt zetten. Ook al weet ik zelf hoe moeilijk dat is. Mijn tip voor jou is: vertel je ouders hoe jij je voelt en wat je denkt. Zij vinden het vast heel belangrijk om te weten wat er in jou omgaat, en waarschijnlijk vinden ze het vreselijk dat jij je schuldig voelt. Misschien zeggen ze wel iets dat jouw gedachten/gevoelens verandert? Heel veel sterkte! Liefs, Fabiënne