Heee, ik vecht de laatste tijd heel erg tegen mijn gedachten, maar het lukt me niet ze weg te krijgen. Elke avond weer een golf verdiet over me heen en piekeren piekeren en piekeren waardoor het zo weer 01:00 is. Sommige gedachtens werken zo tegen dat het me tegen houd om soms naar school te durven ik ga wel maar met super veel spanning.

Ik vind het moeilijk om heen en weer te gaan bijvoorbeeld als ik bij papa ben dan heb ik het zo leuk gehad dan wil ik niet naar mama

Hoi lieve mensen, Ik heb een vriend, we zijn heel happy. Ondanks al dit valentijnsgeslijm, heb ik een kronkel. Misschien zijn er meer mensen die dit hebben, dat heb ik me namelijk altijd al afgevraagd. Ik ben van de categorie 'aantrekken-afstoten', heeft een van jullie dat ook? Als hij mij aandacht geeft, denk ik: 'aaaach ga toch weg, ben druk bezig'. En als hij dan weg wilt, dan opeens denk ik: 'neeee blijf, geef me een knuffel!'. Als hij teveel interesse toont, wil ik het niet. Als hij te weinig interesse toont, vind ik het ook niet leuk en wil ik juist wel die aandacht. Kortom, vaak kan hij het niet goed doen (in mijn gekke hoofd/gevoel). Gelukkig is hij heel lief en kan ik deze rare kronkels ook met hem bespreken en is hij hier heel begripvol in, maar ik vraag me af of dit met m'n ouders en hun hele ingewikkelde liefdes-relaties te maken heeft. Ben benieuwd of er meer soortgelijke lieverds met kronkels zijn! Liefs van A.

Hoi ik ben Emma Ik ga al een tijd niet meer naar mijn vader omdat ik gewoon geen zin heb in mijn stiefmoeder en stief (zussen-broertje) ik ben twee weken geleden een keer langs geweest toen mijn vader en mijn stiefmoeder er waren dat ging wel goed en zou ook gewoon weer mijn stief (zussen-broertje) willen zien maar ik vind het best moeilijk omdat ik zo lang niet ben geweest hoe moet ik hier mee verder??????

waarom kan ik bij de ene beter slapen dan bij de andere

Hey, Ik heb een ouder die waarschijnlijk een narcist is. Ik voel mij best alleen omdat ik niemand ken die ook een ouder heeft die narcist is. Zijn er hier mensen die hetzelfde hebben meegemaakt?

Mijn ouders hebben 2 dagen geleden verteld dat ze gingen scheiden, ik heb dit aan 3 personen verteld die ik 100% vertrouw. Maar nu weet ik niet hoe ik het aan mijn andere vriendinnen moet vertellen.

Hey allemaal, Sinds ik op mezelf woon lijkt het wel of ik nog meer last van de scheiding heb dan toen ik nog thuis woonde. Ik heb me aangemeld voor therapie maar eigenlijk zit ik ermee in mn hoofd dat mijn problemen niet zwaar genoeg zijn voor therapie, dat ik het gewoon los moet laten allemaal en me niet zo aan moet stellen omdat anderen het zwaarder hebben. Wat ik heb meegemaakt valt eigenlijk wel mee en ik vraag me af waarom ik dan zo gevoelig ben en er last van heb. Ik schaam me ervoor. Herkennen jullie dit?

Hey ik heb problemen met mijn vader heeft 1 van jullie dat ook?

Hoe kan ik me beter voelen als ik bij papa/mama ben?