Roken

Hoi! Meestal komt dat door de stress, daar kan je moeder niets aan doen. Maar ik snap wel dat je het niet leuk vind. Groeten Milainey :)

Hi Aischa, Wat knap dat je een vraag durft te stellen, hier op het forum. Wat vervelend dat je je zo voelt. Ik begrijp je gevoel wel. Mijn vader rookt ook ‘stiekem’, hij denkt dat m’n zusje en ik het niet weten maar we weten het wel . En mijn zusje heeft er ook wat van gezegd dus nu let ‘ie volgens mij extra goed op dat wij het niet merken. Kan je benoemen wat je precies vervelend vindt aan het feit dat je moeder rookt? Roken is een verslaving en voor veel mensen moeilijk om mee te stoppen. Ik kan me voorstellen dat je moeder hier last van heeft. Maar dat maakt het niet minder vervelend voor jou (en het is natuurlijk ook slecht voor je gezondheid). Is het een idee om met je moeder te praten en haar rustig uit te leggen waarom je het vervelend vindt dat ze rookt. En kan je uitleggen wat dit met jou doet? Misschien gaat je moeder nadenken over stoppen. Of misschien kunnen jullie afspraken maken waardoor jij er minder van merkt? Dat ze bijvoorbeeld niet gaat roken als jij er bent. Ik ben wel blij dat m’n vader niet in mijn bijzijn rookt, maar ik weet ook dat ik er niet zoveel aan kan doen. Hij maakt z’n eigen keuzes en daar ben ik het soms niet mee eens. Daarom probeer ik het te accepteren. En stel hij zou roken waar ik bij ben, zou ik hem wel vragen of ie dat niet kan doen. Alsnog vervelend dat jij je in deze situatie niet fijn voelt. Hopelijk kan je hier wat mee! En anders mag je altijd nog een reactie of een vraag op het forum stellen . Liefs, Linda

Hoi Aischa! Wat vervelend dat je moeder weer is gaan roken sinds kort! Ik snap goed dat je dat minder leuk vindt. Mijn stiefvader heeft ook een tijd gerookt en de geur die door het hele huis ging vond ik echt vies. Goed dat je al een keer met je moeder erover gepraat hebt zeg. Het is voor haar ook fijn om te weten hoe jij over dingen denkt. Als je het gevoel het hebt nu dat het niet heeft geholpen zou je er nog is over kunnen beginnen. Misschien tijdens een wandeling samen? Dan kun je rustig uitleggen waarom je het vervelend vindt en dat je je zorgen maakt om haar. Uiteindelijk is het als volwassene haar eigen keuze om te stoppen of door te gaan, maar het lijkt me een goed idee dat je het er samen over hebt. Je hoeft jou gevoelens en ideeën niet weg te stoppen! Ik hoop dat het je helpt om het zo te proberen! X Demi