Ik wil weten hoe ik beter moet omgaan nu papa verhuisd is

Ik ben er vandaag achter gekomen dat mijn moeder en vader gaan scheiden heel onverwacht ik logeer nu bij mijn oma met mijn moeder en 2 zusje (2) (3) Het is nu nacht maar kan niet slapen voel me rot en kut en loop de hele tijd te janken en hopen dat dit nog goed komt of niet echt is

1,5 jaar geleden heeft mijn mama moeten beslissen om te scheiden na veel gedoe met vreemdgaan van papa. Dit was heel zwaar. Het is beland in een vechtscheiding met politie tussenkomsten/rechtszaken/straffen tot gevolg. Ik ben 18 jaar dus van mijn wordt verwacht hiermee te kunnen omgaan en dat heb ik ook geprobeerd maar ik heb een enorm groot schuldgevoel over alles. Niet enkel over de scheiding maar over alles in het leven. Het contact met papa is volledige weggevallen en gaat nooit meer kunnen worden hersteld. Moet ik als 18 jarige mij daar zorgen over maken voor de toekomst en me daar dus ook schuldig over voelen? Iemand tips

Ik wil niet naar mijn vader maar ik moet en ik ben bang. Help mij en mijn mama

Waneer gingen jullie met je stiefouders en stiefzussen/broers samen op vakantie? Reageer asjeblieft

Hoi, mijn ouders zijn al bijna 2 jaar uit elkaar. Al bijna aan het begin heb ik stiefouders, maar mijn moeder en de vriendin van mijn vader, en mijn vader en de vriend van mijn moeder hebben elkaar nogsteeds niet ontmoet. Ik weet niet hoelang het nog moet duren. En wilde graag weten hoelang het bij jullie duurde totdat ze elkaar hadden ontmoet.

Ik vind het niet zo leuk me ouders maken ruizie de een vind dat beter de ander dat en ik vind het niet leuk

Hoiii, ik ben Farah. En ik ben 9 jaar. Mijn papa en ik hebben de laatste tijd niet de allerbeste band want papa geeft mij altijd de schuld tijdens het bellen . Bijvoorbeeld dat hij constant op mij wacht tot ik zou bellen terwijl ik dat helemaal niet van hem vraag. Een dag later heeft hij dan ineens geen tijd om te bellen. Dan voelt het alsof het mijn schuld is. Mama probeert mij te beschermen door boos op papa te worden en dat vind ik niet al te fijn. Zou mijn moeder anders kunnen reageren? Ik weet niet hoe, maar ik vind het zo niet fijn. In de vakanties zijn de ruzies het ergst .Mijn papa doet dan zielig en zegt dat hij mij constant mist. Papa vraagt ook nooit waar ik ben of wat ik doe. Weet iemand wat ik eraan kan doen om de ruzies tussen mij en papa te stoppen en een betere band te hebben. Groetjes Farah

Hi! Mijn ouders zijn gescheiden toen ik (ong) 14 jaar was. Om te vertellen in max. 1500 karakters wat er de afgelopen 9 jaar heeft gespeeld gaat niet lukken dus hierbij de beknopte versie van mijn verhaal; Mijn vader had na de scheiding al gauw een nieuwe partner. De situatie was al schokkend maar vooral omdat ik geen stiefmoeder maar een stiefvader kreeg en ze samen gingen wonen. Tijd om eraan te wennen kreeg ik helaas nauwelijks. Om niemands gevoel te kwetsen deed ik precies wat er van mij verwacht werd. Ik ging elk weekend naar mijn vader, doordeweeks bleef ik bij mijn moeder. Ik deed vanaf het begin af aan vriendelijk tegen mijn vaders vriend ondanks dat hij negatief is over elk onderwerp dat aan bod komt. Ik ondersteun sinds mijn eerste baantje mijn ouders financieel wanneer nodig. Omdat ik enigskind ben voel ik mij (nu nog steeds) heel alleen, in mijn directe omgeving is er niemand die mij begrijpt. Mijn stiefbroers en stiefzussen zie of spreek ik nooit. Als mijn familie mij aanspreekt over de situatie van mijn ouders benoemen ze altijd dat ik ‘geluk’ had dat er geen ruzie was geweest of vragen ze of mijn moeder niet al een nieuwe vlam heeft. Mijn gevoel is vaak somber en leeg. Elke dag ben ik moe en kan ik mijn bed bijna niet uitkomen. Ondanks dat de scheiding van mijn ouders al langere tijd geleden is worstel ik er nog steeds mee. Na wat Googlen stuitte ik op deze site. Hopelijk hebben jullie wat tips voor mij. Alvast bedankt! Groetjes, Yazzie

Toen Ik 6 jaar was zijn mijn ouders gescheiden. Ik had het er erg moeilijk mee en kreeg op mijn 6e al driftbuien en huilbuien . Door die extreme buien moest ik op mijn 8e naar een pleeggezin. Ze konden me niet aan. Ik ben inmiddels 8× van pleeggezin veranderd maar het helpt niks. Dat heeft als gevolg een nare sfeer thuis, slechte resultaten op school en veel slapeloze nachten. Mijn ouders hebben zelfmoord gepleegd omdat ze het leven niet meer zagen zitten. Wie kan me helpen?