Hey ik ben Iris en mijn ouders gingen uit elkaar toen ik ongeveer 13 was ik had er eerst niet zoveel moeite mee maar omdat we nog in een huis woonde werd het allemaal wel moeilijk dat duurde 2 jaar en in die 2 jaar had mijn moeder al 2 vriendjes gehad en was ze bijna nooit thuis en mijn vader was vaak werken dus ik zat vaak alleen en voelde me ook zo ze hadden weleens ruzie en me vader zei dan dat hij jeugdzorg erbij zou halen omdat me moeder er nooit voor me was maar dat vond ik niet eerlijk want hij was er even veel niet voor mij. Er was dus al veel verandering in huis maar ook op school, ik naar de middelbare en dat eerste jaar had ik goede cijfers dus mocht ik naar een hogere middelbare maar ik keerde terug omdat ik me daar niet prettig voelde en ik begon me steeds meer somber te gaan voelen. in december 2013 zijn mijn moeder en ik verhuisd we hadden 1 week om alles te verhuizen want we zouden op vakantie gaan naar mijn tante toen we in januari terug kwamen was ik nog steeds vaak in mijn oude huis niet omdat mijn vader daar nog woonde maar omdat ik daar meer mensen kende en meer een dorpskind ben dan een stad kind we hadden nooit afspraken gemaakt over wanneer ik bij mijn vader zou zijn en wanneer bij me moeder dus ik mocht het allemaal zelf uitzoeken. Nu 10 maanden later voel ik me nog steeds vaak alleen ik heb depressie opgelopen en denk vaak zou het iemand wel wat uitmaken als ik er niet meer was? Ik weet dat dit allemaal niet goed is en ik ben ook onder behandeling bij Lucetis (Kinder & jeugdpsychiatrie) mijn ouders hebben nauwelijks contact alleen over het huis want dat staat nog steeds te koop.

Mijn ouders zijn sinds een maamd echt gescheiden het was super plotsling en heel onverwacht. Ik ben super verdrietig maar wil toch verder met mijn leven. Heeft iemand misschien een tip om me wat vrolijker te voelen?

Hallo, Mijn ouders zijn nu al 6 jaar uit elkaar. Maar het gaat steeds slechter tussen mijn ouders, het ging zo slecht dat ze naar de rechter moesten. Dat is nu een maandje geleden, omdat ik bijna 12 ben is er kans dat ze mijn mening vragen! Maar ik weet niet wat ik moet, bij mijn vader zit mijn school en vrienden. Bij mijn moeder heb ik het winkelcentrum, bios en een paar 'vrienden'. Wat moet ik doen?!? Hebben jullie tips? Groetjes een gestrest meisje

Hoii, Mijn ouders zijn 2/3 jaar gescheiden en mijn vader heeft al heel lang een nieuwe vriendin, nu komt ze bij ons wonen. Ik vind haar wel heel aardig maar ik heb er echt geen zin in om haar de hele dag te zien.. Ik irriteer me natuurlijk wel eens aan haar, maar dat is normaal alleen nu zijn we dus nooit meer met zijn vieren (ik,broertje,zusje en mijn vader) en ik heb toen hij vertelde dat hij een nieuwe vriendin had al gevraagd of we gewoon dingetjes met zijn vieren konden doen maar die belofte is hij ook niet echt nagekomen.. Als ik zou kunnen kiezen heb ik namelijk liever dat ze niet bij ons intrekt.. Maar ik ben natuurlijk wel blij voor mijn vader ! Alleen soms krijg ik het gevoel dat ze denkt dat ze meer rechten heeft ofzo, bijvoorbeeld dat zij nu om kwart voor zeven in de badkamer mag zijn, normaal ben ik die tijd in de badkamer (zij heeft een half uur nodig) en dan moet ik maar vroeger opstaan ! (ik heb maar 5 minuten nodig) dit soort dingen en hier wordt ik heel erg boos om.. Maar mijn vader vind het wel goed zo.. Dus heeft iemand tips of advies voor als ze (met haar dochter en zoon) bij ons komt wonen?

hey, op dit moment woon ik bij mn moeder en zie ik mn vader 3 dagen per maand. daar zouden we graag meer van willen maken. hij is ten slotte mn enigste vader die ik heb. maar als ik over mijn vader begin bij mn moeder zegt ze bijna meteen dat ik er maar meteen moet gaan wonen als ik het er zo fijn vind. kort om, ze wil niet dat ik vaker ga. op dat moment gaat mijn vader dus naar de rechtbank en start een rechtzaak. er zou kinderjustitie bij komen en veel psychologen. al die shit wil ik niet maar het zit er aan een keertje aan te komen. ik weet niet wat ik moet doen en kan er bijna niet onderuit. help!!!

Ik wil graag voor en nadelen waarom en waarom niet ik bij mijn vader of moeder zou gaan wonen... Xx

Hallo, ik woon momenteel doordeweeks bij mijn moeder en om het weekend bij mijn vader. Ik ben doordat zij toen ik in groep acht zat overspannen was depressief. Ik heb geleerd om mijn gevoelens niet te uiten. Ondertussen zit ik in klas en ben ik nog steeds depressief en mijn psycholoog stelde voor om doordeweeks bij mijn vader te gaan wonen.. Nu moet ik voor mijn moeder voor en nadelen daarvan op gaan schrijven en ik heb geen idee wat.. Kun jij me helpen?? Met voor en nadelen op te noemen.. XXX Eva

Mijn ouders zijn 3 jaar geleden gescheiden. Het was niet zo van "sorry, we gaan scheiden" maar het was zo op een zondagmiddag zei mijn vader 'ik ga weg'. Toen is hij vertrokken en nooit meer terug gekomen. We hebben eerst 2 jaar inspanning gezeten want misschien kwam hij nog terug. Maar hij heeft mij en mijn zusjes verteld in een wegrestaurant dat hij niet meer terug zou komen. Het heeft veel pijn gedaan aan het begin. Ik wilde mijn verdriet niet laten zien. Nu 3 jaar verder zit er teveel verdriet in mij. Het lukt mij niet meer te concentreren op mijn school en ik kan niet meer blij zijn. Dus praat er gewoon over en verstop het niet. Ik eet iedere maandagavond bij mijn vader en ik ga om de week een weekend naar hem toe. Hij woont in een klein flatje, ik heb 1 zus en 1 zusje en we hebben maar 2 bedden. En mijn vader heeft zijn tweepersoonsbed. Ik ben al 13 en mijn zus al 16. Wij willen niet meer bij mijn vader slapen. Mijn zusje van 11 ook niet meer. Daarom hebben we nu 2 eenpersoonbedden en een luchtbed. Mijn zus is niet zo vaak meer bij mijn vader. Dat scheelt wel. Ik heb niet meer echt een band met mijn vader. Daar baal ik van. Maar ik mis hem niet ofzo. Dat is niet echt aardig.

hallo, mijn moeder en de vriend van me moeder wonen sinds kort samen, nu durfde ik niet te zeggen dat ik dat niet wilde. maar sinds dat ze dus samenwonen is het een zeer vreselijke kwal! ook heeft hij mijn 10-rijlessen die hij mij cadeau had gegeven aan iemand gegeven waarvan ik zijn bmx had gestolen. ik weet zelf heel goed dat dat geen slimme keuze was dus ging mee met de vriend van me moeder om die bmx terug te brengen om het schuldgevoel weg te krijgen. hij heeft dus die 10 rijlessen aan dat jochie gegeven. DAT DOE JE TOCH NIET! verder is de situatie om te snijden als ik thuis kom en mijn moeder zit op de bank is het gewoon heey, alleen als die kwal er ook bij is zegt hij niks. tijdens eten, slapen, in de ochtend hij zegt helemaal niks. ik heb het er vandaag ook over gehad met mijn moeder, ze zei dat ze mij ook uit huis had kunnen zetten vanwege ik had gedaan. ik wist even niet wat ik moest zeggen en sloeg helemaal dicht. maar goed.... ze wonen nu samen maar heb ik er dan niks over te zeggen? ik ben mijn moeder haar kind en het lijkt mij dat ik er wel wat van te zeggen heb dat ik niet meer wil dat hij hier woont... ik weet me even geen raad meer en er vliegt van alles door me hoofd heen. me school lijd er ook onder, ik kan me niet meer concentreren. het liefst mep ik hem op ze bek, maarja wat geeft dat voor gevolgen.... iemand help!?!? gr robin

Mijn ouders zijn ook gescheiden en Ik heb ik heb een zus (mijn zus en ik zijn van mijn vader en moeder) en een zusje ( mijn zusje is van mijn vader en stiefmoeder) waar ik heel veel van hou en ik mis ze allebei heeeeeel erg omdat ze bij mijn vader wonen en ik bij mijn moeder dus ik wil en wou er een oplossing voor zoeken en ik dacht toen dus aan week op week af en dat ik dus bij mijn zus op de middelbare school kom (dat ik haar meer zie omdat mijn vader en moeder 40 km uit mekaar wonen) en dan een paar dagen tussen door naar de ander dus ik heb dat voor gesteld aan mijn vader en aan mijn moeder. mijn vader zij dat ik zelf moest doen wat mij goed voelde dus dit, maar mijn moeder en stiefvader vonden het niet goed. Mijn stiefvader zei dat als mijn moeder door zou draaien het mijn schuld zal zijn en dat doet mij nog veel pijn. Het liefst wil ik helemaal bij mijn vader wonen maar ik doe dit voor mijn moederen zelfs dan denk ik aan mijn moeder en dan mag week op week af ook niet. Mijn vader heeft ook een paar keer met mijn moeder gepraat en gezegd dat ze meer aan mij moet denken in plaats van aan der zelf, papa wil dat ik gelukkig ben en mama denkt aan der zelf Wat moet ik nu doen? En wat moet ik doen met die reaktie van mijn stiefvader