Ben ik de enige die een vader heeft die alcoholist is en als die dronken is vaak agressief wordt en dan doet alsof het jullie schuld is en gaat dreigen met rechters en kinderbescherming? Kayleigh

Me vader liegt de hele tijd tegen me sinds hij een nieuwe vriendin heeft en heeft ook nooit meer tijd voor me. Het voelt alsof ik et besta voor hem. De band tussen hem en mij is niet echt goed. Hij beloofd dingen en komt ze nooit na. Hij kraakt mij helemaal af en hij praat slecht over me moeder en ik kan daar niet tegen. Ik ben bang dat hij een woede aanval krijgt net als vroeger heb bijna heel me leven in trouma therapy gezeten maar moet weer terug want merk dat ik nog steeds bang ben ik durf er ook niet over te praten met me vader of opa of oma. Ik heb de laatste tijd alleen maar meer slapeloze nachten door gedachtes in me hoofd alles waar ik ooit een nacht merrie over had is uitgekomen helaas. Ik ben bang dat mensen mij verlaten. Ik ben bang dat me pa het zelfde doet als vroeger. Ik ben bang voor me vader. Ik ben bang voor dronkenmensen. Ik ben bang alleen te zijn. Ik ben bang in het donker ik zie en hoor dan heel veel tegelijk wat er niet is. Ben bang in kleine ruimtes voel me opgesloten en alleen. Ik ben bang voor me gedachtes. Ik ben bang als me vader en moeder elkaar zien door wat me vader heeft gedaan. Ik ben bang om met me vader over dingen te praten. Ik ben bang voor heel veel. Ik wil er vanaf ( gigi met angsten )

Mijn ouders zijn aan het scheiden, nu ben ik bang dat ik van mijn vader niet op mijn telefoon mag om mijn moeder te bellen ? Mag hij dit verbieden ?

Mijn vader maakt altijd de meest grote problemen over de kleinste dingen en daardoor is mijn telefoon afgepakt en kan ik niemand bereiken en praten met mijn vader erover werkt ook niet en nu mis ik mijn moeder steeds meer en naar school lukt ook niet, en elke keer wanneer ik naar beneden ga krijg ik steeds commentaar en word mijn depressie steeds groter! en brieven of foto's gaan ook moeilijk wat nu?

heyy, ik hoor vaak over kinderen die het lastig hebben met het verwerken van de scheiding van hun ouders, maar nooit over kinderen die het lastig hebben met het verwerken van een tweede scheiding (met een ouder en stiefouder). mijn ouders zijn gescheiden toen ik 5 jaar was, ik heb nauwelijks herinneringen van hun samen, maar ik weet wel dat ik het heel lastig vond en er in de eerste jaren veel mee zat. beide ouders hebben hierna een nieuwe relatie gekregen. mijn moeder en stiefvader zijn ongeveer 6 jaar samen geweest. nadat dit klaar was, vond ik dit niet heel erg, omdat ik nooit een hele speciale band met hem had. bij mijn vader was dit echter anders. mijn vader is vrijwel direct na de scheiding van mijn ouders getrouwd met mijn stiefmoeder en ik heb er toen een paar stiefbroers en zussen bij gekregen. ze zijn 8 jaar getrouwd geweest en inmiddels bijna 2 jaar uit elkaar. mijn vader heeft nooit verteld waarom ze uit elkaar zijn gegaan en ik heb ook nooit afscheid kunnen nemen. mijn vader wilde liever ook niet dat ik nog contact met mijn stieffamilie had. Voor mij voelde ze echt als mijn echte broers en zussen en de relatie met mijn vader is ook verslechterd na deze scheiding. hij is snel verder gegaan en heeft al een lange tijd een nieuwe vriendin en zelfs een nieuw kind (mijn pasgeboren halfzusje). ik heb het nog steeds lastig met de scheiding van mijn stiefmoeder en vader. is er iemand die tips heeft voor het verwerken of herkent iemand zich in mijn situatie?

Hey, mijn ouders zijn toen ik 8 was gescheiden, maar er was daarvoor al veel gebeurd, waar ik helemaal buiten gehouden ben. Ik heb mijn moeder er wel eens naar gevraagd, maar ze werd altijd boos. mijn vader heeft mij een paar maanden geleden alles verteld, en ik zal niet in veel details treden, maar dat is best wel heftig. Mijn moeder mocht eerst niets weten, omdat we niet wisten hoe ze zou reageren, maar uiteindelijk heeft mijn mentor haar dat wel verteld, en ze reageerde toch nog best rustig, maar thuis is de spanning steeds hoger aan het oplopen. het liefst zou ik uit huis geplaatst worden, maar dat kunnen ze nog niet doen. Ik weet nu echt niet wat ik nou moet doen, ik zie elke dag er heel erg tegenop om na school naar huis te gaan. ik weet niet hoe ik deze vakantie vol moet houden en naar mijn vader gaan heeft geen zin, hij is nogal zwaar autistisch, en hij snapt mij al helemaal niet...Heeft iemand tips hoe ik nu met haar om moet gaan? -xxx-

Ik heb sinds kort een baantje. Nu wil mijn vader de regeling aanpassen omdat ik minder bij hem ben vanwege mijn baantje. Ik wil dit niet. Mag hij dit doen?

Ik heb een zusje we slapen op de zelfde kamer bij mijn moeder en bij mijn vader niet en mijn zusje is soms zo irritant bij mijn moeder en bij mijn vader juist niet hebben jullie tips hoe ik hier mee kan om gaan?

Hai hai, mijn ouders zijn al zo lang als ik kan herinneren uit elkaar, heb hier veel moeite mee gehad in het verleden, nu heeft mijn moeder een nieuwe vriend en m'n vader zie ik bijna nooit. Alleen vind ik een beetje raar dat mijn ouders (moeder en stiefvader) alles kunnen zien wat ik op mijn telefoon doe. Bijvoorbeeld welke app ik het meeste bezig ben of wat voor apps ik download of als ik ergens inlog met mijn emailadres. Ze hebben ook een lock op een bepaalde tijd dat mijn telefoon niks meer kan behalve bellen. Ze worden ook steeds boos als ik mijn huiswerk niet heb gemaakt en als ik een slecht cijfer heb is het mijn eigen schuld terwijl zij mijn hoofd bezighouden met wat ik wel en niet mag, ik kan me slecht concentreren en wil mezelf soms pijn doen. Mijn moeder wilt ook nog eens dat ik met een jongen ga die ik niet eens leuk vind! Ik weet niet wat ik moet doen

Hey, ik heb vaak de neiging om mezelf pijn te doen. Mijn ouders zijn al m'n hele leven uit elkaar en ik zie mijn vader niet vaak. Mijn moeder en stiefvader nemen mijn muziek weg als ik het zo hard nodig heb. Ik raak vaak afgeleid en kan me niet concentreren in de les of tijdens toetsen. Soms heb ik het gevoel dat ik mezelf moet straffen, maar soms voelt het fijn, als ik eens niks voel. Ik weet niet hoe ik moet stoppen, kan iemand mij helpen?