Hoi,ik ben nikki Mijn ouders zijn al heel lang gescheiden,al vanaf toen ik 1 jaar was.Ik ging om het weekend naar mijn vader tot om een gegeven moment vond ik het niet meer leuk dus ging ik ook niet meer heen.Na ongeveer twee jaar ging ik weer een weekendje heen,en daarna gingbik weer een jaar niet heen. Nu ben ik afgelopen week een week naar me vader geweesd en het was super leuk! Ik wil nu ook weer veel vaker naar me vader maar mijn moeder vind dat raar. Ook vind ik het leuker bij mijn vader!!En zou ik ook bij hem willen wonen. Ook later als ik ga studeren wil ik ook bij hem studeren! Wie kan me advies geven? Ps. Mijn vader woont in gouda en ik in hoorn

Mijn woonsituatie is stres. Mijn broertje uit zijn woede op mij en mijn moeder en kan dus heel lelijk doen. Mijn moeder eet niet meer wat te doen. Ik ben van streek en weet zelf ook nit meer wat te doen terwijl mijn vader in engeland zit met zijn vriendin. Die vriendin denkt dat ze alles kan en wilt ook graag onze moeder spelen (dus een probleem). Dit was mijn verhaal zo ver

mijn woonsituatie is op dit moment probleemloos. maar mijn vader heeft bij de bank een gesprek gehad om ons oude huis te houden. dat is wel heel geluk hebben, maar toen mijn vader en moeder bij elkaar waren hadden ze samen heel veel geld. dus het is nog de vraag of we het huis langer kunnen houden. zo niet, moeten we een huis huren en mijn moeder heeft dat al gedaan. wel leuk, maar niet als we twee verschillende nieuwe huizen hebben. ik wil nog wel in het huis blijven wonen waarin ik ben opgegroeid. anders word ik heel erg verdrietig. mijn zusjes willen ook graag dat we dit huis houden. het was heel toevallig dat mijn moeder net wou scheiden toen we een blokhut lieten maken, de computerkamer werd de kamer van mijn jongere zusje, en we kregen een nieuwe vloer vanboven. allemaal net voor het scheiden. nu is het wel leuk dat ik met mijn oma en mijn moeder een hoogslaper uitzocht om in mijn kamer hoog te slapen. en voor als ik veel huiswerk moet maken, is eronder nog een bureau. superhandig, maar wel erg duur. ik vind het heel erg dat we van de ene naar de andere ouder moeten reizen. niet alleen ik vind dat erg, iedereen met gescheiden ouders vind dat erg moeilijk. ik heb medelijden met iedereen op de hele wereld die dat meemaakt, maar doordat ik zo verdrietig ben heb ik zomaar een gedicht dat ik voor vaderdag had gemaakt, verscheurd. zelf schrok ik er erg van. ik heb bijna niet kunnen slapen. ik voel nog steeds de tranen in mijn ogen. niet door dat gescheurde stukje papier, dat we nog hadden kunnen plakken, maar gewoon door die stomme f@##### scheiding. niemand vind dat leuk. ik zou willen dat scheiden niet eens bestond. nooit meer verdrietige ouders, behalve dan als er iemand overleed ofzo. maar het aaaaaaaaaaaalllerergste aan de scheiding vind ik toch dat je nooit meer dingen samen kunt doen zoals Pasen, nieuwjaar,kerst,Sinterklaas, vakantie maar gelukkig vieren we de kinderfeestjes wel samen. er zitten bijna geen voordelen aan scheiden. noem er maar eens eentje op. het zijn er heus niet meer dan nadelen. mijn juf is ook gescheiden. die kan me goed helpen. en dan maar duimen voor dat ik in het oude huis mag blijven!

Is er iemand die mij kan helpen? Mijn ouders zijn gescheiden en ik woon in de week altijd bij mijn mama en in de weekends wisselt het tussen 1 weekend bij mama en het volgende weekend bij papa. De vakanties zijn vaak in 2 gedeeld. Zelf zou ik graag wat meer bij mijn papa willen gaan want ik zie hem tenslotte maar om de 2 weken. Sinds mijn ouders uit elkaar zijn (al van het 4de leerjaar) heeft mijn papa begin dit jaar een nieuwe vriendin. ik wist er de eerste 4 maanden niks van en dan moest mijn papa het aan ons vertellen want mijn mama was het via de scouts te weten gekomen. Sinds de paasvakantie wist ik dit al. De eerste keer dat ik mijn stiefmoeder heb gezien was eind september dit jaar. Sinds dien heb ik ze nog een paar keer gezien. Opzich vindt ik het niet zo erg dat ik een stiefmoeder heb maar het gaat er hem gewoon over dat er niet echt over kan praten met mijn mama. Want op haar werk heeft ze het altijd druk en dan voelt ze zich slecht als ik daarover begin. Ze zegt dat wel nooit maar ja dat heb ik zelf ook wel door natuurlijk. Nu durf ik er ook niet over beginnen want het draait altijd uit op ruzie. En tegen mijn papa kan ik wel wat meer kwijt maar door dat ik hem niet veel zie is dat niet zo gemakkelijk. nu vroeg ik mij af of jullie tips weten hoe ik het kan aanbrengen en hoe ik mijn ouders het best overtuig. Met vriendelijke Groetjes

dit is nu het vervolg van mijn vorige verhaal. en of ik nu minder verdrietig ben? nee! natuurlijk hoop ik dat die verdriet vanbinnen

Ik ben marco, mijn ouders zijn nu al een paar jaar gescheiden wat ik ontzetend vervelend vindt. Tijdens de scheiding overleed mijn oma. Waar ik het ook nog moeilijk mee hen soms. Omdat ik niemand heb waarover ik daarmee kan praten. Mijn vader woont nogsteeds op het zelfde adres mijn moeder is verhuisd naar veldhoven waar ze ook haar nieuwe vriend vondt. Ik heb ontzetende ruzie met mijn vader gehad waardoor ik ben verhuisd vaan mijn moeder. Mijn moeder is geen verkeerde vrouw maar bij elk dingetje dat ze doet moet haar nieuwe vriend bij zijn en dat is zó vervelend. Het lijkt net of hij alle tijd van haar op eist. Ik heb een broer van 21 en een zus van 17 die er net zo over denken. Mijn broer heeft ook ruzie met mijn vader. Wij hebben allebij totaal geen contact meer met hem. En nu ik naar veldhoven ben verhuisd sluit ik mezelf af. Ik wil hier niet zijn niet wonen en hier geen leven op bouwen. Ik wil gewoon terug naar mijm dorp in zeeland zonder gedoe en ruzie. Maar ik kan niet naar mijn vader toe omdat ik nog steeds boos op hem ben vanwege de ruzie. Ik heb hier daarom ook ontzetend veel moeite mee. Ik wil gewoon naar huis. Naar mijn vrienden naar mijn familie daar naar mijn school waar ik al 3 jaar op zat. Ik wil gewoon naar huis

mijn ouders zijn al gescheiden sinds ik mij kan herinneren. mijn moeder had een vriend gevonden en mijn vader een vriendin. bij mijn moeder kreeg ik 1 broertje en 1 zusje. bij mijn vader kreeg ik ook 1 broertje. we hoorden dat mijn oma ongeneselijk ziek was en dat ze elk moment zou kunnen overlijden. mijn vader en stiefmoeder hadden zelf een bedrijf in heel veel europese landen. ze wouden uitbreiden naar roemenië. mijn vader was elke maand weg om alles te regelen en had daar zelfs een huis gekocht omdat hij er zo vaak was. uiteindelijk ging het bedrijf failliet en hadden wij ook niet meer zo veel geld. we hoorden dat mijn vader en stiefmoeder gingen scheiden. het bleek dus dat mijn vader in roemenië een ander had. in de zomervakantie gingen we met haar op vakantie en we vonden het zo saai want we deden bijna niks. mijn oma was na 5 jaar leven overleden en mijn vader en die nieuwe vriendin gingen samen wonen. ik wou mijn vader en haar niet zien want mijn vader en ik hebben heel vaak ruzie en het was een keer heel erg uit de hand gelopen. maar nu gaat hij ons dwingen om met sinterklaas te komen want als we niet komen gaat hij de politie bellen. ik heb ook met een psycholoog gepraat en die zegt dat als hij de politie gaat bellen dat jeugdzorg zich ermee gaat bemoeien. dat ze dan gaan zorgen dat we elkaar wel zien. maar ik weet niet wat ik moet doen want ik wil hem en haar niet zien maar ik wil ook niet dat jeugdzorg zich ermee gaat bemoeien. kunnen jullie me alsjeblieft helpen????

mijn ouders zijn nu al 11 jaar gescheiden. en eigenlijk heb ik altijd al liever bij mijn vader willen wonen. Ik weet niet hoe het komt maar ik kan mijn moeder vaak niet uitstaan. ik heb het wel eens mensen verteld alleen dan krijg ik altijd als antwoord dat dat komt door de ''pubbertijd'' alleen heb ik dat al mijn leven lang. eerst was ik gewoon liever bij mijn vader. alleen nu wil ik gewoon niet eens meer hier zijn bij mijn moeder in huis. sinds mij verteld was dat je vanaf je twaalfe zelf kunt beslissen waar je wilt wonen ( bij welke ouder.) vraag ik me steeds af hoe het zou zijn om bij papa te wonen... best fijn. en zelfs al heeft ergens anders mee te maken of miss wel met pudertijd maar dan begon het wel heel vroeg. dan is het toch alsnog beter dat ik weg ga en me niet altijd zo k*t voel. ik moet alleen maar huilen hier en na school blijf ik zo lang mogelijk zodat ik niet naar mijn moeder hoef. Het voelt alsof ik nooit iets goed doe. en ik doe zo min best. en al zou ik het vragen... hoe dan?

heei mijn ouders zij nu 3 jaar uitelkaar en ik woon nu voor de helft bij mn moeder en voor de helft bij mijn vader, ik voel me fijner bij mijn moeder en heb vaak ruzie met mijn vader en wil dus bij mijn moeder wonen maar mijn vader wil dat niet en praat me dan een schuldgevoel aan. iemand tips ofzo?

Hoi ik ben Sneewwitje Mijn vader zegt altijd dat ik vaker bij hem moet zijn maar ik voel me fijner en veiliger bij mijn moeder ik voel mij fijner bij mijn moeder omdat mijn stiefmoeder niet aardig tegen mij doet maar hoe moet ik tegen mijn vader zeggen dat ik me fijner voel bij mijn moeder