Hallo allemaal, Ik heb een beetje een lastige situatie. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 5 was, mijn moeder had meteen een nieuwe vriend. (ze heeft me vader bedrogen) Ik ben toen van het plattelandsleven verhuisd naar de Big City Amsterdam. Mijn ouders konden niet met elkaar meer overweg en de toen nieuwe vriend van me moeder vond het nodig om me vader in elkaar te slaan, nou was mijn vader sterker en heeft er niks aan over gehouden en mijn toenmalige (stief)vader een gebroken neus. Mijn moeder heeft een ander leren kennen iemand die wel om kon gaan met kinderen aangezien hij dat niet kon, we zijn van Amsterdam West naar Amsterdam Noord verhuisd toen die tijd. Ik ben weer terug gegaan naar mijn vader toen ik 13 jaar oud was, ik wilde naar de middelbare school waar al mijn vriendinnetjes op zaten van vroeger. Mijn vader kreeg een vrouw, deze vrouw was niet vreemd voor mij want ik kende haar al mijn hele leven. we hadden het altijd leuk samen en hebben veel gelachen en gedeeld. tot ik in de puberteit kwam die vrijwel laat begon bij mij. niet alleen ik en mijn broer veranderden maar zij ook, het was nooit meer het ''ik strek jullie over een gelijke streep'' of het ''ik hou net zo veel van jullie als dat ik ooit van me eigen kinderen heb kunnen houden'' maar haat en scheldwoorden. ze heeft mijn vader veranderd in een negatieve zin. ze heeft mijn vader een keuze gegeven of ik terug naar Amsterdam of ze zou me vader verlaten, toen mijn vader voor haar koos was het voor mij gedaan. ik ben weg gegaan en heel lang heel boos geweest. net toen ik besefte dat mijn vader voor haar koos om het feit dat hij met haar nog heel lang verder moest wanneer ik het huis uit ging was het te doen om de angst dat die alleen zou zijn en heb ik alles vergeven en geprobeerd te vergeten. Maar toen begon de ellende opnieuw, ze liet me vader kiezen tussen haar of mijn broer, uiteindelijk is me broer te vroeg op zichzelf gaan wonen maar hij heeft het nu prima voor elkaar. Deze vrouw is ziekelijk jaloers op mijn moeder en maakt haar elke seconde van de dag als ik er ben zwart. Ik heb super lieve schoonouders die me steunen bij alles en een super leuke vriend waar ik altijd op terug kan vallen alleen maak ik nogal snel ruzie met hem wanneer de dagen naderen dat ik naar mijn vader toe moet omdat ik dan misselijk wordt en op de een of andere manier angstig, hij vergeeft het me altijd als ik uitleg waarom ik weer eens zo doe en hij ziet het vaak ook aankomen. Nu heb ik al zoveel dingen geprobeerd om het goed te krijgen en hebben we inmiddels al on tel bare gesprekken gehad, nu heeft ze gezegd dat ze het gevoel voor me kwijt is en dat nooit meer terug komt, ze praat niet met mij of mijn vriend als ik er ben, ze heeft voor de 2e keer mijn oma tegen mij opgespeeld (haar moeder) en ze zorgt ervoor dat alles om haar draait, mijn vader vraagt als die iets wil dat ik doe zegt die altijd doe het dan voor mij en niet voor haar maar dat hou ik niet vol, ik wil niet steeds maar denken ''ik doe het voor me vader en niet voor haar'' want uiteindelijk weet ik dat ik het voor haar doe. Ik heb al met verschillende spygochologen gesproken en heb al andere oplossingen geprobeerd, maar niks blijkt ervoor te zorgen dat bij hem doordringt dat je een nieuwe vrouw in je leven boven je kinderen moet stellen. De enige optie lijkt me nu om het contact voor onbepaalde tijd te verbreken maar ik vind het zo moeilijk en het doet me zoveel pijn en verdriet dat ik geen uitweg meer weet. Weet iemand iets voor mij, al is het maar om de pijn te verzachten, ondanks dat ik 48 u per week werk en mijn hoofd op andere gedachten probeer te brengen door positieve gedachten kan een goede raad van een vreemde zeer goede steun geven. Groetjes, Denise

Hallo, mijn ouders zijn al een tijdje gescheiden ik was toen...8 nu heeft mijn vader een nieuw gezin.. 2 nieuwe kinderen een nieuwe (jaloerse) vrouw nieuwe vrienden en een nieuw huis.. beide kinderen hebben MEGA veel speelgoed en een mooie grote kamer...mijn zus en ik hebben helemaal NIKS daar geen kamer geen speelgoed of dat soort dingen HELEMAAL NIKS....ook kunnen we bijna NOOIT komen en worden we nergens bij betrokken...ik krijg hierdoor krijg ik het gevoel dat ze me niet leuk vinden .. en meer van z`n nieuwe kinderen houd inplaats van mij en me grote zus.... het is zo erg dat mensen uit mijn korfbal team dachten dat ik geen vader meer heb...dan vragen ze heeft Zoe wel een vader....maar ik durf dit niet te zeggen omdat ik m`n vader niet meer herken...ik ben bang dat hij me dan helemaal niet meer leuk vind...ik ben omdat mijn zus het toen gezegd had heeeeeel lang niet heen geweest. en dat wil ik niet meer. want mijn (half)zusje en (half)broertje zijn echt SUPER lief en schattig.. ik weet echt niet wat ik kan doen

hallo allemaal, ik heb een HEEl bemoeizichtige stiefmoeder..dat vind ik heel erg vervelend want hierdoor ben ik Nooit meer alleen met mijn vader... sinds ze met elkaar hebben is mijn vader heel erg veranderd...ik herken hem niet meer..ik durf dit niet te zeggen omdat mijn stiefmoeder heel bitchie kan doen en dat er eerder voor gezord heeft dat ik mijn vader niet meer zag en dat wil ik NOOIT meer. want ondanks dat hij af en toe een slappe zak is wat betreft mijn stiefmoeder hou ik heeel veel van hem..... ik weet niet wat ik moet doen ik durf het ECHT NIET te zeggen.. ook zit ik er nog steeds mee dat mijn vader en mijn stiefmoeder al super lang met elkaar hadden toen ze allebei nog een ander huwelijk hadden.. groetjes

Mijn woonsituatie is ingewikkeld want mijn ouders zijn nu een half jaartje gescheiden en mijn moeder heeft al een nieuw huis en mijn vader gaat nu eindelijk ook verhuizen en het is allemaal best moeilijk ook tussen hen op dit moment en al mijn vrienden doen alsof het niets is, ze praten er nooit over en een vriendin zegt zelfs"dat het bij haar veel erger was omdat zij een vechtscheiding had, maar toen haar ouders gingen scheiden was ze 4.

Mijn vader is nog steeds vaak bij mijn moeders ouders, dus zijn ex-schoonfamilie maar mijn moeder gaat er helemaal paranoia over doen. Mijn vader heeft alleen zijn moeder nog en die is best moeilijk en woont ver weg.

Mijn stief moeder slaat mij hardt Ik haat haar in mij leven

is het raar als je niet tegen je vader durft te zeggen als je ergens mee zit? ik heb namelijk een paar dingen waar ik heeeeeeel erg mee zit en wat ik best wel graag zou willen bespreken met mijn vader...maar ik durf dat op een of andere manier niet... ik ben bang dat ik hem dan niet meer zie...want dat is in het verleden wel gebeurd (door mijn stiefmoeder) en dat wil ik echt NIET nog een keerje groetjes Zoe

Ik heb vorig jaar mijn vader gezien boven een weegschaal waar wit poeder oplag ik vind het moeilijk om los te laten en weet niet goed wat ik er mee moet hebben jullie tips voor mij?

Lea & Romy Schijft : Dit is een afscheids brief .. hou vaan alle mensen

Het sprookje bestond niet meer. Het was voorbij. Ik mis het, ik zal het altijd missen. Ik ben gebroken en gelijmd. Ik lach en soms Huil ik Want dat mag ook Zelfs in een kapotte wereld komt de zon elke morgen op Ik ben doorgegaan alsof er niks aan de hand was, ingestort, doorgegaan, ingestort en weer opgestaan Ik ben en blijf onderweg Bestemming onbekend Ik ben zo jong, maar ik weet Liefde achtervolgt je, zelfs al is het voorbij Een kind hoort kind te zijn Trouwen doe je niet alleen op papier Trouw zijn stopt niet waar het huwelijk eindigt Wij zijn tenminste nog samen Dezelfde ouders, hetzelfde bloed Ik beloof je, ik zal er altijd voor je zijn Wij worden ook ouder Wijsheid komt met de jaren, net als besef Naast zwart is wit Ik mag dan getekend zijn, het verleden is niet het heden en ik kleur mijn eigen toekomst in Soms is er een keuze En soms ook niet.