Hey allemaal, Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 9 was. We moesten bij mijn moeder wonen. (Broerte,zusje en ik) dat hebben we 3 jaar volgehouden het was gewoon verschrikkelijk. Ik was de moeder van mijn broertje en zusje. Ik heb ze zeg maar opgevoed. Af en toe waren we bij mijn vader. Toen ik 12 was zijn we met zijn drieën uit huis gevlucht. En naar mijn vader gegaan. Daar hebben we zo'n 9 maanden gezeten. I.v.m. verhuizing moesten mijn broertje en zusje naar mijn moeder. Ik was heel eenzaam en met mijn broertje en zusje ging het slecht. Vandaag heb ik mijn zusje opgehaald van de trein om haar te redden van onze moeder. Mijn broertje belde ons huilend op en wilde ook komen. Ik ga ervoor zorgen dat hij er overmorgen ook is. We zijn met zijn drieën heel sterk en zonder elkaar is het heel moeilijk. Mijn vader is heel belangrijk voor mij. Hij regelt alles met Justitie Enzo. Ik kan echt niet zonder ze. Groetjes 13 jarig hamstertje

Me pa is alcoholist en me moeder is fk stressy, dus dan ga ik ook stressy doen. Me pa heb ik in me hele leven al ongeveer 8 jaar niet gezien. Ik vind et heel moeilijk want ze (instanties) willen me uit huis plaatsn wtf. Wie heeft tips?

mijn ouders zijn al heel lang uit elkaar en best wel lang gescheiden ik heb paar jaar geleden bij de rechter gekozen om bij mijn vader te wonen beetje onderdwang zijn woorden waren 'je zegt gewoon dat je graag bij papa wilt wonen en klaar ' maar ik wil heel graag bij mijn moeder gaan wonen want daar voel ik me beter op mijn plek en beter op mijn gemak als bij mijn vader maar ik ben zoo bang dat hij boos word en heel moeilijk gaat doen aleen wat nu

Hey, mijn ouders zijn niet samen maar me vader staat niet op me geboorteakte dus technisch gexien heb ik geen vader. Ookals heb ik wel contact met hem. Ik woon nu bij me moeder en ik ben superongelukkig hier. Ik hou niet van deze buurt en ik hou ook echt niet van deze school. Mijn moeder wilt absoluut niet verhuizen. Maar ik word helemaal gek van deze plek dat ik er soms aan denk me eigen leven te beëindigen want ik ben dood ongelukkig. Mijn zus is 21 en ik wil graag bij haar gaan wonen. En zij wilt ook graag dat ik bij haar woon. Alleen gaat me moeder dat nooit toelaten. Is het mogelijk dat d.m.v jeugdzorg of een maatschappelijk werker erbij te betrekken dat het toch lukt zodat ik uiteindelijk bij me zus kan wonen?

HALLO, ik ben het meisje van (HIJ KWAM NIET) lees dat verhaal eerst voordat je dit leest....nou mijn vader heeft het ontdekt en hij was heel erg boos enz.....en nu is het al een paar maanden enz..maar die awkardness blijft....skype doet ie niet....appen niet vaak.....maar ik voel me gewoon niet meer op mn gemak met hem....is dit raar?

Beste ouders, Ik weet dat iedere ouder denkt zijn eigen kind te kennen. Ik weet ook dat bijna elke ouder graag zijn kind in huiswil. Mag ik u heel sterk afraden om bvooral niet op uw kind in te praten. Uw kind zal zich uiteindelijk tegen u keren. Dat wilt u echt niet. Zorg dat u uw kind goed leert kennen en gun uw kind vrijheid. Kinderen kunnen en weten zoveel meer dan u denkt!

me moeder heeft een nieuwe vriend en ik vind het stom want ze had beloofd dat ze nooit meer verkeering nam maar ze doet het toch F@#K dat moet ik me moeder laten schrijf plz reachie terug!!!!!!!!!!! want F@#K scheiden

Hey, mijn ouders zijn sinds mijn 15de verjaardag definitief gescheiden. Omdat mijn vader alcoholist is heb ik na een hele tijd besloten om geen contact meer met hem te hebben. Helaas stuurt hij mij nog wel allemaal whatsapp berichtjes enzo alsof er niks aan de hand is. Ook mijn oma nodigt mijn vader de hele tijd bij kerst en alle verjaardagen. Ik ben daarom al een paar keer niet naar verjaardagen enzo geweest omdat ik mijn vader niet wil zien. Ik wil wel weer heel graag naar de verjaardagen enzo maar dan wel zonder m'n vader. Wat moet ik nu doen?

Mijn ouders zijn net gescheiden en ik heb het gevoel dat mijn wereld is ingestort. Waarom moet dit nou bij mij gebeuren? Ik voel me erg raar en ben constant aan het huilen. Daarnaast zit mijn hoofd heel erg vol. Ik weet soms gewoon niet wat ik moet denken. Is dit nou de beste oplossing? Ik weet het niet. De ene zegt dit de andere zegt dat. En op school houdt niemand rekening met me. Het is allemaal zoveel voorral nu ik in groep 7 zit. Het is veel leren, de entreetoetsen heb ik net achter de rug, ik moet 2x per week huiswerk maken, ik maak veel muziek en heb al theorie. De scheiding kan er dan ook nog wel bij. Weet iemand hoe ik hier mee om moet gaan?

hoi, mijn ouders zijn al een paar jaar gescheiden. ik heb het er erg moeilijk mee gehad en nu nog steeds... ik heb het idee dat niemand mij begrijpt, ook mijn vriendinnen. iedereen doet er maar zo over alsof het niks is terwijl ik er zelf heel veel last van heb en niet weet wat ik moet doen. mijn ouders zijn in groep 5 gescheiden en sindsdien moest ik eigenlijk alles alleen doen. ik moest het verdriet van mijn ouders aanzien terwijl ik zelf het er ook moeilijk mee had maar ik had het gevoel dat niemand dat begreep en niemand me hielp. papa was altijd werken dus als ik bij hem was was hij nooit thuis daarvoor schaamde ik me best wel erg want bij mijn vriendinnen was er altijd iemand thuis maar als ze dan bij mij kwamen nooit... mama had nog geen werk dus ook geen geld en papa wilde haar niet genoeg geld geven en dat doet hij nu nog steeds niet genoeg daardoor hebben mijn ouders nog steeds veel ruzie en er zijn verschillende rechtszaken daarover. papa wil geen genoeg geld geven en daardoor staat er bijna nooit iets op de kindertekening. daardoor koop ik alles zelf en nu is mijn eigen geld ook op, ik krijg geen zakgeld of kleedgeld want dat durf ik allemaal niet te vragen ik heb zelfs al m'n zomerkleren en schoenen enzo van m'n eigen geld gekocht want ik durf het niet terug te vragen. mama wil het me wel geven maar die kan het niet want ze heeft het geld daar niet voor en dus moet ik het aan papa vragen want die heeft het geld wel aangezien hij zo ongeveer 24/7 werkt. maar telkens al ik of mijn zussen over iets wat we nodig hebben beginnen word hij boos en dan krijgen we ruzie zelfs als er een vriendin bij is en dan schaam ik me echt. papa en mama hebben daar dus ook veel ruzie over en eigenlijk over alles wat ze moeten regelen en dan regelen ze het niet eens goed want nu is het vakantie en het is niet eens goed geregeld wanneer we waar zijn want we zijn nu een nacht langer bij papa en toen werd papa ook weer helemaal boos. ik hou wel van papa hoor maar ik weet niet wat ik dan moet doen want ik durf er niks van te zeggen en mama en m'n zussen zeggen dan altijd dat ik stil ben aan tafel bijvoorbeeld maar ik weet gewoon niet wat ik er over moet zeggen. ik word trouwens ook helemaal gek van spullen mee op en neer nemen ik ben er echt klaar mee elke dag moet ik met 3 of 4 zware tassen op en neer fietsen en dan vergeet ik meestal weer iets en dan kan ik weer op en neer. heeft iemand daar tips voor? ik weet niet of jullie mijn verhaal begrijpen maar ik ben toch blij dat ik het even kwijt ben dus sorry voor het lange verhaal en bedankt voor het lezen!