Beste lezers, Ik (16/17 jaar.) zit al een tijdje ergens mee, en ging op het internet opzoek naar mogelijke tips die mij konden helpen. Daarom dit bericht, zodat mensen hun ervaringen misschien kunnen delen met mij :) Mijn ouders zijn onderhand nu 8/9 jaar gescheiden en nog steeds loopt niet alles soepeltjes. Ik woon bij mijn moeder en om de week ben ik een weekend bij mijn vader. Eerst had ik nergens last van , ik was Jong en sprak niet veel af met vrienden ik zat tenslotte nog op de basisschool. Maar nu ik de leeftijd heb bereikt waarin ik wil uitgaan en staan waar ik wil, stapelen de problemen zich veel meer op. Ongeveer 5 jaar geleden kreeg mijn vader een nieuwe vriendin, allemaal super leuk, alleen het nadeel was dat mijn vader besloot om met zijn nieuwe 'gezinnetje' een stuk verder weg te gaan wonen. En wat ik dus al zei dat was eerst geen probleem , maar hoe ouder ik werd hoe erger ik het vond om weer een vakantie of een weekend niets te kunnen doen met vrienden omdat mijn vader geen ' Taxibedrijf' is, zoals hij dat dan zelf noemt. En zijn kant snap ik ook zeker, hij moet telkens heen en weer rijden en heeft te maken met nog meer kinderen,en natuurlijk wil ik hem blijven zien (want als ik thuis wil blijven , denkt mijn vader dat alles beter is bij mij moeder. ) Alleen ik ben nu jong en heb ook geen rijbewijs, en wil toch de dingen kunnen doen die vrienden ook doen! Kan jij me helpen? X

Mijn ouders zijn al drie jaar gescheiden. Mijn broertje is 15, zusje 17 en we wonen meestal samen bij mijn vader. Allemaal maken ze een puinhoop van het huis, niks niet opruimen of schoonmaken. De kasten puilen uit van de rommel en ik maak de hele tijd maar schoon, waarna het hun niks kan schelen hoeveel moeite ik erin stop (ik ben nu aan het afstuderen aan het hbo). Vandaag heb ik de hele bijkeuken met 5 kasten volledig opgeruimd. Mijn broertje komt thuis en na geeneens 3 uren ligt er troep in de kasten: Ik had alles mooi gesorteerd en nu liggen er weer schroevendraaiers naast de maandverband.. Grrr! Ik tegen mijn vader dat hij ze tot verantwoording moet roepen maar net zoals altijd hoor ik weer; 'ze luisteren toch niet'. Zelf mag ik ook niks zeggen want dan wordt er toch wel weer gezegd door hen dat ik mijn 'bek' moet houden.. Praten heb ik 101x geprobeerd maar ik kan niet alleen aan het stuur staan, er is ook geen andere bemiddeling die voor mij op kan komen. Advies is welkom want dit is waanzin!!

ik denk dat ik een ruzie kom voorkomen help me ik ben jong en schrijf een reactie terug

hoi, mijn ouders zijn ook gescheiden en ik moet dus ook naar m'n vader en zijn vriendin is k*t , ze checkt al mn ondergoed en als ik naar de w.c. moet zit er iemand voor de wc.deur ,echt schamend... en laatst was mn vader weg en toen zei ik tegen de vriendin van mn vader dat ik naar de manege ging en toen zei ze : nee! jij gaat met ons mee!!!!! wat het ergste is is als ik ruzie heb met de kinderen van haar knijpt de kleinste in mijn borsten en mijn vader zegt er niks van ... van mijn moeder moet ik het opschrijven in mijn dagboek maar vind dat erg moeilijk ! en als ik weer terug kom van mijn vader sluit ik mijn moeder in mn armen !!! en als ik 12 ben wil ik een brief schrijven naar de rechter en er een einde aanmaken ... kan iemand mij zeggen wat ik hier mee moet ????? groetjes anoniem (11 jaar)

mijn ouders zijn gescheiden en ik heb het eerst geheim gehouden voor mijn ouders dat ik er mee zat en ze waren zo blij dat ik er niet zo veel moeiten mee had maar dat heb ik wel en nauw durf ik niet meer naar mijn ouders te gaan. en mijn moeder heeft een nieuwe vriend en die heeft ook 2 kinderen van 12 mijn moeder is ook heel veel bij hun en een van die kinderen komt bi mij op school en mijn vadder heeft het plotseling supper druk maar ik weet niet wat ik moet doen!

Ik heb ruzie met mijn vader en nu wil ik er niet meer naar toe. We hebben al heel vaak ruzie gehad en hij zegt dan dat hij mij niet meer wil zien. mijn broertje en zusje gaan wel en krijgen dan dure kados die krijg ik niet toen ik wel naar papa ging kregen we nooit een kado. mijn moeder begrijpt mij en dwingt mij ook niet om te gaan. maar nu is er een mevrouw die zegt dat ik wel naar papa moet maar ik wil echt niet meer en weet niet wat ik moet doen.

Hallo iedereen, Ik heb een vrij bijzonder verhaal en ben blij nu eindelijk een forum gevonden te hebben waar ik mijn verhaal kwijt kan. In de zomer van 2014 zijn mijn ouders uit elkaar gegaan. Zonder ruzie, zonder veel gedoe, heel normaal als vrienden. Het huwelijk was op en het was beter zo. Dit was voor mij geen verassing. De relatie was inderdaad uitgeblust. Het was een heftige periode waarin ik in een nieuwe stad ging studeren en mijn moeder een nieuw huisje kreeg. Toen ik in mijn eerste week in een nieuwe stad op een nieuwe school niks hoorde van mijn moeder was ik flink teleurgesteld. Maar toen ik dat weekend thuis kwam kreeg ikniets anders voor mijn kiezen. Mijn moeder had al ren nieuwe relatie en ging samenwonen. Niet met een man, maar met een vrouw. Ook dit was voor mij geen verassing. Mijn moeder zei altijd tegen mij als ik het over zou doen zou het met ren vrouw zijn. Echter bleek de vrouw in kwestie zo'n 27 jaar jonger en iemand te zijn waar ik een ongeloofelijke hekel aan heb. Hierna heb ik het contact met mijn moeder verbroken om eerst voor mezelf te kiezen. Ondertussen (na een jaar) hebben wij alweer contact en gaat het 'redelijk'. Maar nu gaan ze trouwen en twijfel ik enorm wat ik moet doen. Ik sta namelijk totaal niet achter het huwelijk en het gaat tegen al mijn principes heen, moet ik dan toch gaan? Ik weet niet goed wat te doen.. Lieffs

ik heb echt een kut leven ik blijf misschien zitten en dan mis ik mijn vrienden en krijg huiswerkbegeleiding maar dat duurt lang heeft iemand nog adressen van huiswerkbegeleidingen ik krijg ook hulp van de juf maar dat duurt lang het liefst ergens in Berkel of pijnaker

Hoi mensen ik vind het super erg dat al jullie ouders gaan scheiden enzo

haai ik ben Yara en mijn ouders zijn al gescheiden vanaf ik 4Jaar was