Mijn ouders zijn al 7 jaar gescheiden. Ze hadden geen ruzie, maar mijn vader wilde gewoon niet meer. Sinds een paar jaar weet ik dat hij eigenlijk bij een andere vrouw wilde wonen; na de scheiding ging hij meteen samenwonen, hij vertelde veel over haar enzo...ik vond haar eigenlijk best aardig. Wel af en toe een beetje streng, ze verwachtte soms te veel van mij en vooral mijn zusje terwijl we best jong waren. Na een jaar gingen we verhuizen, en toen ik 8 was kreeg ik een halfzusje. Het was wel overduidelijk dat ze veel meer van haar hield maarja. Maar ze behandelde haar steeds meer anders, ze verwachtte niks van haar, alles was prima enzo. En ze werd steeds meer boos op mijn zusje en mij. Tot mijn halfzusje kon praten. Dan klikte ze alles, zei dat we alles verkeerd deden en hadden gedaan terwijl zei het deed. En m'n stiefmoeder en vader geloven dat ook. Mijn stiefmoeder echt dat ze een koningin is en haar dochter de prinses. En ze manipuleert mijn vader. Ze zegt de hele tijd wat wij verkeerd doen, altijd negatief, en dan zorgt ze dat mijn vader boos wordt op ons. Maar wat zij verkeerd vind aan ons doen zij en mijn halfzusje 10x zo erg. Als ik 1 keer boos kijk is dar meteen een probleem, terwijl zij alleen maar boos is en m'n halfzusje de hele tijd nep zit te huilen. Mijn zusje begint bang te worden voor mijn stiefmoeder, en ik word een beetje wanhopig. Want steeds als ik de blik haar ogen zie als ze boos word haat ik haar intens. En ik wil niet dat mijn vader verdrietig Tips?

Hoii, ik ben 15 jaar en mijn ouders zijn op de helft van de zwangerschap van mij al uit elkaar gegaan. Ik heb altijd bij mijn moeder gewoond en ben om het weekend bij mijn vader, ze wonen ver bij elkaar vandaan. Omdat ik eigenlijk dus nooit bij mijn vader ben heb ik hier dus vrijwel geen sociale kring. Ik zit nu (ivm) zomervakantie 3 weken hierzo bij mijn vader. Ik ben er nu 3 dagen en ik merk dat ik het heel lastig vind om iets te doen met mijn tijd. Ik zit zo ongeveer 23 uur van de dag op mijn kamer en ben alleen maar beneden om te eten. Ik bel de hele dag met vrienden en een vriendin waarmee ik vandaag aan het bellen was kwam mijn moeder tegen dus die ging eventjes naar haar toe zodat ik hoi kon zeggen. Naja ik dat gedaan enzo en mijn moeder zegt voor de grap ‘Ja hier is het wel gezellig.’ Toen schoot ik eventjes vol en werd het te veel. Ik wil graag iets doen maar ik weet niet met wie omdat ik dus eigenlijk niemand ken hier. Zijn er mensen met tips? Word gewaardeerd!! PS: Sorry voor het lange verhaal maar ik wilde graag eventjes wat context geven.

Mijn ouders zijn al een paar jasrgescheiden ik heb een zusje en vindt het best lastig omdat ik de oudste ben moet ik alles doen en komt de schuld op mij, ik wil bij mijn moeder wonen maar wil niet mijn vader teleur stellen, mijn moeder heeft gezorgd dat we de hele vakantie bij mijn moeder blijven ik heb ook ee stirf moeder maar zei is nie zo leuk ze doet alsof ze heel aardig is maar mijn vader had dit naar mij gestuurd: hoi, ik vindt het heel jammer en pijnlijk om te horen dat jullie de keus hebben gemaakt bij mama te blijven tijdens de vakantie. Wens jullie heel veel plezier en geniet van jullie vakantie. Toch hou ik van jullie 2 ❤️. Maar ik weet dat dat mijn vader niet was en het mijn stief moeder was, maar als ik dus bij mijn moeder voor altijd ga wonen waar heb ik recht op krijg ik mijn spullen van uit mijn vader mee en mijn fiets?

Nou, mijn ouders zijn 5 maanden geleden uit elkaar gegaan, maar ik had het wel al verwacht. Wat het is dat wij soort van twee huizen hebben: we hebben het voorhuis, een normaal huis aan de straatkant maar aan de andere kant van de tuin zit nog een soort schuur/kantoor en daar woont mijn moeder nu (en vader in voorhuis). Maar het is te klein en mijn moeder wilt daar weg maar door allerlei redenen kan dat niet. Maar door mij autisme vind ik het heel lastig om niet te weten waar ik aantoe ben. Heeft iemand daar tips voor?????

Mijn ouders zijn nu een jaar gescheiden en dat vind ik eigenlijk niet zo erg want ze hadden steeds ruzie dus maar ik moet wel verhuizen en dat vind ik super moeilijk al is het maar een paar straten achter ons Wat kan ik doen om daar beter mee om te gaan?

Hé ik ben linde mijn vader is een paar keer vreemd gegaan ook al wil hij het niet zo noemen en hij heeft nu een nieuwe vriendin waar hij ongeveer altijd is ook als wij er zijn.😞 en ik denk dat hij weer vreemd gaat want dan maakt hij een minuut van te voren een afspraak bij de masseur op zondag avond en dan is hij 2 uur weg 🙄 en dat is te kort om naar zijn vriendin te gaan die ver weg woont en ten eerste te lang voor de masseur en die is op zondag avond is het dicht en een afspraak 1 minuut van tevoren is ook al bijzonder. Ik voel me ergens schuldig omdat ik als nog weet wat er gaat gebeuren als hij nú niet veemd gaat gaat dat wel komen. Ik weet het ik zou het haar kunnen vertellen haar kunnen waarschuwen. Haar het verdriet kunnen besparen. Ergens durf ik het niet want dan zal het altijd aan het licht komen dat ik het aan haar heb verteld dan zal pap heel boos worden maar dan ook echt en dan voor een week lang en dan zou hij teleurgesteld in mij zijn zo zegt hij het letterlijk.

Mijn moeder zorgt niet goed voor mij. Is altijd moe of burn out wat ze zegt te hebben. Zegt dat ook tegen m'n vrienden. Die neem ik niet meer mee dus. Schaam me dood. We hebben vaak ruzie en moet alles zelf doen. Nu woon ik bij m'n vader en stiefmoeder daar is het fijn en zorgen goed voor me. Wat kan ik nou het beste doen?

Als je bij je vader wilt wonen,maar je moeder laat het niet toe, want ze wil jou en je broertjes en zusjes niet uit elkaar halen. En je hebt al aangegeven dat je bij je vader wilt wonen. Maar ze zegt noch steeds nee en verzint smoesjes zodat je bij haar blijft wonen. En ze wil je niet laten opgroeien in de randstad. Wat moet je doen om er toch ervoor te laten zorgen dat je bij je vader gaat wonen?

Oké ik weet niet hoe ik deze vraag op een normale vraag moet formuleren maar tijdens het eten zit ik met m’n vader m’n broertje mijn half zusje en half broertje aan tafel m’n stiefmoeder is aan het werk, mijn vader daagt me uit tijdens het eten echt constant ik word er helemaal gek van dus dan kan ik het al moeilijk bij elkaar houden dus ik zeg pap ik ga nu weg dus ik loop naar boven om te typen in deze app wat ik moet doen en dan sluipt hij opeens naar boven en hij zegt lever je telefoon in dus ik zeg nee dat ga ik niet doen en toen wilde hij een gesprek met mij voeren en toen zei ik nee pap dat ga ik niet doen ik ben weggegaan omdat jjj me zit te pesten niet leuke opmerkingen maakt en me uit zit te lokken en toen zei ik ga weg en hij ging maar niet en toen opeens trok hij een gek gezicht om me alleen nog maar meer uit te dagen dus toen ben ik naar de badkamer gerend en ja hier zit ik dan; huilend voor de zoveelste keer…. Wat moet ik hiertegen doen of wat kan ik tegen hem zeggen?

Mijn vader is al 2X getrouwd eerst mijn moeder daar is hij nu 10 jaar geleden mee gescheiden en mijn ze was mijn stiefmoeder en nu is hij daar bijna een jaar nu al mee gescheiden ik heb nog steeds veel contact met haar waar ik blij mee ben maar mijn vader had het misschien anders gehad. Maar oké een heel belangrijk ding mijn vader kan niet opruimen oftewel een huishouden houden hij is echt heel erg lui echt heel erg vroeger deed mijn stiefmoeder het huishouden echt alles en heb nu ook echt respect voor dat stukje want het is niet makkelijk. Zeker niet met mijn vader want hij maakt rotzooi en ruimt het niet op. Raad eens wie het nu opruimt thuis ik het enige wat hij doet is er soms een keer per 3 weken een was in gooien. Hij heeft een fucking robot stofzuiger gekocht en een afwasmachine hij zet die stofzuiger nooit aan en de vaat 1 keer per week. En als je in de panne kijkt zie je nog zie je tomaten soep van meer dan 3 dagen geleden en bakjes met reisjes jogerd die zo lang zitten dat het zwart geworden is. De Thuin stinkt naar honden poep omdat hij ten eerste de honden niet uitlaat en ten 2e niet opruimt. In mijn kamer zit overal schimmel op de vloer in het gordijn maar als is mijn fout mijn probleem ik heb al een paar keer er iets van gezegd maar dan wordt hij boos. Je kan met hem niet praten mijn moeder heeft het ook geprobeerd maar hij gaat je dan alleen maar meer in de weg zitten ik weet echt niet meer wat ik moet het huis blijven opruimen en zijn commentaar aan horen.