Brief aan rechter

Hoi Victor,

Wat stoer dat je een brief aan de rechter wilt schrijven en dat je wilt vertellen wat jij graag zou willen.

Ik kan je niet precies vertellen hoe het met de rechter werkt, maar ik kan wel met je meedenken over je brief. Je kunt bijvoorbeeld opschrijven waarom je niet meer naar je vader wilt en hoe jij je voelt als je daar bent. Het hoeft geen perfecte brief te zijn. Het belangrijkste is dat het jouw eigen woorden en gevoelens zijn.

Misschien is er iemand die je vertrouwt die je kan helpen met schrijven? Bijvoorbeeld een tante, juf, meester of iemand anders bij wie jij je fijn voelt.

Ik hoop dat dit je een beetje helpt!

Liefs Saar

Lieve Victor

Ik moet ook naar de rechter voor mijn ouders scheiding.

Ik herken jouw situatie ik heb dit zelf ook.

Ik ga bijvoorbeeld zeggen ik wil alleen nog maar naar papa als ik dat wil.

Ik heb ook dat ik nooit meer naar mijn vader wil. Mijn moeder die zei dan :” Het is toch je vader ook al is die niet leuk je zou toch naar hem toe moeten.”

Maar let op! Dat hoeft niet te betekenen dat de rechter met jouw mening rekening gaat houden.

Ik hoop dat je iets aan hebt.

Groetjes Zoë

Hey Victor,

Wat fijn dat je het forum hebt gevonden en dat je je vraag wilt stellen. Ik heb precies op jouw leeftijd hetzelfde meegemaakt.

Toen ik 11 was zijn mijn ouders begonnen met scheiden. Dat was een heel proces en omdat ik net zoals jij oud genoeg was mocht ik gehoord worden door de rechter. Dat wou ik graag in het echt doen en niet via een brief. Dat was alleen niet mogelijk omdat mijn ouders haast hadden en de rechter niet op tijd een plekje vrij had. Dus toen moest ik een brief schrijven.

Ik zou met mijn moeder mee verhuizen meer dan een uur met de auto verderop. Dat wou ik niet want dan moest ik al mijn vrienden missen en van school veranderen. Ik was heel erg kwaad om mijn moeder en toen zij vroeg of ze de brief mocht lezen zei ik nee. Ik vertrouwde haar niet en ik had mijn hoop op de rechter die mij zou redden van verhuizen.

Helaas gebeurde dat niet. De rechter heeft nooit iets laten weten en een paar maanden later ben ik alsnog verhuisd. Ik had geen keus en ben van school gewisseld.

Jaren later heb ik mijn moeder verteld wat ik in die brief had geschreven en hoe het is gegaan vanuit haar kant. Ze gaf aan dat als zij de kans had gehad om de brief te lezen dat ze er misschien iets aan hadden kunnen doen.

Nou hoop ik dat je een hele mooie brief naar de rechter schrijft en dat de rechter naar je luistert. Maar voor het geval dat het net zoals bij mij niet werkt: probeer ook direct met je ouders te praten. Laat ze weten wat voor jou belangrijk is en waarom. Hopelijk heb je zo de meeste kans op een uitkomst waar je blij mee bent.

Ik wens je heel erg veel succes en mocht je nog vragen hebben of hulp nodig met je brief laat het weten!